Rocky bijt naar de dierenarts! Dierenarts boos! Update

 Ik zou alleen terug gaan naar je vertrouwde dierenart met Rocky of naar een compleet andere maar niet die ene van die slechte ervaring. Ik daar alleen nog zonder hond in gesprek gaan maar persoonlijk mijn Sadi had ze met geen 1 vinger meer mogen aanraken. Dat verergert de situatie alleen maar de stress bron met deze dierenarts is al geboren.

En je vertrouwde dierenarts zou ik als je daar terug keert over de situatie inlichten zodat er even meer tijd en ruimte voor rocky genomen wordt omdat hij ondanks de vertrouwde arts toch extra stress kan ervaren

Ik zou de afspraak voor volgende week bij hun annuleren en inplannen bij een ander. Ik zou zonder je hond je dossier bij de assistente ophalen en weg wezen.

Mijn da vertrouw ik. Hij vertrouwt mij en mijn hond ook. We vullen elkaar in kennis aan en zijn zo een sterk team. Dat is wat ik in mijn da zoek.

Kom ik daar met Dribbel? Hij tilt haar in zijn eentje op. Niets van kop vast houden of wat dan ook en legt haar op haar zij op de behandeltafel (dit voorbeeld om naar haar voetje te kijken). Ik loop naar de andere kant van de tafel waar haar kop ligt. Drib legt zelfstandig haar kop op mijn borst en kijkt mij aan. Drib laat alles toe, geeft geen kick, vind alles goed en vertrouwt hem (of eigenlijk mij). Ze merkt zelf dat de da klaar is met haar pootje en springt omhoog om blij aandacht te vragen bij de assistente ;) De da tilt haar weer alleen van de tafel zonder haar kop vast te houden.

Toen ineens kreeg ik een vervangende da.. Drib moest direct een muilkorf om!! Dat vrolijke, alles toe latende hondje veranderde in een angstige hond met een blauwe tong van het hyperventileren, die niet mee wilde werken (probeerde uit alle macht weg te komen). Ik zei dat die muilkorf af moest, hij weigerde glashard!!

Er was niets gebeurd, geen grom, geen blaf, geen beet, niets.. En aan het eind van het liedje kreeg ik ook te horen dat ik haar verkeerd opvoede en dat zijn 2 jackrussels haar wel even zouden aanvallen met haar kinderachtige gedrag en dat het dan mijn schuld zou zijn.. Ook ik stond met een bek vol tanden.. Wat overkomt mij nou?

Sindsdien vraag ik altijd naar mijn eigen da en geef heel duidelijk aan dat ik geen vervanger accepteer.

Kom ik daar toch bij een vervanger? Dan loop ik niet naar binnen, maar ga gelijk rechtsomkeert zonder te betalen. Ze zoeken het maar uit!

Mijn hond, ik bepaal..

De eerste keer dat ik met poes Puk (lang geleden dus) bij de dierenarts kwam, hadden we een vrouw, I. Ze vroeg met een onzekere stem of ik haar uit het mandje wilde halen (nou nee, liever niet...)

Daarna kwam ik bij een ander, dat ging redelijk. Uiteindelijk in haar dossier laten zetten dat ze niet bij een mannelijke arts kon, uiteindelijk kwam ik altijd bij D. -> echt een TOPMENS!

Zij was zó goed, geduldig en lief. Puk was zo mak als een lammetje.

En toen... kwam ik per ongeluk weer bij I. Volgens mij scheet ze zeven kleuren toen ze ons in de wachtkamer zag zitten en dat werd nog erger toen we de spreekkamer in geroepen werden. Zelfs de enting lukte haar niet, uit woede pieste Puk over de tafel. Puk helemaal over de zeik en de dierenarts had het zweet over haar rug lopen volgens mij.

Niet lang daarna bleek ze er niet meer te werken, ik vond het geen gemis ;)

We komen nog steeds bij die praktijk. Met Puk ben ik ook na die ene vergissing weer altijd naar D. gegaan, ik vroeg ook altijd om haar (en was ook blij dat zij dienst had toen we Pukje moesten laten gaan).

Met Mellow komen we er ook nog. Voor haar heb ik geen voorkeur, we zijn al een paar keer bij S. geweest, hij vindt Mellow helemaal geweldig.

Elke arts heeft zijn eigen voorkeur voor diersoort, maar toch moet je altijd professioneel blijven (en niet zoals I. deed en ook niet zoals deze arts van Rocky deed).

Bij de juiste arts, een die niet onzeker is, voelt een dier zich ook al veel meer op zijn gemak.

Het valt niet goed te praten dat een dier bijt of krabt, maar het kan altijd gebeuren, dat weet je. Een elektricien kan ook een optater krijgen, een timmerman kan ook zijn duim aan gort slaan 

Heel goed...terug naar de dierenarts, en vertel haar jouw gevoel....

ik weet bijna zeker dat ze zich kapot geschrokken is na de knauw van rocky, en daarom zo uit de bocht vloog....

oke, dat is in jouw ogen misschien onterecht, maar als ik plotseling schrik kan ik ook onaardig uit de hoek komen....dat geld voor iedereen....

ze zal er w.s ook over nagedacht hebben nu.....en weten dat haar reactie niet helemaal door de beugel kon...

je kunt twisten over wie de eerste stap moet zetten, maar als ik in jouw schoenen stond zou ik diegene zijn.... 

succes ermee....en het komt goed hoor....! ( je hebt altijd zelf de keuze om te blijven of te gaan....

maar eerst dit oplossen, zodat jij het kwijt bent....!)

