Helicobacter infectie bij honden
Onder normale omstandigheden, de Helicobacter bacteriën goedaardige bewoners van het darmkanaal, worden gevonden in verschillende soorten, waaronder huisdieren zoals honden, katten, fretten en varkens, in het wild levende dieren zoals cheeta's en apen, en mensen. Terwijl maag infectie door Helicobacter pylori is een belangrijk gezondheidsprobleem in de mens - het is geassocieerd met gastritis, maagtumor, en maagzweer in de getroffen mensen - de betekenis van de Helicobacter bacterie bij honden en de afstemming op de maag stoornissen, is nog grotendeels onduidelijk (H. pylori specifiek niet gevonden bij honden).
Verschillende soorten van Helicobacter organisme zijn geïsoleerd uit de maag van katten en gemengde infecties kunnen presenteren, soms bemoeilijkt de diagnose. De meest voorkomende vormen van Helicobacter gevonden bij honden zijn Helicobacter felis en Helicobacter heilmannii. Andere soorten van Helicobacter gevonden in honden zijn Helicobacter rappini, en Helicobater Salomonis. De bacteriën bewonen het slijmvlies van de maag, en de klieren holtes.
Er zijn enkele meldingen van isolatie van Helicobacter uit de levers van honden met hepatitis maar dit blijft anekdotisch. Infectie van deze bacterie is moeilijk om volledig uit te roeien en kan van maanden tot jaren - zelfs voor een leven lang, bij sommige honden.
Symptomen en Types
De meeste gevallen blijven zonder enige symptomen op alle. In andere de volgende symptomen kunnen worden waargenomen:
Braken
Uitdroging
Slechte eetlust
Darmgeluiden
Buikpijn
Gewichtsverlies
Diarree
Zwakte
Plotseling dood
Oorzaken
Maag Helicobacter felis, Helicobacter heilmannii, Helicobacter rappini, en Helicobater Salomonis infectie. De wijze waarop deze infectie wordt onbekend, maar vanwege de hogere prevalentie in asielhonden, orale en / of fecale transmissie als een mogelijkheid. Deze aanname wordt ondersteund door de aanwezigheid van Helicobacter-achtige organismen, genoemd GHLOs, in het braaksel, uitwerpselen en speeksel van dieren die zijn geïnfecteerd. Er is ook enig vermoeden bestaat dat de bacteriën kan worden overgedragen door water, als GHLOs gevonden in sommige oppervlaktewater.
Slechte hygiënische omstandigheden en overbevolking lijken de verspreiding van de infectie te vergemakkelijken.
Diagnose
Vaststelling van een definitieve diagnose van Helicobacter infectie moeilijk in de meeste gevallen. Uw dierenarts zal een volledig lichamelijk onderzoek met routine laboratoriumtests, inclusief een volledig bloedbeeld, biochemie profiel, en urineanalyse. Uw dierenarts kan een monster nemen vanaf maagwand en vlekken met May-Grünwald-Giemsa, Gram, of Diff-Quik vlekken, die de aanwezigheid van dit organisme gemakkelijk aangetoond door zichtbaar onder microscoop.
Een endoscopisch onderzoek is van groot nut voor directe waarneming van de maagwand alsook voor het nemen van weefselmonsters voor verdere verwerking. Deze procedure maakt gebruik van een apparaat genaamd een endoscoop, een camera gelegen aan het einde van een flexibele buis, die is geschroefd in de maag via de slokdarm. Een polymerase kettingreactie (PCR) test wordt vaak gebruikt zowel om de aanwezigheid van Helicobacter in een monster te bevestigen en om te differentiëren tussen de soorten helicobacters. Echter, bevestiging kan ook worden gemaakt door middel van een weefselmonster met de endoscoop en het observeren van de monster door microscoop.
Merk op dat de aanwezigheid van maag helicobacters in het lichaam niet noodzakelijkerwijs een infectie die behandeld moet worden dan.
Behandeling
Aangezien deze ziekte niet volledig beschreven in dieren, er is geen enkele behandeling aanvaard voor de behandeling. Als er geen duidelijke symptomen behandeling vindt gewoonlijk niet plaats. Integendeel, bij mensen behandeling gestart indien een Helicobacter infectie wordt aangetroffen, ongeacht of klinische symptomen aanwezig zijn, omdat een dergelijke infectie kan leiden tot kanker maag in. Echter, Dit blijkt niet het geval honden, dus verder geen actie wordt ondernomen, tenzij de symptomen rechtvaardigen. Als er chronische braken of ontsteking van de maagwand, behandeling zal worden gericht op het verlichten van de symptomen. Typisch, vochttherapie wordt uitgevoerd om te compenseren voor vloeistofverlies.
Antibiotica, samen met zuur controlerende medicijnen zijn de aanbevolen duur van de behandeling voor honden besmet blijken te zijn met een Helicobacter spp. De behandeling bestaat doorgaans uit een twee weken durende cursus. Uw moet uw dierenarts terug te keren enkele weken na de eerste behandeling voor een follow-up onderzoek om na te gaan of de behandeling succesvol was. In veel gevallen, de infectie of de aanwezigheid van bacteriën rendement, maar het is niet bekend of dit het gevolg is heropflakkering (een vernieuwing van de infectie na een kiemrust), of herinfectie van een externe bron.
Reageren
