Waar je tegenaan loopt als je meerdere honden hebt.

Wij hebben nu 2 honden sinds 3 maanden, allebei reutjes.

Een ouder hondje en een pup van 17 weken.

Over het algemeen gaat het goed tussen hun twee gelukkig.

De pup respecteert de oude hond, en de oude hond geeft goed zijn grenzen aan en heeft zijn eigen plekjes waar hij alleen mag slapen. 

Dit is voor ons wel de eerste keer dat we 2 honden hebben.

Dus soms maken we daarin nog 'beginnersfouten'.

Zo had de pup het speeltje te pakken, wat juist de lievelingsknuffel van de oude hond is.

Dus toen was het even grommen, wie het speeltje mocht hebben.

Ik zag het gebeuren, en achteraf zag ik in dat ik eerder had moeten ingrijpen.

En soms wordt de pup wat jaloers als de oude hond aandacht krijgt.

Dan komt hij er gewoon bij staan, van: hé ik ben er ook nog.

Dit is natuurlijk logisch, maar ik vraag me af hoe andere mensen hiermee omgaan die meerdere honden hebben.

Eigenlijk is dit topic een soort vraag  naar mensen die tips of ervaringen kunnen geven.

Je leest wel in boekjes hoe je hiermee moet omgaan, maar praktijkervaringen en tips, daar kunnen we veel aan hebben!

hoi silvia....

het enige waar ik rekening mee moet houden is dat ik geen speelgoed laat slingeren, en eten & kluiven gebeurt hier onder toezicht, en ieder op hun eigen plaats.....

anders geeft het gedonder tussen de heren.....

verder regelen ze alles prima zelf...ze kunnen heerlijk bij elkaar liggen en samen spelen,

er is eigenlijk geen gedoe onderling.....

Ik heb zelf sinds nu bijna één jaar 2 honden. Allebei herplaatsers met hun eigen karakter. Waar ik vooral op let is dat speeltjes en kluifjes onder toezicht worden gegeven. Want ik kan er hier zeker van zijn dat de één hier persé het speeltje of kluifje van de ander wilt hebben. Ik moei me zo weinig mogelijk want ik merk dat ze het zelf prima kunnen oplossen. Maar als ik merk dat ze het zelf niet kunnen oplossen en blijven dartelen voor een bepaald speeltje dan ruim ik alles op en krijgt niemand iets en is het meteen weer rustig. Ik heb eigenlijk heel veel geluk gehad dat twee volwassen honden zo goed kunnen samenleven :)

Ik geef ze gescheiden eten. Ik heb een snelle en een langzame eter, dus de langzame eter gaat in de bench tot ie klaar is. Gelukkig geen erge voedselnijd onderling, maar dat wil ik zo houden. 

Ik heb ze gescheiden uitgelaten en ze gaan ook apart mee uit of blijven alleen thuis. 

Het is handig om je honden te leren dat ze rustig op hun plekje blijven wanneer je met de ander bezig bent. Niet dat ik mijn honden geleerd heb  

Tijd geven....en niet teveel met een vergrootglas erop staan te kijken.(tot 6 maanden kan dat wennen duren!)

Honden regelen het normaal prima. En met tijd bedoel ik een aantal maanden tot de 'orde' zich gesetteld heeft.

Op bepaalde momenten moet je als baas wel een systeem aanhouden (eten bijv),

maar voor de rest;aandacht verdelen en spelen met de twee.

Zolang je oudere hond zich niet teveel gepasseerd voelt (ocharme, hij moet wat wennen)

komt dat allemaal in orde.

Plan heel bewust momenten in dat je enkel met de 'eerste' hond bezig bent; op die manier voelen ze zich niet gepasseerd.

Wij hebben ook meer als een hond.

Eten geven? Ieder heeft zijn eigen vaste plek (een mand of deken bijv.) en daar gaan ze ook heen als het voertijd is. Ik hoef niks te zeggen ze kennen dat stramien.

Krijgen we eten? Ok dan ga ik vast op mijn plek zitten wachten.

Werkt prima, en we hebben er 6, geen geruzie onderling. Zit er maar eentje in de bench, de laatste herplaatser, die moest zeker in het begin nog wennen aan alles wat er zo dagelijks gebeurd in een roedel. Speelgoed hebben mijn honden niet in huis liggen.

Spelen doen ze maar buiten, met een speeltouw o.d.

Met zoveel honden wil ik rust in huis...

Voedernijd of ruzie om botten kennen we hier niet.

