"
Ik heb nooit gezegd dat jij niet van je hond houd en dat denk ik ook niet. Alleen je kan zo,n moment niet voorzien en alleen in je hoofd afspelen, als een soort simulatie. Ik ga ook nooit met mijn hond naar ravijnen of scheepjes op, heel serieus debateren over iets dat geen mens kan voorzien vind ik ook niet mer heel erg nodig.. Je kunt het niet weten tot het moment zelf. Ook vind het zinsloos want de een vind de mens meer waard en de ander mens en dier even en daar kan een internet debat niets aan veranderen. Waarom kunnen we elkaar niet gewoon accepteren zoals we zijn? "
Soms moet je in je leven pijnlijke keuzes maken. Dit soort morele discussies kunnen helpen om erachter te komen wat je drijfveren zijn en dus ook te helpen bij andere keuzes. Zelfs "split second" beslissingen.
In die zin vind ik ze niet zinloos.
Ik vind een stelling "ik vind elk dier evenveel waard als een mens" wel interessant omdat ik dan denk "elk dier??". Dat lijkt me lastig leven. Hoe bedoel je dat dan? Echt elk dier? Gekke vraag dan misschien want waarom heb je dan een hond? Want om die te voeden moeten andere dieren sterven."
Dat is dan niet beledigend bedoeld maar meer als "bedoel je dit echt"? Hoe verenig je dat dan met elkaar? Of is er toch verschil tussen het ene en het andere dier. En waarom dan?"
Dan kom je echt in de filosofie terecht, ik vind dat wel interessant. Dat zet je op scherp: waarom maak ik bepaalde keuzes in mijn leven en zit ik op het goede spoor. Of moet ik bijsturen. En dat soort zaken kunnen op de meest rare plekken ontstaan. Zelfs op HP,
Waar trouwens ook mooie vriendschappen kunnen ontstaan van mensen die elkaar in eerste instantie niet begrijpen. Als we maar na blijven vragen aan elkaar waarom we iets vinden. De ene doet dat soms wat meer direct, de ander wat subtieler. Maar op het moment dat we ophouden nieuwsgierig te zijn naar waarom mensen iets zeggen of vinden, begint de loopgraven oorlog. Dat vind ik dan weer jammer.