Wie red je, je hond of een vreemdeling?

Bedankt voor je medeleven.. 

En nee dat denk ik ook niet.. We maken bijna allemaal dagelijks gebruik van de auto maar toch ben ik ook altijd als de dood dat ik iets aanrijd... ik ben wel iemand die vol op de rem gaat als is het maar een egeltje.. Laatst samen met huxxi nog 2 egeltjes van de straat gered.

Ook een keer meegemaakt dat ik een hond over de snelweg zag rennen. Zonder een seconde twijfel mijn auto op de vluchtstrook gegooid en geprobeerd de hond in mijn auto te lokken maar dit lukte helaas niet de hond (hazewind) ging er weer vandoor. Zo erg in paniek dat ik was maar de hond is er gelukkig als het goed is toch aan ontsnapt want ben daarna met mijn vriend nog helemaal terug gereden om te kijken of ik hem ergens zag liggen.. Dit was gelukkig niet dus hopelijk is hij toch weer terug de bossen in gerend.

Maar dit is inderdaad een beetje off topic..

Het blijft gewoon triest en ik weet ook niet hoe ik dit met mijn volgend hondje ga doen, ik ga hem uit angst altijd kort houden aan de lijn maar zo kan een hond toch ook niet leven?

Niet alle reacties gelezen, maar ik zou zeker weten mijn hond redden.

Waarom? Doordat wij ervoor gekozen hebben om voor onze hond te gaan zorgen, hebben we daarmee ook direct de afspraak staan dat we alles in onze macht doen om deze te beschermen. Dit zou ik doen met mijn eigen leven.

Het leven van mijn hond vind ik net zoveel waard als dat van een mens!

iedereen maakt verschillende keuzes, en dat is juist het mooie! maar de een zijn keuze afserveren als moreel verwerpelijk is natuurlijk onzin

het is niet, dat je een wildvreemde het ravijn induwt, namelijk  

dat vind ik wel moreel verwerpelijk. maar de stelling was: of je hond, of een wildvreemde redden

dan begrijp ik volkomen dat mensen voor hun hond kiezen. evenzeer begrijp ik, dat mensen dat niet doen

ter nuancering:  voor het geld wat wij uitgeven aan hondenvoer, een nieuwe keuken, een Sinterklaascadeau of een nieuwe lamp van de Ikea, kunnen ze in Afrika 543 ebola-hospitaals oprichten, of 4150 malaria slachtoffers redden, of... en toch kiest iedereen er - volkomen begrijpelijk - voor om door te gaan met zijn of haar luxe leventje

je steentje bijdragen aan duurzaamheid en eerlijke verdeling van resources is wellicht effectiever om de wereldproblemen op te lossen dan 1 wildvreemde te redden, die überhaupt niet bij dat ravijn had moeten lopen, natuurlijk 

Ik zeg nu dat ik mijn hond zal redden, maar ik denk dat je op zo'n moment gewoon grijpt wat je kan grijpen en dus alleen jezelf red en wanneer mogelijk je de een het dichts bij je red...

de moraal van het verhaal: loop nooit met je hond langs een ravijn (ok, doenlijk hier in NL) of water (oeps, wordt al een stuk moeilijker) 

 Iedere keer denk ik dat ik er alles al over heb gezegd, en dan komt er een stukje zoals dit bij waar ik mij volledig bij aansluit .

Fijn dat je mijn mening deelt Berlinda

Dankjewel ook aan jou Nina!

Je zult hier wel weer een weg in vinden, deze dingen hebben tijd nodig. 

Het geeft wel goed aan hoe gekleurd we allemaal raken door wat we mee maken als we een risico /gevaar iin moeten schatten.

Ik heb een kop-staart botsing gehad en ben daar dus ook voorzichtiger in geworden omdat ik weet hoe dat voelt. Gelukkig mn blikschade maar het gevoel van die klap en mijn nek de dagen erna en het gevoel dat dat ook heel anders af had kunnen lopen (mijn auto was stevig maar total loss... )

Wees ook niet te hard voor jezelf als je in het begin wat extra voorzichtig bent. Dit is ook wel een heel traumatisch iets om mee te maken. 

Helemaal mee eens, en goed verwoord trouwens

Vreemdeling of mijn hond -> Mijn hond

Familielid of mijn hond -> familielid

Gewoon het idee dat ik weet wie ik ga kwetsen en deze mensen het mij ook kwalijk zullen nemen dat ik voor "maar een hond" gekozen heb en niet voor eigen familie. Zelfs al heb ik dan meer pijn en verdriet om mijn hond die sterft, ik kies voor mijn familie.