Kauwbotten geef ik nu ook niet zo vaak, hier krijgen ze barf en hebben dus regelmatig genoeg te knagen. En als ze die wel eens krijgen...ik heb hier een exemplaar wat zo slim is alle botten een voor een naar buiten te slepen en te begraven, dan eet ie zijn eigen op en als het op is graaft ie de anderen hun bot weer een voor een op.

En de rest zit dan beteuterd te kijken. Doen we dus niet zo vaak.

Wat ik ook belangrijk vind dat iedere hond eens tijd voor zichzelf met baas heeft, dus een voor een neem ik ze dan eens apart mee, of om de beurt een uitgebreide knuffelsessie, zodat ze allemaal niks te kort komen.

Verder train ik om beurten met de honden aan de schapen, en soms rouleer ik dat, de ene dag 3, de dag erop 2 anderen.

Heb ik er nu bijv. 3 meegehad naar een training schapendrijven elders, dan gaan de andere 2 die dag mee voor een lekkere boswandeling bijvoorbeeld.

Zodat ze toch allemaal wat leuks gehad hebben.

En onze aussie die traint natuurlijk niet aan de schapen, daar doe ik dan tussendoor nog wat gehoorzaamheid of klickertraining mee, en daar is die ook al heel content mee.

Dus gewoon een beetje je tijd indelen en bewust nadenken wat je met wie doet TS en dan komt dat vast goed. Probeer er niet te krampachtig op te zitten.

Heel veel regelen honden onder elkaar ook. Zeker je pup zal grenzen moeten leren van je oudere hond, anders denkt ie later dat ie bij elke hond alles mag.

Als ik één tip heb en dat is uit eigen ervaring, stel duidelijke regels. Wij hebben 18 jaar lang maar één hond gehad en die hadden nooit echt regels. Ze mochten zo'n beetje alles. Met wandelen bv wilde de hond linksaf, ging ik linksaf. Zat ze op mijn plekje op de bank, ging ik er naast zitten of op de stoel. Achteraf gezien waren de honden de baas in huis. Maar met twee honden gaat het met deze instelling mis. En daar zijn we ook duidelijk achtergekomen. Hier kunnen ze niet in dezelfde ruimte met speeltjes spelen (had de fokker overigens ook al voor gewaarschuwd), eten krijgen ze ook apart van elkaar. Met name de reu heeft hier voernijd, niet ten opzichte van ons, wel van de teef. En zoals ik hier boven las, geef ze allebei op zijn tijd hun aandacht. Hier laat ik ze één keer per dag apart van elkaar uit. De rest van de wandelingen gaan ze samen. Ook de knuffelmomenten hebben hier wat ingehouden. Als ik het teefje aandacht gaf, kwam de reu met veel gegrom en zelfs bijtend de teef wegjagen, hij wou de aandacht. Die moesten we dus heel duidelijk op zijn plek zetten. De reu is hier overigens de jongste. Over het algemeen gaat het hier nu goed, behalve als er visite komt, die luisteren meestal niet als ik vraag om de honden even geen aandacht te geven. Dus vliegt de reu weer de teef aan. Tegenwoordig als er iemand komt, zit de reu eerst een tijdje in de bench tot hij rustig is.

Ik ben dus niet het ideale voorbeeld van 2 honden, meestal gaat het een stuk soepeler. Maar dit heeft grotendeels met onze eigen fouten te maken, dus heel goed dat je tips vraagt. Ik wens je vooral veel geluk en geen zorgen met je twee mannen, komt vast wel goed    

hier in de bende van '4  ieder zijn eigen plek om te eten!! snel en trage eters.

ze kennen ieder het comando plaats , zo kan ik 1op 1 met hun spelen , en voor de rest speelgoed regelen ze zelf .. en af en toe een grom hoort erbij ze kunnen ook eens wat slechter gezind zijn .

Bedankt iedereen!

Zo zie je maar dat elke hond en honden bij elkaar weer uniek is.

Bij de één kan wel wat bij de ander niet kan.

Maar ze een vaste plek geven waar ze moeten wachten tot ik hun eten klaar heb, daar ga ik vandaag mee aan de slag!

Nu staan ze allebei om me heen te draaien.

Ze kunnen allebei goed zitten op commando dus dat moet lukken.

En de speeltjes..dat moet ik even uitvogelen.

De pup begint nu met wisselen dus die moet eigenlijk wel constant kauwmateriaal hebben.

