Aan de Pitbull/Stafford kenner 2

Leren negeren is veel moeilijker dus hier ook spijt van socialeren.

Mijn vriend heeft ervaring met lastige honden (zijn pa hondengeleider politie) maar ik niet ben alleen paarden gewend, en toen wij Bink overnamen en hij vooral bij mij zou zijn (mee naar werk etc) ben ik onwijs gaan verdiepen in het opvoeden, meteen op cursus, hier aangemeld etc. omdat ik het zo goed mogelijk wilde doen.

Wat overal naar voren kwam was socialiseren, zeker hier op het forum werd mij dat wijsgemaakt en dat het echt aan de opvoeding ligt dat ze sociaal zijn of niet. Dus daar was ik ook mee aan de slag gegaan, toevallig ging dat erg goed en hij kon met bijna alle honden en toen opende ik hier een topic hoe trots ik wel niet was, ik kreeg lovende reacties maar 1 pb (geen idee meer wie) dat het toch niet zo verstandig was en dat ik altijd moest opletten. Gelukkig ben ik niet zo eigenwijs en heb ik dat altijd in mijn achterhoofd gehouden.

Na loop van tijd werd hij steeds iets minder sociaal en gelukkig las ik na dat pb ook veel op het Staffordforum en zeker de verhalen "doet ie anders nooit" waardoor ik op tijd heb ingezien dat Bink eigenlijk niet sociaal is en door hem niet meer met andere honden te laten heb ik ongelukken kunnen voorkomen (zeker nadat hij werd aangevallen, daarna was de bekende knop echt om, zelfs de buurhond wilde hij op klappen terwijl dat zijn "vriendin" was). Moet er niet aan denken als ik eigenwijs was geweest en vol bleef houden aan wat iedereen toen zei, dat het enkel opvoeden is wellicht dat er dan weer een gevalletje "doet ie anders nooit" was geweest. 

Daarom ben ik zo blij dat er nu dit soort topics zijn waar mensen met verstand van het ras eerlijk (kunnen) reageren, paar jaar terug was dat echt niet zo en was alles op te lossen met positief opvoeden en kalmerende signalen zonder rekening te houden met karaktereigenschappen. Maar nu weet ik wel beter, instinct is sterker dan wat ook.

zo dat is er uit.

Ik ben dus wel een voorstander van socialiseren ,zo snel mogelijk en zoveel mogelijk verschillende rassen ! Tot de eerste  6 maanden hoef je niet snel bang te zijn ,daarna is het letten op karakter van je hond .Ik heb volgers gehad dus die gingen geen gevecht aan of die waarschuwden ( zonder gevolgen ). Ik kan mijn honden rustig los laten in een groep van 20 honden . Maar wie weet spreek ik anders als ik ooit een pitje heb ,maar zou het zo zijn dan zie ik het wel en neem ik mijn maatregelen . Op voorhand van dingen uitgaan is niet mijn stijl

Ik ben er ook weer bij : ) met minimale bijdrage (ben nog geen staff-pitt-expert, we hebben hem nu 2 1/2 jaar, veel geleerd, dat wel!) maar veel leesplezier 

En dat issoms heel gevaarlijk idd.

heb hier afgelopen weekend die kleine eens meegenomen naar vrienden.

hun hebben een BC van nu een jaar oud.

wilt met alles spelen, maar snapt niet de "eigen ruimte" van een andere hond en dringt zich op.

Caesar met zijn 5 maanden snauwde hem gruwelijk af.

gelijk heeftie, hij krijgt zijn "ruimte" niet.

ging die vriend naderhand aan mij vragen, waarom snauwde hij onze hond nu weg?

eigenlijk sneu als je dat dus al niet kan lezen bij je eigen hond.

maar goed, Caesar was nu pas de eerste hond die van zich af snauwde.

zegt ie neem Chleo de volgende keer maar mee, leert ie eens op z'n plek gezet te worden.

heb hem vriendelijk gevraagd of ie al zo graag van zijn BC af wilt, want Chleo snauwt niet, die gaat ervoor bij zulke dominant opdringerige honden, dat het een reu is boeit haar dan niet meer.

 Tenzij je een pup als Xena krijgt. Vanaf dag 1 dat we d'r hadden wou ze andere honden al op vreten. Bij haar heb ik dan ook vanaf t begin alle honden behalve Buddha ontweken. Ben 1 keer met d'r na een vriendin geweest en die heeft meerdere pitjes zitten. Xena, zo klein als dat ze was, had gewoon complete schijt aan ze haha. Er is 1 hond waar ze even van onder de indruk is geweest ma dat ijs was na 5 minuten ook gebroken haha. 

Vergeet ook nooit mer als ik dan met d'r ging wandelen vond iedereen haar natuurlijk enorm schattig zo'n kleine frummel en dan wouden ze hun hond en haar even laten spelen. Waarschuwde ook altijd dat ze maar beter met hun hond bij haar uit de buurt konden blijven maar ach nee koh ze is zo klein dat zou vast wel goed gaan. En toen kwamen ze dichterbij en werd Xena heel boos... 

