Ik ben van mening dat wanneer je een zekere leeftijd hebt bereikt (zeg 70 a 80 jaar) dat je dan geen huisdieren meer in huis moet nemen.
Uiteraard zijn er genoeg mensen die tot hun 90ste huisdieren hebben gehad, en daar ook goed voor hebben gezorgd. Maar er zijn er ook genoeg die dood gaan als het baasje dood gaat (hond weer naar ander baasje, moet weer wennen enz).
Of het baasje zet zijn verantwoordelijkheid aan de kant en vraagt aan de buurvrouw of ze het een of ander wil doen voor haar huisdier.....
Nu is dat vragen nog niet eens zo'n ramp, maar het toont wel aan dat ze het zelf dus niet meer kan.
De kans dat de toekomstige huisdier (hond in dit geval) van zo'n vrouw dus niet genoeg aandacht, bewegen (en allerlei andere zaken) krijgt is erg groot. Wat is dan belangrijker vraag ik mij af: de hond, of de wens van zo'n persoon?
Ik vind dat je dat niet aan een leeftijd kan ophangen. Er zijn ook jongere mensen die onverwacht ofwel ziek worden of overlijden. Ik denk dat het voor iedereen die alleen woont, verstandig is om een back up te hebben voor zijn of haar dieren.
Ik woon in Hongarije en hier in het dorp woonde een Nederlandse alleenstaande man, bij wie anderhalf jaar geleden, op 59-jarige leeftijd, longkanker werd geconstateerd. Hij kreeg het advies om naar Nederland te gaan om zich daar te laten behandelen. Hij had hier 2 Duitse herders, die in die tijd wel verzorgd moesten worden. Ze hoefden niet uitgelaten te worden (ze liepen los in een hele grote tuin), maar moesten wel eten en aandacht krijgen. Mijn buurman heeft dat op zich genomen, maar een klein jaartje later overleed deze man. Hij had nooit iets gezegd, en had ook niets geregeld, over wat er met de honden moest gebeuren als hij er niet meer was. De zoon, die de honden erfde, woont in Nederland en heeft er een half jaar over gedaan om ze op te halen. Er al die tijd vanuit gaande, dat mijn buurman die honden wel zou blijven verzorgen.
Die deed dat ook, want je laat die honden nou eenmaal niet barsten. Maar het is voor ons allemaal een hele zware periode geweest, omdat niemand wist wat er met die honden ging gebeuren. Wij konden ze zelf niet hebben, vanwege onze eigen honden, dus die 2 honden hebben anderhalf jaar alleen gezeten. Niet iets wat ik mijn eigen honden zou toewensen, net zo min als dat ik ze zou toewensen om naar het asiel gebracht te worden. Dus ik zou iedereen die alleen woont willen aanraden, om iets voor zijn of haar huisdieren te regelen voor het geval dát.