En de oude hond heeft een knuffel waar hij altijd op ligt te tukken na het eten en als hij moe is. Die kan ik hem niet afnemen, dat is al jaren zijn vaste gewoonte.

De piepbeestjes had ik al apart gelegd, want daar werden ze wel fel op.

Bulleke, jouw verhaal is herkenbaar!

Hier was het eigenlijk ook altijd zo met één hond.

Maar het verschil met 2 honden merk je direct, dat niet alles meer kan.

Dus ik ben blij met alle tips in dit topic!

Hier gaat het allemaal prima met 2 honden. De kleine wil nog wel eens jaloers zijn op de grote. Als Gruul op mijn schoot ligt moet Thalia bijvoorbeeld op Gruul gaan liggen zodat ze dichter bij me ligt. Ik stop Thalia overdag ook in de bench voor haar rust en zodat ik wat alleen tijd heb met Gruul. Ik ga soms ook apart wandelen zodat ik met beide honden prive tijd heb.

Speeltjes doen ze allemaal samen. Gruul krijgt alleen een bot onder toezicht. Sommige botten/varkensoren vind hij heel erg lekker en hij beschermt ze veel te fel. Ook soms naar ons toe. Als Thalia zo'n bot heeft is het prima. Hij probeert hem niet af te pakken en laat Thalia lekker knagen totdat ze hem op heeft en ze hem beu is. Maar als hij het bot heeft dan mag ze niet in de buurt komen. Ze mag bijna niet eens bewegen 3 meter verderop. Dus dat soort botten geef ik ook alleen als Thalia in de bench zit zodat ze zeker niet bij elkaar kunnen komen. Bij zijn eten doet hij dit niet, dit zijn echt een paar botten waarbij hij dit doet.

Voor de rest gaat het prima. Gruul beschermt haar buiten, hij vind haar irri als hij wil rennen en Thalia wil in zijn staart bijten. Maar dat zijn de standaard dingen denk ik zo. Nog even en Thalia rent ook snel genoeg. Dan kunnen ze samen lekker rennen.

Alles gaat eigenlijk prima. Kon niet beter gaan bijna :).

Hier ook 2 intacte reuen in huis met 6mnd. leeftijdsverschil die vanaf dag 1 heel gemoedelijk samenleven. 

Bij ons ging de oudste wel voor bij zaken waarbij je niet anders kunt. (Ik heb tenslotte maar 2 handen). Voor ons was dat gevoelsmatig het juiste om te doen. De oudste was er nu eenmaal al en had niet gevraagd om een andere hond om de aandacht mee te delen, dat was onze keus. De pup daarentegen kwam uit het nest waar hij niet beter wist als op zijn beurt te wachten en alle aandacht te delen. Inmiddels is dat verdeeld en gaat de jongste ook wel eens voor, gewoon hoe het uitkomt eigenlijk of soms heel bewust wie zich het beste gedraagt. (en O wat snappen ze dat toch goed dan!)

Speeltjes en voer was natuurlijk even uitproberen hoe ze zouden reageren en ook dat gaat heel goed. De speeltjes liggen hier vrij toegankelijk in een mand (op de 'speciale' speeltjes na die in de kast liggen, die zijn voor samenspel met ons) en ze hebben er nooit problemen mee. Af en toe wordt er mee uitgedaagd maar dat verloopt altijd heel gemoedelijk en is duidelijk 'spel' incl. gegrom en geblaf van degene die er het minst om geeft.  

Eten is in principe geen probleem maar met een 'hap-slik-weg' hond en een 'herkauwer' wordt de hoofdmaaltijd wel gescheiden genuttigd. Bij kauwmateriaal bepalen ze zelf waar en hoe ze liggen, vaak naast elkaar soms met de konten naar elkaar. Wel altijd onder toezicht.

Verder deed en doe ik nog altijd heel veel met elk apart, zo ook zeker één lange wandeling per dag waarbij de ander dus alleen thuis is. In de puppytijd tot een maand of 5 gingen ze sowieso alleen maar apart uit, daarna werd dat opgebouwd. We deden wel uitstapjes samen maar de wandelingen apart. De één krijgt bv. een gevulde Wubba en mag zichzelf vermaken terwijl ik met de ander wat trucjes doe of apporteer. Dan gaat de één mee naar het postkantoor en de ander naar het tuincentrum dan weer allebei. 

Ik vind het heel fijn dat ze het zo goed met elkaar kunnen vinden maar ik vond en vind het nog belangrijker dat ze op ons gericht zijn en ook onafhankelijk van elkaar kunnen functioneren.

