Wat vreselijk! Veel sterkte met je verlies. Dat is voor jou/je gezin ook erg moeilijk om van (de gezellige drukte) van 3 naar 1 hond te gaan... Zeker als hij erg meerouwt, valt het zwaar.
Vorig jaar stierf ook onze oudste hond en toen ging onze overblijvende hond ook erg rouwen. Dat uitte zich vooral in niet meer willen eten, piepen, lusteloos gedrag, licht sloopgedrag, ...
Na ong. 3-4 maanden vond hij terug zijn draai als nu enige hond en is er een nieuwe pup bijgekomen. We vonden het wel belangrijk dat hij eerst terug zijn evenwicht en plaats gevonden had. Met de pup bloeide hij echt weer helemaal open. Dat zijn echt tranen van geluk die je dan huilt als je ziet hoe gelukkig je hond nu terug is.
De band met ons is ook sterker dan ooit doordat we daar samen zijn door gegaan.
Wij zijn er mee omgegaan door in de eerste plaats de vaste huishoudelijke structuur aan te houden, dan had hij die houvast en vertrouwdheid nog. Daarnaast hebben we hem natuurlijk extra aandacht gegeven en zijn we extra met hem gaan trainen (hij leert graag nieuwe truukjes, maar de activiteit verschilt natuurlijk per hond) om de leegte van zijn gestorven vriend en speelkameraadje op te vangen en geestelijk deed het hem veel deugd natuurlijk om zo bezig te kunnen zijn. Omdat hij erg sociaal is, vond hij contact met vreemde honden ook altijd heel leuk om zijn dag op te fleuren, dus dat deden we dan ook extra vaak nu dat zijn enige contact werd met soortgenootjes.
We probeerden ook altijd vrolijk en enthousiast te doen, zodat hij onze gemoedstoestand niet zou overnemen. Maar soms samen eens een potje huilen, kan ook erg opluchten voor allebei.
Veel meer kan je niet doen, denk ik. Het heeft gewoon tijd nodig. Je hond is zijn plaats nu ff kwijt, hij kan naar niemand meer opkijken of het voorbeeld volgen, hij moet het nu zelf allemaal uitzoeken.
Maar jullie komen er samen wel door en het nieuwe pupje gaat ook veel vreugde brengen. Al moet je daar inderdaad niet té vroeg aan beginnen, anders zitten jullie nog teveel vast in jullie verdriet om 100% voor de pup te kunnen gaan en dat verdient hij/zij toch wel!