Die stomme hond heeft heel wat mensen uit hun droom gehaald haha. 

Socialiseren is juist heel goed. Ik denk alleen dat je moet nadenken waaraan je de hond wil socialiseren. Waarom zou je een hond aan geweerschoten laten wennen als je die niet mee op jacht neemt? Waarom laten wennen aan de trein als je nooit met de trein zal gaan. Waarom wennen aan andere honden als je dat risico toch niet gaat nemen?

Zo heb ik er altijd voor gekozen tijd te maken voor kinderen, voor kinderen en honden. Ze gingen en gaan nog altijd mee naar de markt, ze zijn mee geweest naar drukke winkelstraten en ga zo maar door. Bewuste en verstandige keuzes. Maar socialiseren is niet een vast pakket aan dingen, je laat de hond wennen aan datgene waar jij die hond aan wil laten wennen. En dat kan van persoon tot persoon en hond tot hond enorm verschillen.

Ja soms is het al erg snel duidelijk en dan kun je het beter niet doen

 Goeie vraag Suzan. deze honden zijn inprincipe tegen natuurlijk gefokt. Zij pakken signalen anders op dan de meeste honden. Een uitnodiging tot spelen kan bij dit ras ook een uitnodiging tot knokken betekenen. 

Vroeger werd er ook met de intolerantere en betere knokkers onder het ras verder gefokt want dat wouden de mensen graag zien bij deze honden. Je kunt je voorstellen als je intolerant op intolerant zet dat je dan intolerante honden terug krijgt als puppen, uit zo'n nest werden ook weer de beste knokkers/intolerante honden gepakt en daar werd ook weer mee verder gefokt.

zo bouwt dat zich op en dan krijg je dus een ras waar die intolerantie standaard inzit, je hebt natuurlijk altijd uitzonderingen er tussen zitten die een stuk socialer zijn. 

Het zijninderdaad honden met een korter lontje. 

In hoeverre een hond gaat vechten zonder invloed van zijn meester/baas verschilt denk ik per hond. Mijn honden bijvoorbeeld houden zich meer in waar ik bij ben omdat ik t absoluut niet wil hebben. Ben ik niet bij ze in de buurt en worden ze uitgedaagd dan zullen ze sneller tot actie over gaan. 

Ik denk dat het ook in het instinctief karakter zit. Net als bij mensen heb je bij honden exemplaren die verschillend reageren. De een van bij uitdagingen vluchten, de ander kiest voor de-escalerend optreden maar een derde kiest de aanval. Als je stelsel matig kiest voor koppels van honden die de aanval kiezen krijg je uiteindelijk een diepgeworteld instinct dat wanneer de hond uitgedaagd wordt deze voor het offensief kiest.

Dat is hetzelfde dat veel BC instinctief zullen gaan drijven en dat veel jachthonden uit zichzelf jagend gedrag vertonen. Dat instinct zit er toch wel in.

 Dit zal inderdaad ook wel meespelen. In het stukje dat ik eronder nog had geschreven komt dat ook wel aardig overeen met het geen dat jij nu schrijft.

Alleen de sterkste overleefde het bij dit ras in de tijd dat ze nog voor gevechten werden gebruikt. En de sterkste werden weer mee gefokt.

Tja, daar heb ik toch wel een hele uitgesproken mening over. Van mij mag het vechten met honden echt met tand en klauw bestreden worden. Ik heb in Afghanistan gezien wat het met een dier doet... dat is niet ok en wat mij betreft vallen mensen die dit doen niet in dit categorie liefhebber of kenner.

Het is ook niet te vergelijken met vechtsporten bij mensen, die er voor kiezen en waar winst aan de hand gaat van duidelijke, niet letale criteria. Zoeken naar die drive is prima, maar daar moet het wat mij betreft wel stoppen. Er zijn zar mogelijkheden om die drive zich te laten bewijzen zonder dat daar bloedsport bij komt kijken.

dit vind ik tof van je suzan, meen ik! 

het is soms net wat je zegt, een harde directe toon is heel normaal geloof ik in "het wereldje" en daar kijkt niemand van op...andere opmerkingen zijn echter gewoon best kwetsend..

maar jouw directe vraag, waarom het dan vechters zijn, of goede, valt ook niet verkeerd. het is een goede vraag eigenlijk, en die mag zeker gesteld worden. 

ik heb ik meen mick, het eens mooi uit zien leggen...het is natuurlijk een groot deel fokken door de jaren heen, en selectie. knokkers die tegelijk betrouwbaar met hun mensen waren, die zijn gewild en ga je mee verder...dus je krijgt een soort rasstandaard of beschrijving..

