Pas geleden waren we met Shiva bij de DA voor een oorontsteking, vlak daarna werd Saar ziek. Ik grapte nog, zul je zien dat we over een week met Rayosk bij de DA aan de deur staan. En ja hoor, dat had ik beter af kunnen kloppen...
Mijn broer kwam gisteren thuis van zijn werk, en het eerste wat hij zei was “Waarom is Rayosk zo dik?”. Ik had niks gemerkt dus keek, en hij was inderdaad tonnetje rond. Zijn buik voelde aan als een harde ballon. Ik moest gelijk denken aan een maagkanteling, ooit een hond gezien die precies zo’n zelfde buik had bij een maagkanteling. Het probleem was alleen; Rayosk probeerde niet te braken, slijmvliezen waren mooi roze, gedrag normaal…
Toch de DA gebeld omdat ik erg twijfelde wat ik moest doen. Advies: kijk het nog even aan, omdat er verder geen symptomen zijn. Na een kwartier leek zijn buik nog dikker en heb dus nogmaals gebeld dat we er aan kwamen. Omdat er spoeddienst was, kwam ik niet terecht bij mijn eigen DA omdat de klinieken in de buurt de spoed afwisselen. In de auto begon Rayosk enorm te kwijlen, hijgen en trillen terwijl hij normaal gek is op autoritjes.
Duurde gelukkig niet lang, binnen 10 minuutjes waren we bij de DA. Zijn buik was inderdaad enorm opgeblazen en we besloten röntgenfoto’s te maken, eerst op zijn zij. Zijn maag was écht enorm. Toch zat er niet alleen gas in maar ook inhoud. Rayosk had vanaf ’s ochtends 07.00 uur niks gegeten, en heeft ook niet de kans gehad iets te kúnnen eten wat bijv. nog op het aanrecht zou liggen. Waarom dat dus allemaal nog in zijn maag zat was een raadsel, want het was al 21.00 uur. Daarna nog een foto op zijn rug om de ligging van de maag te bekijken, maar hij was gelukkig niet gekanteld.
We hebben daarna zijn maag gedeeltelijk gespoeld en hij heeft een injectie gekregen om te zorgen dat, hoe de dierenarts het mooi in jip en janneke taal zei: “Alles er langs achteren uit komt in plaats van voor”. Ook heeft hij nog pillen met dezelfde werking. Wat precies de oorzaak van de opgeblazen maag is is dus nog niet bekend. Hij had niet gegeten en daarna druk gedaan, het was er ‘opeens’. De DA vertelde me dat het wel een begin had kunnen zijn van een maagkanteling, maar dat we op tijd er bij waren.
Om ongeveer 23.00 belde de DA nog om te vragen hoe hij het maakte, dat vond ik erg fijn. Vannacht heb ik op de bank geslapen om hem in de gaten te houden. Gelukkig ben ik een lichte slaper dus merkte wanneer hij er uit moest. Hij heeft 3 keer gepoept (weliswaar diarree), veel geplast en ook gal/water over gegeven. Zijn buikje nog steeds dik maar voelt niet meer als een ballon, maar wat soepeler. Hij stinkt ook een uur in de wind.![]()
Hier is een foto die ik gisteravond heb gemaakt na thuiskomst:

Ik moet vandaag de DA nog even bellen om te vertellen hoe het met hem gaat. Ik zal ook gelijk vragen of ze me na het weekend de röntgenfoto’s door willen sturen.
Goed, nu gaat het stabiel voor zo ver, maar de schrik zat er goed in bij mij, mijn gezin en vrienden, zeker omdat Rayosk nog zo jong is. Voorlopig mag hij niet meedoen met de behendigheidslessen helaas. Dat gaat Saar even van hem overnemen.
Zo, even mijn hart gelucht. Zijn er mensen die dit herkennen of ervaring hebben met zo iets?


Reageren











