tja het blijven teven.misschien wil ze iedereen beschermen met haar gedrag en of heeft ze verlatingsangt.wat je moeder doet is ook niet goed.haar laten helpen zou denk ik geen optie zijn.ik denk dat je hond gewoon van slag is.en niet begrijpt wat er nu allemaal gebeurd.en dat ze steeds op dr kop krijgt van je moeder helpt ook niet veel.dan word ze nog onzekerder en bang,en dan kan ze echt gaan bijten met alle gevolgen van dien.het beste is denk ik om de honden uit elkaar te halen.
Als ik alles zo lees denk ik niet dat je hond weet dat jíj haar baasje bent.
Ik denk dat ze toch ook onzeker is.
Ook is het niet helemaal eerlijk dat de chi een voorkeursbehandeling krijgt.
Want als ik het zo lees lijkt het er wel op.
Zo is de tekst misschien wat beter leesbaar.
Een Franse bull is het liefst bij haar baas in de buurt, en als jij er niet bent is jou moeder haar baas. Jou moeder stelt echter de Chi op de eerste plek, bij schermutselingen word ze gestraft, en misschien troost ze de Chi? als onze honden ruzie hadden, gelukkig komt dit niet meer voor, haalde ik ze uit elkaar en gaf beiden geen aandacht.
Mijn moeder heeft mijn hond toen van de zetel afgeduwd en de chihuahua bij zich genomen.
Bovenstaande is in mijn ogen helemaal fout, uit elkaar halen en geen aandacht aan besteden.
Dankjewel voor de snelle reacties.
Ja ik vind ook dat er een onderscheid gemaakt wordt tussen de chihuahua en de bullen, maar dit valt echt niet aan te kaarten bij mijn moeder. Dan krijg ik te horen dat de chihuahua klein en gevoelig is, en de bullen veel te ruw en sterk, dus moet er maar een onderscheid zijn.
Jullie moeten wel weten dat we vroeger een boxer hadden die onze chihuahua bijna heeft doodgebeten, daarom is mijn moeder ook zo overbeschermend over haar.
Ik heb ook al vaak te horen gekregen dat afstraffen na een gevecht niet de goede manier is, maar ook dat krijg ik niet aan de oren van mijn moeder. Helaas ben ik er nooit bij wanneer dit gebeurd, dus kan ik niet zelf ingrijpen.
Ik weet niet wat ik nog moet doen om mijn moeder te laten inzien dat haar manier ook niet de goede manier is..
@Jaimie, hoe bedoel je dat ze niet weet dat ik haar baasje ben? Als ik thuis ben zit ze constant bij mij, dan bestaat mijn moeder niet meer voor haar. Ook geven mijn ouders aan dat er een enorme verandering is in haar gedrag als ik er wel of niet ben. Ik kan begrijpen dat ze zich verloren voelt als ik er niet ben, maar hoe los ik dit dan op?
Dat verhaal met de boxer is dus (bijna) hetzelfde als nu weer gebeurt. dat betekend dus dat er bij jullie structureel iets net goed gaat met de honden. Ik ben geen deskundige, en mijn mening is dat je moeder echt moet leren om de Chi niet op de eerste plek te zetten, anders zal dit uiteindelijk weer fout gaan.
Bij ons was Diesel heel boos op Bumper toen zij er bij kwam, dat was 50 kilo hond, tegen een Franse Bul pupje, dit is een nog groter verschil dan jullie Chi en de franse bull. Geen onderscheid maken, niet straffen/troosten.
Met de boxer was een incident om eten. De chihuahua was op een botje aan het knabbelen, de boxer had die van haar al op, maar wou die van de chihuahua ook nog erbij hebben. Ik weet niet meer precies hoe dat allemaal is gelopen, is al een hele tijd geleden. De boxer heeft toen ook flink op haar donder gehad van mijn moeder, en toen is er nooit meer een incident geweest tussen die twee.
Hier hebben we een gouden regel met onze honden.
Geen botjes, speeltjes en eten als ze bij elkaar zijn.
Een van de meest voorkomende oorzaken van honden die vechten gaat om eten , speeltjes en kluifkes.
Ook wij voeren apart, en botjes ook apart.
Dat hebben wij ondertussen ook geleerd, nu krijgen ze ook allemaal apart hun botjes.
Maar in dit incident gaat het niet om eten.
Ik lees beste ts dat jou hond in jou ogen niets maar dan ook niets fout doet een speeltje een schijnzwangerschap een andere hond die begint enzovoort. Nu moet je je afvragen of dat wel eerlijk is?