Maar dat zeg ik nu, geen idee hoe ik op zo'n moment zelf reageer natuurlijk  

Dat was toch de vraag niet?

Moeilijk natuurlijk zo'n vragen, en al helemaal moeilijk om in te schatten hoe je zou reageren in zulke situaties. Charlie is mijn leven, ik ben dus bijna zeker dat mijn keuze op Charlie zou vallen.. Of ik red zowel Charlie als de vreemde met het risico dat ik er dan niet meer ben. Want ik zou mijn leven geven voor Charlie, hoe raar dat sommige mensen dat ook mogen vinden. Wanneer Charlie aangevallen wordt door een hond dan spring ik er onmiddellijk tussen, ik heb Charlie ook al eens van voor een fietser weggetrokken (dat was weliswaar niet met levensgevaar voor mij, voor Charlie wel, maar ik ben ik zeker van dat ik hetzelfde zou doen bij een auto bijvoorbeeld). 

 Maar dat is wel hoe je het zou moeten zien en benaderen (vind ik). DAAROM red ik eerst de vreemdeling. Wat ik handel, en behandel, zoals ik graag zou zien dat anderen het naar mij doen.

Maar met zoiets kan je nooit okay zijn. Als een vreemde moet kiezen tussen 2 vreemdelingen, waar dan net toevallig jouw broer/zus/nicht/... tussen zit en die kiest voor de andere vreemdeling, dan ben je daar toch ook niet okay mee? 

Ik denk dat de meeste alsnog de vreemde niet zouden redden door het bystander effect, waarom jij als er ook andere mensen zijn? Je hond integendeel is jouw verantwoordelijkheid alhoewel er ook genoeg te in shock zouden zijn om die te redden. Je kunt dit dus eigenlijk niet van tevoren inschatten , of je iemand wel of niet red.

 Je kunt ook beide doen natuurlijk. Het hoeft niet t 1 of t ander. Zo duurzaam mogelijk leven én een voorbeeld nemen aan de barmhartige Sameritaan.

Zo probeer ik t wel in ieder geval. Ik heb geen verbond gesloten met mijn hond, wel met mezelf. Goed voor mezelf en mijn medemensen zijn, en zo min mogelijk de natuur verzieken. In die volgorde.

Ik hoop dat t me nooit zal overkomen. Want wat ik in t echt zou doen bij die ravijn weet ik niet. Ik kan geen diepte zien, dus t wordt een gevaarlijke onderneming als ik wat probeer te redden. ;)

Dat was inderdaad de vraag niet, maar ik zou die persoon niets verwijten omdat ik waarschijnlijk hetzelfde zou gedaan hebben (klinkt echt cru zo, maar zoals ik al zei echt niet te voorspellen hoe je zal reageren op het moment zelf. Stel je voor dat je je hond en een vreemde in een ravijn ziet schuiven, mijn reflex zou zijn om Charlie te grijpen en dan die persoon nog te proberen redden. Een hond is in zo'n situatie kwetsbaarder, die kan zichzelf niet redden. Want neem nu een vreemde persoon en een vreemde hond, ik zou ook eerst voor de hond gaan denk ik. Net zoals je eerst voor een kind zou gaan en dan voor de volwassene). Verder is een ongeluk niemands fout, het is normaal dat je eerst iedereen de schuld probeert te geven, maar dat lost ook niets op denk ik. 

Zo zou ik op dat moment echt niet denken. Mijn hond is mijn alles. Met een onbekende heb ik geen band. Dus als we vallen en ik bedenk iemand te redden en mijn hond is het dichtste bij, red ik mijn hond.

Ik denk dat niemand zeker weet hoe hij zal reageren.

Zelf denk ik ook dat ik eerst mijn honden zal redden.

Maar als zoiets je echt overkomt reageer je vanuit een instinct, een eerste reactie.

Ja mijn hond. Hoef ik niet eens over na te denken. Erg hè 

 Waarom zou je je hond die je liefde geeft, en wellicht voor de meesten door een moeilijke periode hebben geholpen, je steun en toeverlaat laten omkomen?

Zo kan de vraag ook worden gesteld.

Ik vind met mijn ''gezonde verstand'' dat ik alle recht heb om eerst mijn hond te redden.

En dan pas de vreemde.

Ik vind elk schepsel even veel waard , dus ja dan is de band het enige wat telt.