Maylo heeft steeds meer problemen met de buurtkatten, wat het wandelen met hem niet echt ontspannender meer maakt.
Het probleem is als volgt, sinds 1 jaar is Maylo's kattenhaat erger geworden. Maylo loopt regelmatig los en voorheen was het ook niet echt een probleem, want hij ging niet bewust op zoek naar de katten. Maar nu als hij los loopt en hij ruikt een kat dan zal hij de kat vinden en opjagen.
Soms heb ik natuurlijk ogen te kort en zie de kat niet meteen en ik ruik ze natuurlijk niet. Als Maylo ze dan eerder spot en hij loopt los dan kan ik het wel schudden en hij gaat achter de kat aan. Tot nu toe zijn alle katten er veilig vanaf gekomen doordat ze op een schutting konden springen of in een boom. Probleem is dan wel als hij ze heeft weggejaagd komt hij ook gewoon niet meer terug en blijf bij de schutting/boom hangen.
Laats was het zelfs zo erg dat hij van de wei achter een kat ging en bijna de straat opging. Dat wil ik dus absoluut niet en ik wil ook niet dat hij die beestjes op jaagt. Ik laat hem daarom ook alleen nog maar los als ik zeker weet dat er geen katten zitten of op de plaatsen dat ik weet dat daar geen katten zitten.
Ook buiten de poort is het een ramp, wij wonen aan een speelveldje en daar zitten nu eenmaal ook regelmatig de buurtkatten. Als we de poort uitlopen zijn er aan de linkerzijde struikens. Gister was het ook weer zo ver en mijn zus kwam thuis. Maakt de poort wagenwijd open waardoor Maylo zijn kans schoon ziet en naar buiten schiet de struikens in. Opzoek naar de katten, terwijl er geen katten zaten. Maar we kregen hem ook niet te pakken, want hij reageert dan ook niet op commando's en als hij één van ons zag dan ging hij gewoon de struikens in om aan ons te ontkomen. Totdat ik me verstopte en me niet zag zodat ik hem kon grijpen.
Dit gedrag is sinds 3 weken heel erg geworden en ik weet niet hoe ik moet reageren als ik hem dan eindelijk heb. Boos worden heeft geen zin, maar als je dan zo schrikt dat hij bijna de straat opgaat...dan gebeurt het van zelf. En hij weet heel goed dat ik dit gedrag niet goed keur, want als ik hem dan vang dat kijkt hij me echt aan van....'dit mag niet hé vrouwtje?'.
Als hij aan de lijn zit en hij ziet een kat dan heeft hij er wel interesse voor maar het is niet meer zo dat hij het op een gillen zet. Dat deed hij voorheen wel, dan leek het wel dat hij vermoord werd. Behalve als de kat gaat bewegen want dat is weer interessant, maar dan is hij wel makkelijk te corrigeren omdat hij dan moet gaan zitten en wachten dat hij weer een beetje tot zich zelf is gekomen.
Ik heb mijn vriendin al ten rade gevraagd die GT is en die gaat samen met me kijken, maar ze moet eerst overleggen met der zus die ook GT is en waar ze samen de consulten mee doet. Ze heeft al één keer gezien wat Maylo van katten vind....omdat hij één keer achter haar kat is gegaan.
Ik vind dit echt vervelend en dit is eigenlijk het enigste ongewenste gedrag wat Maylo heeft. Voor de rest luistert hij eigenlijk perfect naar me. Ook als hij los is buiten, ik hoef hem maar te roepen en hij staat naast me. Maar hij moet geen kat ruiken of zien...want dan is het net een stier met een rode doek voor zich. Hij laat zich trouwens niet omkopen, ik heb al geprobeerd hem af te leiden met tennisballen, snoepjes enz.
Heeft iemand van jullie goede tips/advies? Liefst wil ik eigenlijk natuurlijk dat hij niet meer achter de katten aangaat en zich niet zo fixeert op de geur. Wat kan ik doen om het te trainen? Hij is slim dus hij heeft dingen heel snel door.
p.s het ligt echt niet aan het ras. Onze vorige Parson kon heel goed met katten en had er diepe respect voor. Ook zijn er genoeg Parsons die goed met katten kunnen.
Reageren