Al met al vond en vind ik het heerlijk, kan amper geloven dat het alweer bijna 3 jaar geleden is dat de jongste erbij kwam.........het kriebelt al lang en smaakt absoluut naar meer!

Hier ook 2 honden 9 en 3.

We hebben 4 kussens liggen dus een vaste plek hebben ze niet.  Verder eten ze naast elkaar terwijl de 1 super snel zijn bak leeg heeft en de ander brokje voor brokje eet. Is nooit een probleem ook kluiven ze naast elkaar. Soms wisselen ze tussen door van bot geen probleem. Jaloezie heb ik nog nooit gezien.

Wij hebben altijd 3 honden gehad en nu nog 2.

Gaat prima.

De een eet in de keuken,  de ander in de gang.

Speeltjes liggen hier gewoon altijd in huis.

De jongste speelt veel de andere eigenlijk niet.

Als hij wil spelen kan hij altijd wel wat pakken.

Mecx haar favoriet zijn ballen en daar heeft de ander geen oog voor dus daarover geen conflicten. 

Er liggen 3 kussens in huis en er staat een Bench waar vooral de jongste in ligt.

Slapen doen ze meestal wel apart maar dat is eigenlijk zo gegroeid. 

De een bij mijn ouders op de kamer en Mecx bij mij.

Maar ze kunnen bijvoorbeeld op vakantie evengoed in 1 ruimte slapen. 

Dus wat dat betreft hebben wij mazzel en hoeven we weinig op te letten en aan te passen. 

Ik heb een herder, Ginny, van 3 (geholpen teefje) en nog een herder, Winter, van nu stilaan 10 maanden (intacte reu). Wat soms lastig is bij ons is dat Winter continue met Ginny wil spelen en zij dat eigenlijk toch ook wel heel leuk vind. Wat in theorie heerlijk is, maar in de praktijk zijn ze te wild en schuiven gerust meubels opzij... en dus ben je toch veel bezig met rust creëren en soms is dat gewoon vervelend. 

Verder zijn ze los van de lijn niet leuk als ze samen zijn. Ze hebben dan heel erg de neiging te gaan drijven en dat kan gewoon niet in een gebied dat je deelt met fietsers, joggers, kinderen... Daarom ga ik of apart met ze wandelen, of heb ik er altijd tenminste eentje aan de lijn. Niet precies hoe ik het voor ogen had toen ik dacht aan een tweede hond, maar je kunt geen gevaar gaan vormen voor anderen (er zal maar iemand over het stuur van zijn fiets vliegen als ik niet op tijd kan ingrijpen...)

Daarnaast heb ik in het begin de fout gemaakt Ginny zich te erg laten afzonderen. De pup had veel aandacht nodig ivm zindelijkheid etc, en Ginny ging dan wat 'voor zichzelf doen'. Ik was in de eerste instantie heel blij met mijn stoere, zelfstandige Ginny, maar ze cijferde zichzelf gewoon weg. Ook weer niet de bedoeling... Gelukkig trok dat vrij snel bij en durft ze nu ook voor zichzelf op te komen. Knuffel ik haar en ramt Winter zich er tussen, dan ging ze een paar maanden geleden direct aan de kant voor ik ook maar iets kon zeggen. Nu drukt ze hem op haar beurt weer gewoon opzij. 'Ja hallo, ik was nog niet klaar', haha! 

Het is soms even zoeken naar de goede balans, maar we komen er wel! :-)

Toen mango ruim een jaar was besloot ik er nog een doodle bij te nemen.Mona kwam op 31 januari 2014 bij ons.vanaf de eerste dag zijn het de beste vriendinnetjes.Het eten geef ik ze apart omdat mango een trage eter is en mona een supersnelle:).Met botjes heb ik geen problemen met hun.Ik neem er soms 1 die mona goed kan kauwen voor dr tandjes die nu beginnen te wisselen.Ik hou het bot aan 1 uiteinde vast en zij knabbelt aan de andere kant. Na een minuut of wat komt mango er ook bij zitten en laat ik mango er aan knabbelen.Zo heb ik wel een lamme hand na een tijdje,maar dat werkte wel heel goed.Ik ben hun baasje en ik bepaal op zij mogen knabbelen of niet. Misschien hoort het wel helemaal niet zo,maar ik had het gevoel dat ik het zo goed dee.Nu hobbelen ze vrolijk axhter elkaars botje aan maar nog nooit gegrom gehoord.