Hoi Allemaal.
Sasja deed de laatste tijd al wat raar wat bijna niet opviel.
Gisteren rende ze nog als een dolle mina achter de bal aan, eet als een bouwvakker en de poep is goed.
(Raar hoe blij een mens kan zijn met een goede hondendrol...lol)
Ik kom thuis en wil haar nagels knippen omdat sommige toch ietsje te lang waren...(mishcien net een enkele mm te lang)
Maar om dat uit te sluiten, dus even knippen.
Nu vind ze dit toch al nooit fijn omdat er een keer in haar leven is geknipt...EN DAT DOET ECHT PIJN!!!
Ik pak haar bij de poot om haar om te draaien wat ik wel vaker doe....en spontaan hapt ze in mijn arm.
Niet hard, maar wel happen.
Ik heb er verder niet op gereageerd omdat ze dit echt normaal nooit doet.
Maar omdat ze vandaag bij het lopen toch raar deed met haar linker-voorpoot, heb ik direct een afspraak met de dierenarts gemaakt.
Dit was zo'n twijfelgeval....speelde ze dramaqueen, had ze geen zin of toch pijn?
Vanmiddag daar dus geweest en dit maal een vriendelijke DA.
Geloof me, die test bij Sasja was niet makkelijk....maar wonder boven wonder heeft ze niet gebeten/gehapt bij deze DA.
Hij was zo rustig, dat Sasja daar ook positief op deed reageren.
Na flink wroeten aan alle kanten om te zien waar het probleem zat, (toch even extra controleren omdat ze 10 is), bleek het haar schouder te zijn.
Haar linkerschouder doet dus pijn.
Haar poten, knie.tenen.....alles is in orde.
Maar haar linker voor schouder...waar ze ook raar mee deed lopen was het probleem.
Diagnose.....artrose.
Tja..geen wonder dat ze in mijn arm hapte en de laatste paar dagen extra zielig was.
5 jaar geleden stond ik voor elk wissenwassje bij de DA en kreeg te horen...Gefelisiteerd, uw hond is compleet gezond.
Er was zoveel stress dat je jezelf toch nog meer zorgen gaat maken over je beesie.
Dus heb ik het expres een paar dagen uitgesteld omdat het ook nog een twijfelgeval was.
Ik hield haar al constand in de gaten maar als ze draafde of een kat de boom in jaagde...leek er niks aan de hand.
Alleen bij langzaam lopen waar een hond voetje voor voetje loopt was het nog moeilijk te zien.
Zelfs de DA kon toen ik met Sasja even moest lopen zodat hij, haar loopgang kon zien....niks vinden.
Goed...nu moet ze een weekje rustig aan doen en mag niet rennen.
Zelfs niet drippelen, maar moet ze voetje voor voetje lopen.
Zal haar wel lukken, maar is een drama voor mezelf......ik heb een hekel aan tegerend langzaam aan lopen.
Ze loopt altijd los (woon toch midden in de polder) dus zoekt ze normaal haar eigen tempo.
Snuffelt hier en daar.....loopt voor of achter.....ze mag het helemaal zelf bepalen zolang ze maar op het fietspag/gras blijft (ze mag van mij niet de weg op..te gevaarlijk)
Dit word dus een gedulttraining voor mezelf.
Over een week moet ik terug naar de DA en kijken of het geholpen heeft.
Ze heeft ondertussen wel pijnstilling (metacam)
Dus na die week...natuurlijk hopen dat de pijn weg is.
Ik ben blij dat ik nu de oorzaak weet.
Ik wil dat ze een goede oude dag heeft, maar dit is de bevestiging die ik niet wilde dat ze een oude dame aan het worden is.
Nou...DAT is balen...
Nu de zoektocht naar nieuwe voeding waardoor ze minder last van haar artrose gaat krijgen.
En ik was al van plan om Tanninkje op te zoeken.....krijgt ze toch nog wat extra werk te doen voor Sasja.
Nee, geen zorgen...Sasja gaat niks te kort komen.....De plannen staan nu overduidelijk vast om haar een leuke gezellige oude dag te geven.
Ze heeft een ***** leven gehad met mishandeling tot 2 jaar geleden.
Nu word het haar tijd 
Reageren