waar het in zit is hun drive, een onmogelijk gevecht wordt ook nog aangegaan, hun vermogen om pijn "even aan de kant te zetten" , uitschakelen en alles zien als reden om schepje erbovenop te doen, wendbaar, snel en krachtig, vastbijters letterlijk en figuurlijk, en niet stoppen,  op zichzelf heb je altijd rassen die hier beter in zijn, sneller, of veel sterker, of veel meer uithouding...maar een totaalpakket en balans van dit alles, heeft de stafford of de pitbull (dit pitt wellicht nog meer?) , dit maakt ze een ideale vechthond.  

snel een uitdaging zien, van nul naar 100 in een halve seconde, niet opgeven, pijn uitschhakelen, en doorgaan...die honden werken zich letterlijk dood voor je als je ze niet zelf stopt, honden die zo in elkaar zitten, maakte ze ook zo geschikt om vechthond te zijn 

 ik regeerde maar op deel van je vraag zag ik...

even kort op het laatste wat je zegt..een hond met een korter lontje denk ik zeker, zien sneller een uitdaging, en waar menig hond dan een conflict wil vermijden gaan deze honden daar vaak maar wat graag op in. 

kun je denk ik gemiddeld wel stellen..ze gebruiken zelf ook minder signalen, volgt snel op

hond zonder baas, ik weet niet, zal dan misschien eerder instinctief reageren omdat hij niet gestuurd of afgeleid wordt, ik denk dat dat instinct in de meeste gevallen de confrontatie zou betekenen

wat lola betreft denk ik dat ook, ik kan haar vrij goed afleiden, uit de situatie halen of met een brul van mij zou ze niet snel een aanval kiezen. zou ik dat allemaal bv niet doen, gaat het vaak goed denk ik, maar net zo vaak zal ze aan het knokken gaan

zou je een baas zijn die niet ingrijpt, of nog erger vechten aanmoedigt, beloont of stimuleert, dan heb je helemaal feest 

maar ik weet niet, je hebt natuurlijk veel verschillen, ook binnen het ras, misschien dat anderen er heel anders over denken 

 De Pitt en de werklijn Stafford (voornamelijk de Engelse, Amerikaanse werklijn zie je eigenlijk niet) bezitten de eigenschappen die je beschreef het meeste. De Amerikanen zijn door de jaren heen steeds meer showhonden geworden, ook qua karakter. Die zijn dus vaak relaxter naar soort genoten en hebben de drive niet meer die ze eigenlijk horen te bezitten, niet alleen naar honden toe maar ook qua sport en uitdaging. Ook hun gedrag naar mensen is vaak gereserveerd.

Erg jammer want qua uiterlijk zijn het mooie honden om te zien, vooral het terriërtype (en dan te bedenken dat ik voor ik honden kreeg graag een bully wou haha). 

Fijn dat je dit doet Frank, ik zag dat t ander ineens opslot was, jammer, was een leerzaam topic. Fijn om hier verder te gaan! 

 Ik heb geen staf, maar een schotse collie die joggers en fietsere najoeg. Als een schapenherder wilde ze ze tegenhouden, voor de fietsen gaan staan en happen in kuiten van joggers. Hoe ze geleerd ze te negeren ( dit kan dus ook om honden leren te negeren) elke keer als er een jogger os fietser kwam voertjes geven. Net zo lang tot de jogger of fietser voorbij was. Ik had haar ook geleerd om op het woord: kijk, naar min te kijken. Bij een jogger of fietser: kijk en voertjes blijven geven. In het begin gingen er kilo's voertjes doorheen, maar met de tijd, werden het steeds minder en op een  gegeven moment was het: kijk, voertje en klaar. Ze keek niet meer naar fietsers of joggers. Nu kijkt ze zelfs helemaal niet meer op,naar fietsers of joggers.

Door de voertjes geven, buig je gedrag om in aandacht voor de baas. Op een gegeven moment is de behoefte om na te jagen weg. 

Zo kan je dus ook leren andere hinden aan de lijn te negeren. Het kost wel tijd gedrag om te buigen, maar het werkt wel erg goed. 

 Ik las, volgens mij in het boek dit is de hond, dat een hond niet wordt geboren als jacht hond, schapendrijver of vecht hond. Ze worden geboren met een bepaalde gevoeligheid, aanleg. Een jachthond  reageert eerder op een snel wegrennend voorwerp en gaat er achteraan een beagle heeft een hele sterke neus een schaperdrijver reageert op iets was weg rent uit een kudde. Daarom zijn ze geschikt te doen waar ze gevoelig op reageren. Bij vechthonden was het volgens mij een lage bijtrem en gevoelig voor wat snel weg rent. Dacht ik. 

Vechthonden werden vroeger al bij de Romeinen gebruikt. Een korte stop, zodat ze kunnen ademen als ze beet hebben, een krachtig lichaam en zich niet makkelijk uit het veld laten slaan. 

Ik lees hier graag mee als het mag  Heb ook nog een vraag maar ga eerst even bedenken hoe ik die duidelijk kan formuleren hihi

 Jij weet de spanning wel op te bouwen 

Ik volg ook weer 

Stuur dan een PB, kijk ik of ik je op het spoor kan zetten.