fout

droopeke ons hondje, moest in dec een vervelende prik bij zijn schouderbladen, de dierenarts zegt al , wil je even zijn koppie vast houden is een vervelende prik,

en dan kan hij bijten of anders reageren,

ik zijn koppie vast houden, maar mooi dat hij greep,

niet raak, want ze was er op verdacht,

maar ze heeft daarna droop geaaid en zei tegen hem, die rot prikken ook he, en tegen ons, ja dat kan gebeuren he, dat weet je als dierenarts,

zo kan je als dierenarts ook reageren,

ik zou weg gaan bij deze, en bij een andere dierenarts de situatie al uit leggen dat je hondje soms fel kan reageren, dan houden ze daar al rekening mee,

sta je niet zo gespannen daar, en je hondje wordt dan ook niet zo gestresst,

niet zo mee in je maag blijven zitten hoor, je doet het heel goed met je hondje,

geef hem maar een dikke knuffel, want hij snap ook niet wat er nu gebeurde,

maar vergeten doet hij het niet,

Lekkere dierenarts is dat zeg.

Ze komt zelf een beetje onstabiel over als ik dit zo lees...

Duidelijk is dat ze erg geschrokken is, maar ik vind haar gedrag hoogst ongepast.

Natuurlijk is het niet de bedoeling dat een hond iemand bijt, maar grommen lijkt me toch een duidelijk signaal. Mag toch hopen dat de gemiddelde dierenarts dat in elk geval begrijpt en dan een snuitje om doet of even wacht en wat vertrouwen wint met brokjes of zo...

Misschien terug gaan zonder hond en vertellen wat je er van vindt?

Ik zou in elk geval een andere dierenarts zoeken. Zelf na een eventueel excuus.

Maar dat ben ik.

Misschien nog een beetje inwendige woede? 

---

Als ik de reacties van deze dierenarts zo lees is het dus eigenlijk allemaal jouw schuld. 

Je hebt een gevaarlijke hond (en ook nog kinderen, bloedlink!) en je beloont óók nog eens met koekjes.

Dit gevaarlijke beest moet je onderdrukken, dus hoppa, tegen de grond werken tot ie zich volledig aan jou overgeeft.

CM wannabe?

Vind het wel verstandig dat je nog even terug gaat. Zo kun jij ook je ongenoegen uiten over haar ietwat overdreven reactie en kun je het hierna voor jezelf ook afsluiten (dmv een fijne wandeling met Rocky).

Nare situatie. Maar een dierenarts moet hier tegen opgewassen zijn... Simpel....

Met mijn opleiding als dierenartsassistente worden we er ook telkens op gewezen....

Daarbij heeft zij al helemaal niet het recht om zich zo onbeschoft te gedragen.... Dus als ik jou was, een andere dierenarts...... Voel je niet schuldig, deze dierenarts heeft zich enorm kinderachtig gedragen....

Ik heb niet alle reacties gelezen, maar ik zou een andere DA zoeken. Zij is absoluut niet geschikt voor haar vak. Ik had het er laatst over met mijn eigen DA omdat ik een DA-valse teef heb. Zij heeft hier begrip voor, het is pure angst. Dus krijgt zij tegenwoordig vaak een muilkorf om. Maar de DA vertelde ook dat zij soms bij bijeenkomsten met andere dierenartsen verhalen hoorde, waar haar oren van klapperde. Zo vertelde een DA die een hap van een Herder kreeg, dat hij de hond een schop heeft verkocht. Zij stelde als vb. stel je ligt in de stoel van de tandarts en er wordt een zenuw geraakt, jij heft uit reactie je hand op, vindt je het dan normaal dat de tandarts je voor je kop stompt? Ik vond het wel een aardige vergelijking. Dus nogmaals er zijn dierenartsen, die zich in kunnen leven in de angst van een hond en die zelfs na een hap nog even vriendelijk tegen de hond zijn. Ik vind het gedrag van jouw DA echt abnormaal.

Overigens had de DA dit niet bij mij hoeven flikken....

Ik heb 1 keer een soortgelijke situatie mee gemaakt... Ik was 16, en werd verrot gescholden door een vrouw van 50 oid.... Dat was mijn eerste periode dat ik in het asiel werkte, nog een groentjedus.... 

Dat filmpje speelde zich ook steeds weer in mn hoofd af... Telkens weer, hoe ze me uit schold, haar boze gezicht..... Pas met mijn 18de kon ik het een beetje een plek geven, maar ik ben er sterker door geworden.... Mocht ik haar weer eens tegenkomen, zal ik me enorm moeten inhouden.....

Maar, als eem DA zoiets bij mij zou doen..... Poeh... Ik zou met 100km/h uit m'n slof schieten.... Zo onprofessioneel te werk gaan, no thanks... Dan kan je de wind van voren krijgen.... :-)

Misschien wel een goed idee ja...

Suzan....je bent het nu kwijt. Je weet hoe wij je steunen.

Geef het nu een plaats en vergeet het. Wat voor zin heeft het van bozer en bozer te worden?

Wat voor zin heeft het van daarheen te gaan en je woede te uiten ? 

Neem gewoon een andere DA  , opgelost  

" Pensioen??
:–) "

s@nt@

 Je was me net voor 

" Pensioen??
:–) "

s@nt@

 Nog beter! :)

 Logisch, je dieren en je kinderen, het belangrijkste wat er is. 

 Je zou denken, een oude rot snapt wel wat het grommen betekend, schrikt niet meer als een hond uithaalt, weet wel hoe ze met klanten moet omgaan. Nee dus! 

Herscholing in gedrag van dieren bij de DA en klantvriendelijkheid