Is het niet zo dat jij jou hond enorm verwent in de dagen dat je thuis bent? Vind dat lief van je maar jou hond snapt daar dus niets van jij voelt je schuldig en wil dat voor mijn gevoel in die dagen dat je thuis bent goed maken maar dat maakt alles veel moeilijker juist. Je hondje weet niet meer waar hij aan toe is en gaat daar door zijn eigen dingen regelen.
Hier ben ik het toch niet mee eens hoor. Uiteraard keur ik het gedrag van mijn hond niet goed! Het feit is met die herplaatste chihuahua dat deze al een hele geschiedenis van gezinnen was afgegaan waarbij zij telkens in de clinch lag met de andere honden, ook omdat mijn hond nooit eerder problemen met andere honden had vertoond.
En bij dat speeltje kijk ik alleen maar naar andere mogelijkheden aangezien ik niet inzie waarom mijn hond "uit het niets" (volgens mijn moeder) naar de chihuahua zou vliegen, terwijl de chihuahua naast het speeltje lag.
Daarbij zijn onze honden wel verwend ja, maar het is niet zo dat ik mijn hond extra verwen als ik thuis ben, ik behandel haar echt niets anders dan ik deed voordat ik op kamers was.
Ik keur het gedrag van mijn hond helemaal niet goed, ik probeer enkel maar te begrijpen waar dit zo plots vandaan komt en wat ik eraan kan doen.
Maar kijk eens naar het verschil als je op kot zit of als je thuis bent.
Wat doet je moeder allemaal met de hond en wat doe jij?
Je zegt je hond is niet bij je weg te slaan.
Krijgt dus veel aandacht.
Maar gebeurt dat ook als jij er niet bent?
Wat ik lees is dat de chi veel aandacht krijgt op schoot mag enz en dat jou hond weg geduwd word.
Je begrijpt me verkeerd denk ik
.
Ik bedoel dus als jij thuis bent doe je dingen met haar die niet gedaan worden als jij er niet bent. Dus een soort van verwennen mag je het dan wel noemen.
Heb ook niet gezegd dat je het goed keurt ik zei dat je overal wat anders in ziet dus een beetje een excuus zoekt voor haar gedrag.
Denk echt dat ze haar eigen weg zoekt om dat ze jou mist. ze gaat haar eigen regels maken.
Voordat ik op kamers ging was mijn hond ook altijd bij mijn zijde, dit is niet veranderd. Al onze honden krijgen veel aandacht, die van mij krijgt geen speciale behandeling of zo.
Mijn moeder laat mijn hond ook op de zetel en bij haar op de schoot, ze heeft haar nu weggeduwd toen ze de chihuahua heeft willen aanvallen, maar anders mag mijn hond er ook gewoon bij. Daarin maakt ze dan wel een onderscheid tussen de honden, in haar manier van corrigeren.
Je geeft zelf mogelijke oplossingen voor het probleem, ik zou er voor kiezen om er een GT bij te halen, probeer eerst wel helder te krijgen wat er gebeurt voor er een uitval is.
Ja eigenlijk vertaal je het zelf al Voordat ik op kamers ging was mijn hond ook altijd bij mijn zijde, dus dat mist zij en jij vult dat aan als je weer thuis bent dus de hond voelt zich dan verwent en dan komt het gat van 4 dagen dat je er niet bent. En sorry ik begrijp de reactie van je moeder toen dat ze de hond na een aanval van haar schoot duwde wat moest ze anders .......haar vasthouden en aaien nee toch en daarbij op schoot voelt de hond zich vaak nog machtiger ook
Als Bumper op schoot heb, en Diesel komt ook even om aandacht vragen, begint Bumper heel soms te grommen, Bumper gaat dan direct weer op de grond en beide honden krijgen geen aandacht meer. Als je een op schoot houd en de andere wegduwd maak je verschil.
Ik snap de reactie van mijn moeder ook wel, maar dan had ze de chihuahua niet bij haar op de schoot moeten nemen..
Ik heb haar net even gebeld en blijkbaar lagen de bull en de chihuahua vandaag snuit aan snuit in de mand te slapen alsof er nooit iets gebeurd is, dus we gaan nu zien hoe de week verloopt, mama behandeld ze nu gewoon gelijk en alle piepspeeltjes zijn voorlopig afgepakt.
Ja heel goed alle dingen waar ruzie over gemaakt kan worden......weg er mee ![]()
Goed zo
En dan kijken hoe het verloopt.
