Ik moet het even van me afschrijven
Oh wat een mensen heb je toch. Van de ene kant snap ik het wel, er zijn genoeg mensen die niet kijken van hoe of wat, maar daar hoeft toch niet iedereen de dupe van te zijn.
We waren lekker aan de wandel en alweer bijna terug. We lopen onze straat in via een kleine omweg en lopen langs een rij huizen. Pip is wat aan het snuffelen bij een boom (welke van de gemeente is en op straat staat) en tilt haar poot op en plast tegen de boom aan.
Ineens komt er een man naar me toe gestormd en begint van allerlei lelijke woorden naar me toe te gooien.
Het blijkt volgens hem dat daar telkens een hond een drol neerlegt.
Ik probeer me in te houden, maar van binnen ben ik woedend, omdat ik zomaar van iets beschuldigd wordt, wat ik dus niet gedaan heb.
Meestal probeer ik een ander ronde te lopen, om dit soort zinloze discussies te vermijden, maar ik heb ook het recht om daar te lopen, zonder een lelijke lading aan woorden over mij heen te krijgen.
Sorry, voor het verhaal met emoties, maar moest het ff kwijt.


Reageren



















