" Ik wordt woest als een hond mijn hond aanvalt. Reken maar dat die hond dit eerder heeft gedaan, waarom zou hij anders „zomaar" aanvallen? Hij heeft absoluut al eerder succes gehad en nu is het hem weer gelukt, succes op succes, geen goede zaak.
Nee, ik zaai geen paniek, vraag die man zijn gegevens en ga er werk van maken. Dit laat ik niet gebeuren. Wat nou als deze hond je kind had gegrepen? De volgende keer een klein hondje grijpt.
Een aanval zal bij mij niet gebeuren, ik hou dat soort honden altijd af, ben het voor. Mijn hond ziet en weet door mijn handelen dat ze veilig is, ik schep een veilige omgeving voor haar. Als ze een keer wel gegrepen wordt, paniek is er toch al, grijp ik in, gelijk, zo leert mijn hond dat ze altijd op mij kan rekenen.
Die eigenaar hoop ik is zich door mijn reactie ook bewist van de ernst van de zaak, aanvallen is geen goede zaak "
Ik denk dat het ook net is wat je zelf gewend bent in jouw wandelgebied. Want dit is hier dagelijkse kost en zelf maak je het minimaal één keer in de week mee.
Deze hond heeft het uiteraard al vaker gedaan. Maar de eigenaar? Die doet niks. Er lopen heel wat van dit soort honden hier los, dus ik maak me er niet meer druk om. Anders kan ik helemaal niet meer wandelen en zou ik met iedereen ruzie hebben.
Natuurlijk vind ik het jammer dat dit soort dingen gebeuren en dat mensen hun honden niet op kunnen voeden. Soms heb ik het idee dat veel eigenaren hun eigen hond altijd een schatje vinden en vinden dat hun hond nooit wat fout doet. En dan kan ik wel steeds boos gaan worden, maar ik schiet er echt niks mee op.
Ondertussen weet ik welke honden echt agressie vertonen (de ander letterlijk dood willen bijten) en welke honden zelf te corrigeren zijn. Bij de agressie honden keer ik dus om, dat ga ik geen eens opzoeken. Maar als ik voor alle honden om moet keren, kan ik hier niet meer wandelen.
Het heeft voor mij dus geen zin om me daar druk over te maken. Bij deze hond (als ik alleen was geweest) had ik de meneer gevraagd z'n hond te pakken, voor ik door zou lopen (waar hij overigens met 'nee op had geantwoord' ik ken meneer ondertussen). Maar ik snap m'n man ook wel, want die zegt "we blijven omkeren en we blijven bezig".
Het is wel zo dat ik dus niet altijd even aardig ben tegen de honden, als ik hen grenzen op leg. Ik wacht ook steeds minder af om te zien of het baasje zelf ingrijpt, maar doe dit nu zelf snel. En soms krijg je dan wel eens te horen "doe eens lief tegen mijn hond". En dáár kan ik me wel om irriteren en boos worden. Want dan zadelt de andere baas bij met een taak op die hij zelf had moeten doen en dan nog commentaar leveren ook. En soms moet ik er ook wel om lachen.. komt er weer zo'n projectiel op ons afgerend, begint te happen en te snauwen bij voorbaat, mijn hond geeft aan het eng te vinden en komt achter mij staan, geef op alle manieren aan geen partij te zijn. Ik corrigeer de andere hond met mijn lichaamhouding en stem en de hond wordt rustig. De hond weet z'n grens en begint sociaal contact te maken; waar ik op zo'n moment heel tevreden mee ben. In plaats van dat de andere baas op zo'n moment blij is dat de hond normaal contact maakt en een goede ervaring op doet, wordt er gezegd "kom we lopen verder, want deze mevrouw is helemaal niet lief voor jou". Nou dan kan ik m'n lach niet meer inhouden! haha
Ik baal dus niet zozeer van de andere honden, die worden ook maar gewoon zo opgevoed. Kunnen ze in principe niks aan doen. En op de baasjes boos worden heeft hier ook geen nut.
Wat ik wel jammer vind, is dat de opvoeding van m'n eigen honden een beetje nutteloos is geworden. Ik moet ook eerlijk bekennen dat ik er steeds minder aan doe en ze meer 'los' laat (in de zin van de opvoeding). Als Sam of Finch weer eens wordt afgesnauwd en/of er wordt flink lelijk gedaan, en ze snauwen een keer terug, complimenteer ik hen zelfs. "Goed zo kerel, kom maar voor jezelf op!". Dat past helemaal niet bij mijn manier van opvoeden, want ik vind eigenlijk dat ze niks zelf op mogen lossen, maar het kan nu niet anders meer. Anders zijn ze continue zelf de sjaak. Finch is 40 kg, maar er zit geen kwaad in. Als hij wordt gepakt zal hij niet eens terug bijten. En ik oefen dus met hem dat hij wat meer voor zichzelf op mag komen. Eigenlijk wat mij betreft de omgekeerde wereld in mijn opvoeding, maar ik moet wel.. en ja dan kijken baasjes van de agressieve honden wel eens raar op als ik zeg "bijt maar terug schat, wees een grote kerel" ;)