Dag Rianne,
2 jaar geleden alweer...ik snap ook niet hoe dat zo snel gaat. Het lijkt als de dag van gisteren. Ook voor mij is het bijna 2 jaar geleden (10 Augustus). Ik heb het er moeilijk mee.
Ik kom hier zo heel vaak niet meer, maar ik denk vaak aan jou en anneke, de mensen die rond dezelfde tijd als mij het meest dierbare in hun leven verloren. Jij je mannetje, ik mijn meisje.
Het doet me wel goed om te lezen dat je ondertussen over Bobby kan praten zonder tranen te laten. Ik huil nog steeds te veel. Anderen zouden zeggen dat het niet gezond is, maar anderen zijn anderen, en daar heb ik weinig boodschap aan.
Ik heb het topic over mijn meisje indertijd laten weghalen omdat ik het niet meer wou delen hier, en soms (zoals nu) heb ik daar spijt van, maar dan zie ik elk jaar weer het topic van Bobby en dat van Raffi tevoorschijn komen, en voel ik dat het goed is omdat ze een beetje met elkaar verbonden zijn. Bedankt daarvoor!
Ik hoop dat alles goed met je mag gaan, en dat deze periode niet te veel verdriet met zich meebrengt. Onze schatten hebben geen pijn of tekorten meer. Waarschijnlijk zijn ze samen aan het ravotten, geduldig wachtend tot de tijd is gekomen dat we weer verenigd zijn met hen.
Gedenk je ventje maar met fijne herinneringen, je was een bovenste beste baasje. Wees maar zeker dat ie het wist/weet.
Lieve groet!


Reageren





