*Spikey* keihard gevochten, nu je rust gevonden..Rust zacht mijn vriend!

Bedankt voor alle lieve woorden..

We zijn om 12 uur naar de dierenarts geweest, en hebben Spikey zijn rust gegeven..

Zo verschrikkelijk, hij keek me recht aan met zijn trouwe ogen, toen hij in slaap viel. 

We hoopten nog steeds, dat hij vanmorgen wakker zou worden en weer zou gaan lopen. 

Ik kan het nu accepteren, we hebben voor Spikey gekozen.

Spikey piepte vanmorgen 1 keer luid, dat hij erg veel pijn had. Gewoon uit het niets, van een hond die nooit een kik geeft.

Zoveel heeft hij doorstaan, en zelfs toen mij moeder aanbelde om op te passen, terwijl wij met Spikey naar de da gingen, liet hij nog duidelijk van zich horen..

We hebben hem naar het crematorium gebracht, en waardig afscheid van hem genomen..Mijn lieve trouwe hond, bleef daar terwijl wij weer weggingen. Ik dacht nog, hij kan niet alleen zijn..Tot aan de laatste minuut probeerde hij nog te komen. Hij is zo ongelooflijk sterk! 

Spikey heeft mijn leven verrijkt, Toen ik ging samenwonen was Spikey daar, toen ik thuiskwam nadat mijn kindjes geboren waren, was Spikey daar. Toen mijn vader overleed, was Spikey mijn grootste steun. Ik ben zo blij dat ik heb hem mogen ontmoeten, de perfecte hond voor mij en mijn gezin.

Toen we wegreden bij het crematorium en op de grote weg kwamen, stond er een felgekleurde regenboog boven de autoweg..De regenboogbrug? Hoe dan ook, het voelde goed om de regenboog te zien. Zo bijzonder, ik zie ze bijna nooit en nu zo helder, en we reden er zo onderdoor, terwijl ik Spikey zijn halsband fijnkneep..

Het besef dat Spikey er niet meer is, is nog niet doorgedrongen.

Het voelt alsof ik hem zo weer ga ophalen..Dat we hem weer mee naar huis nemen. Ik zit me steeds te bedenken wat Spikey nog meer kan helpen, qua behandeling of supplementen, en dan denk ik weer Spikey is er niet meer..

Zo voelt het in ieder geval nog niet..Voel me alsof ik onder tijdsdruk sta, want Spikey komt zo thuis..

Wat spijt het me dit te lezen.  Mijn keel knijpt dicht, ik heb zo meegeleefd met Spikey en jullie dat het ook mij pijn doet.

Ik wens je erg veel sterkte met dit verdriet... jullie zijn in mijn gedachten.

Het voelt ook heel onwerkelijk en vooral omdat je zoveel zorgen hebt gehad om Spikey. Meer dan dat je je er van bewust bent geweest, ben je zo druk met hem geweest. De laatste tijd draaide jou leven om hem. Logisch dat het nog heel onwerkelijk voelt.

Ik wens jullie heel veel sterkte toe de komende tijd!

Hier ook een stille meelezer.

Ik wens jullie heel veel sterkte in de komende tijd.

sterkte

Heel veel sterkte

Al die tijd een stille meelezer geweest..

Heel veel sterkte met het verlies van Spikey en de grote leegte die er nu is!

Wat een droefheid.  Maar daar kun je niet onderuit als je zo een band hadt. 

De eerste tijd hoop je dat het niet gebeurd was en wil je dat hij terugkomt.  Maar je stelt het je onbewust voor dat hij weer helemaal gezond zou zijn.  En dat is niet.  Hoe erg ook, je hebt hem zeker lichamelijk maar ook en misschien vooral mentaal lijden bespaard.  Het zou steeds minder gaan en door de goede zorgen komt het verlossend moment dan maar niet...

Heel wonderlijk, die regenboog.  Ik zie er heel vaak een of zelfs dubbele.  Het geeft een vredig en fijn gevoel.  Het is een toevallig lichtspektakel door natuurwetten... Maar wat is toeval ?  Het lijkt toch op een geschenk als je het mag zien...

Sterkte en vergeet het mooie en lieve van Spikey niet.  Nee, dat doe je ook niet als ik je berichtje lees.  Spikey 's leven was waardevol.

Aaitje voor Nino.  Want al is voor vele huisdieren die niet echt op een ander huisdier aangewezen zijn, niet echt altijd samenklitten, het afscheid natuurlijk... Hij zal wel voelen dat jullie in een beladen stemming zijn.

Groetjes.

Heel veel sterkte de komende tijd.

Wat heeft Spikey gestreden en gevochten. Zo ongelofelijk verdrietig dat hij de strijd verloren heeft. En jullie hebben ook vreselijk hard gestreden voor jullie liefste maatje. Het is zo oneerlijk maar hij heeft rust nu.

Oh Patricia....djuu....

meer zeg ik niet ,kan het niet . Eo onrechtvaardig !

Ge weet wat ik wil zeggen....djuu toch

ik denk aan je en aan die schat Spikey , ik zal hem nooit vergeten ....

Zelf de hemel huilt.

De regenboogbrug, kan geen toeval zijn.

Heel veel sterkte!

