Wat ook nog wel interessante links zijn:
http://suzanneclothier.com/nederlands/basisaspecten-van-het-leiderschap
http://suzanneclothier.com/nederlands/waarom-mag-je-geen-snoepje-van-een-baby-afpakken-als-hij-het-goed-vindt
Weet je, ik geloof wel degelijk in rangorde onder honden. Honden die in een huishouden geplaatst zijn hebben elkaar over het algemeen niet zelf uitgezocht, dus moeten ze elkaar leren kennen. En zullen ze aftasten waar de grenzen liggen en waar hun rechten en plichten liggen. Bij mijn vorige twee honden was er 1 heel duidelijk dominant over de ander. Dat is echt heel fijn want daardoor heb je nooit ruzie. De zaken zijn duidelijk. Als Chenak wat wilde, pakte hij dat gewoon. Janouk deed een stapje terug. Tegelijk was Chenak geen "bully" zo mocht Janouk altijd eerst drinken. Het prototype van de 'goede roedelleider' hij zorgde echt voor Janouk.
Nu hebben we twee even oude reuen in huis, nestgenootjes. Deze twee zitten veel dichter bij elkaar. Dus is er wel eens gedonder (geweest) over eten, speeltjes, knuffels van mij, aandacht, mee mogen. Ze mogen best van mij een beetje donderjagen en verkennen onderling waar de grenzen liggen. Dat doen ze meestal al stoeiend en ze babbelen wat af met lichaamstaal. Wat dat betreft heb ik wel twee leuke filmpjes (kijk ze maar zonder geluid, er zit een ruis op van de wasmachine)
dit dit is een ruzie over de kong:
Ik heb dit laten gaan omdat ik wist dat ze zich zouden beheersen, maar eigenlijk zou het op 1:12 al een zodanige spanning zijn dat het zou kunnen escaleren. Als je op dat moment in zou grijpen door een van de honden aan te raken, heb je alsnog kans dat ze op elkaar klappen. Dan moet je echt gaan de-escaleren door ze af te leiden en de keer erna nog eerder zijn.
Nou is er nog een stukje film waarop te zien is waarom het niet escaleert: onze oudste hond is er bij en heel subtiel laat die even weten dat ze best mogen donderjagen om die kong maar dat zie uiteindelijk gewoon van hem is ;-) http://youtu.be/pT-ActQkBv0
Toen onze oudste hond overleed, hebben de mannen wel een paar keer echte ruzie gehad. Dat was ook echt een periode dat we op moesten letten wat er waar rondslingerde maar ook heel duidelijk dat wij het initiatief hadden en dat wij bepaalden wat er gebeurde. Bv kregen ze een kauwbot en ging de een braaf knagen en de ander het bewaren om vervolgens ermee te gaan lopen uitdagen, dan pakten wij het bot af. Of bv: de yoghurtbeker mag alleen uitgelikt als je broer dat afwisselend met jou ook mag.
Nu kan ik eigenlijk alles weer laten slingeren, ze ieder een bal met voertjes geven, ze laten stoeien en ook als er koekjes uitgedeeld worden is er nooit mot. Shad claimt nog steeds wel af en toe speeltjes maar Spot is slimmer geworden. Als hij iets wil dat Shad heeft, weet hij het regelmatig voor elkaar te krijgen dat het bij hem belandt. Laatst had Shad een stuk tuinslang en dat wilde Spot eigenlijk hebben. Dus zoekt hij de favoriete bal van Shad op en laat die per ongeluk vlak bij hem vallen. Shad springt op de bal, Spot heeft de slang ;-). Shad kijkt dan wat beteuterd maar dan is het wel ook klaar. Bij Shad is het felle er wat af, hij is minder 'patserig" en laat Spot (meestal) hebben wat hij heeft.
Maar goed, ik weet niet of dit bij jou speelt of dat het iets anders is waardoor het escaleert. Realiseer je wel dat ook bv de toegang tot jou of tot een kussen een "waardevol iets" is dat geclaimd kan worden. Daar ben ik trouwens altijd heel duidelijk in geweest: ik ben niet claimbaar. Zodra een van de honden de andere weg gaat kijken / snauwen, ben ik weg. Ik sta op en negeer ze allebei even. Meestal stuur ik de ' dader" dan ook nog even naar zijn plek.
Overigens, mocht iemand willen weten wie van mijn mannen de dominante is? Geen idee, het is situatie en ' resource' afhankelijk is. Het boeit me ook niet. Zolang het maar in balans is en beide honden het naar hun zin hebben en ik een zodanige positie heb als leider dat ik in kan grijpen als het nodig is. Dat vind ik wel belangrijk: een UHUH van mij, soms met een keer in de handen klappen, is genoeg om elke broeiende onmin in de kiem te smoren.