Zoals Roos ook zegt denk ik dat het vooral het schrikken is.
Wij mensen kunnen bij schrik ook een "woooow!" roepen, denk dat het vergelijkbaar is.
Daarbij zijn de teentjes/nagels wel heel gevoelig, dus dat kan ook meespelen.
Mellow kan zich soms wel een beetje aanstellen, maar dat zit (helaas) in haar. Niet zozeer qua pijn, maar qua angst (vaak is er niks om bang voor te zijn namelijk).
Of ze snel zal aangeven dat ze pijn heeft? Ik weet het niet. Toen ze aan haar gebit was geholpen was ze wel heel zielig, heeft een paar uur midden op het kleed gelegen, duidelijk van slag. Had volgens mij ook echt wel pijn (gebit gereinigd, 1 kies getrokken), maar heeft toen niet gepiept.
Ik zag echter aan alles (houding, blik in ogen) dat ze zich niet fijn voelde.
Toen ze was gesteriliseerd en ik haar mocht ophalen piepte ze wel heel hard. Toen wist ze zich even geen raad en moest ik haar komen ophalen uit die kamer met kenneltjes (omdat ze niet meeliep). Toen ze me zag huilde ze en kroop in mijn armen.
Pijn had ze geloof ik niet, want een uur later vloog ze alweer achter blaadjes aan.
Ze is ooit echt keíhard tegen mijn been aan gerend, vol met haar schedel net onder mijn knie. Zij rende gewoon door, ik zag sterretjes en heb vervolgens een paar dagen mank gelopen met een half struisvogel-ei onder mijn knie... 