Ik heb gisteren al geschreven dat ik je veel sterkte wens. Maar ik wil je ook bedanken om ons (mij in ieder geval alvast) je verhaal te delen. Er sprak niets als liefde uit heel je relaas en de vaste wil om Spikey te helpen. En ja, het is niet eerlijk dat je hem na al die inspanningen hebt moeten laten gaan, maar ik denk dat hij ook gelukzak was om een baasje als jou te treffen.

Nog eens veel sterkte.

Oh Patricia, dat verhaal van de regenboog....... en

Wat mooi.......

Je kanjer was zo speciaal en nu dit heel "speciaal " afscheid door die regenboog. Nogmaals  en

Spikey, zo heb je ook bij mij veel emoties los gemaakt.

Rust zacht Kanjer.

Het afscheid van Spikey was vredig..

Hij lag heel mooi in een mandje, en de kaarsjes brandde om hem heen. Daar lag hij, zo knap als die altijd geweest is. Ik pakte zijn kop omhoog zoals ik altijd al deed, om hem eens flink op zijn kop te kussen. Met mijn handen voelde ik zo'n koude mond..Ik bleef maar kijken naar zijn borst of hij weer ademde..voor ik wegging heb ik mijn hand voor zijn neus gehouden, zodat ik zeker wist dat er geen warme lucht meer uit zijn neus kwam..

Dit was de laatste keer dat ik Spikey kon zien en kon voelen.

Het is allemaal zo anders..

Mijn doel is weg..

Mijn doel was al die tijd hetzelfde, Spikey helpen..

Mijn kindjes liggen op bed, Nino redt zich prima, en ik wil zo graag zorgen voor..

Zonder Spikey heb ik me vechtlust verloren, voel me leeg..

Spikey heeft zo hard geknokt! Hij wou zo graag, maar zijn lijf kon niet meer..Het was klaar, het was genoeg..Maar hij bleef proberen, hij was zo loyaal..

Het doet zoveel pijn 

Mijn lieve Spikey..

Hier een foto van de regenboog die we zagen..

Rust zacht, mijn jongen..

Ik ga maar naar mijn koude bed, misschien kan ik hem nog even aanraken in mijn dromen..

Pff voel me zo rot..ben gebroken..

Heel veel sterkte....

Ik denk dat Spikey zou willen, dat je doorvecht, doorgaat voor je kleintjes en Nino. Denk dat ze je heel erg nodig hebben.

Hoe graag ik je ook zou willen helpen, je willen troosten; is er niets dat ik voor je kan doen. Geen woorden en ook geen daden die bij jou de pijn kunnen verzachten.

Dit soort afscheid van een levensvriend is net een stukje mee sterven.

Het is dan ook heel normaal dat je dit voelt en nog een tijdje zal voelen. 

Maar we kunnen hier wel een luisterend oor zijn wanneer je nood hebt om er over te praten. Gewoon even te kunnen zeggen hoe je je voelt. 

Op een bepaald moment zal je aan Spikey kunnen denken met een warm gevoel zonder dat het zo verschrikkelijk pijn doet. En dat er een glimlach zal verschijnen als je die herinneringen toe laat...

Dikke tranen, ook hier....

Wat een prachtig en krachtig symbool, die regenboog die je tegenkwam!

Je hebt zeer waardig afscheid kunnen nemen van je liefste maatje.....Ennu mag je je verdriet laten gaan.

Even niet groot of sterk zijn. Je maatje is er niet meer.....

Neem de tijd om te rouwen Patricia.....

Je gezin zal je er wel door helpen, maar nu.....

doet alles zeer

Ik sla 2 virtuele armen om je heen

Wat een verschrikkelijk verdriet is het toch om je lieve hondje te moeten laten gaan. Jullie hebben zoveel gedaan en dan toch hem moeten laten gaan. Zo oneerlijk maar het is niet anders. Hij heeft nu rust en er staan heel wat lieve hondjes te wachten op de regenboogbrug.  Sterkte en wat leef ik met jullie mee. 

Prachtig die regenboog.. Nogmaals heel veel sterkte!

Wat een verdriet voor jullie gezin... heel veel sterkte met dit verlies.

Erg bedankt voor jullie steun!

Jullie hebben al die tijd zo meegeleefd en mee gehoopt, ik heb veel tips gekregen en kon altijd mijn verhaal kwijt..

Spikey is mijn eerste hond waarvan ik afscheid heb moeten nemen.

Hij voelde altijd met je mee..Als ik niet lekker in me vel zat, legde hij zijn grote kop op schoot, en keek hij me aan alsof hij precies wist wat er aan de hand was..

Ik heb hem nu nodig, meer dan ooit! Maar hij is er niet meer 

Hij was mijn zielshond..Alles deden we samen..

Ik kan het niet bevatten, hij is er niet meer  

Hier gisteravond ook een halo om de maan met de regenboogkleuren. Moest meteen aan jou, Patricia en Spikey denken.

Patricia je hebt zoveel indruk gemaakt met je mooie en gevoelig geschreven teksten over het verloop van Spikey's lichamelijk wel en wee, dat er meer momenten zullen komen dat ik aan jullie denk.

Probeer kracht uit je gezin te halen; je kleine kinderen en Nino hebben jou ook nodig.

Het is nu een dag later, Spikey is gisteren om 12:18 overleden..

Mijn kaarsjes branden voor je! 

My one and only:

Wauw wat een mooie foto!

Prachtige foto.