Misschien lees ik er gewoon over maar...heeft je hond misschien ergens pijn ? Waarom ga je misschien denken maar...mijn bulletje had de laatste drie maand een ware gedragsverandering ondergaan, voorheen was hij ook geen mensenvriend maar plots begon hij zich enorm agressief te gedragen naar mens en dier... gelukkig bleef hij voor ons en de kinderen steeds dezelfde vrolijke hond maar zijn gedrag baarde mij zorgen...na een hele resem andere klachten kwamen we tot een diagnose bij de dierenarts...ik zal nooit vergeten dat deze laatste mij wist te vertellen dat onze bull enorm veel pijn moet gehad hebben...dat verklaarde meteen ook zijn gedragsverandering... Ze laten zelden iets merken die spierbundeltjes... Praat er eens over met je da, misschien iets om over na te denken ?
Een speeltje of een botje maakt natuurlijk helemaal niets uit. Het gaat om duidelijkheid en consequentheid. Wij hebben 17 honden in huis. Speeltjes en botjes liggen hier gewoon overal. Onze honden hebben 2 hele duidelijke regels: niet vechten en komen als ik je roep. Ik kan rustig (nou ja rustig... met 17 honden die aan komen stormen...) een bord met overgebleven voedsel op de grond zetten, alle honden proberen hiervan iets te bemachtigen maar zonder gegrom of gevecht. Dit kan omdat onze honden perfect weten wat hun positie binnen ons gezin is.
Gevechten ontstaan doordat leiding en duidelijkheid mist voor een hond. De hond moet dingen regelen die hij zelf niet aankan.
Nou denk dat dat niet helemaal waar is. Mijn honden kunnen samen eten samen aan een kluif knagen maakt niet uit maar er kunnen triggers zijn en als het bij jou zo goed gaat dan is dat geweldig voor je maar helaas is het niet altijd zo rooskleurig. Er zijn veel omstandigheden waardoor het niet zo goed gaat en dat ligt lang niet altijd aan de opvoeding
Er is hier al veel gezegd.
Moeder doet het anders als jij.
ik denk dat dat moet veranderen.
Hier ongeveer hetzelfde.
Met alle honden die we hebben en hebben gehad en met honden die op bezoek komen.
We hebben er altijd 2 in huis van ons zelf.
Naar mijn man wordt niet goed geluisterd en ik zie precies waarom.
Eerlijk,ik heb nooit moeite hier in huis.
Het gaat altijd goed.
Zoniet grijp ik in.
Ik denk dat een hond precies weet wie hij voor zich heeft.
Speeltjes botjes alles ligt gewoon in huis hier.
Samen eten er staat een prullebak tussen.
Mijn man denkt vaak o het gaat wel goed,wil er geen moeite voor doen en ik zit me op te vreten., en zeg er natuurlijk wat van.
Hoop dat jij volhoudt en dat je mams gaat snappen wat er aan de hand is want die is het meeste thuis heb ik begrepen.
wat ik van je lees is de roedel die bij jouw thuis verblijft niet harmonieus, ieder zijn hond, een roedel is van ieder niet van een persoon, je mams heeft de chihuahua, en ze weet als de hond van jou er bij komt dat het fout gaat, ze zou de chihuahua dan ook niet bij dr moeten laten, een roedel vergt veel aandacht van iedere huisgenoot , en het moet toch niet zo zijn dat jouw hond zich achter gesteld moet voelen en dat gebeurt nu wel.
een roedel kan goed met elkaar opschieten, maar dan moeten alle huisgenoten regels in acht nemen dat iedere hond het zelfde wordt behandeld, aandacht enz.
krijg van jou de indruk dat je mams alleen haar chihuahua de meeste aandacht schenkt en de hond van jou maar er bij hangt, daar krijg je moeilijkheden mee, is logisch, iedere hond in de roedel wil aandacht, dan zal de een wat meer krijgen maar dat moet niet een gewoonte krijgen en ik heb de indruk dat bij jou ieder een hond heeft.... niet raar dat er moeilijkheden ontstaan, je mams geeft aan als jij thuis bent gedraagt je hond zich anders, logisch dan krijgt jouw hond jouw aandacht... ga met elkaar om de tafel zitten, en bespreek dat eens met elkaar, dat iedere hond gelijk behandeld moet worden, en ook je mams moet aandacht schenken aan de anderen honden, ze weet dat het fout gaat als de chihuahua bij dr zit en jouw hond wil dat ook, zet beiden dan op de grond, zodat ze elkaar niet in de haren vliegen, een roedel moet gelijk behandeld worden.