Zelf zou ik eerst het commando "toe maar" of "vrij" aanleren. Hiermee geef je aan bij de hond dat je klaar bent met oefenen. Ik heb dat met mijn hond geoefend bij de voerbak. Evy moest voor haar voerbak gaan zitten en wachten totdat ik "toe maar' of "vrij" zijn. De eerste keer doe je dat heel enthousiast en met een weids gebaar, maar dat ga je steeds kleiner maken. Uiteindelijk zul je zien dat als je "toe maar' of "vrij" zegt, je hond de voerbak in duikt en anders blijft hij wachten totdat jij iets zegt.
Je bent dan dus aangekomen op het stadium dat jouw hond blijft wachten en niet direct de voerbak in duikt. Je kunt de tijd waar op je "toe maar" of "vrij" zegt uitbouwen en de omstandigheden veranderen. Met omstandigheden bedoel ik dus dat je er normaal gesproken naast staat, maar nu doe je een stapje achteruit met je gezicht naar de hond toe. Je stapt dan weer terug en zegt "toe maar" of "vrij". Dat kun je dan naar eigen wens uitbouwen, aanpassen, enz.
De volgende stap is naar buiten toe. Je zet de hond in zit, wacht even en zegt vrolijk en met een weids gebaar "toe maar", vaak deed ik dit in combinatie met de hond los klikken van de lijn. Toe maar = ga maar lekker je eigen gang. Net zoals met de voerbak zul je zien dat je uiteindelijk steeds minder uitbundig hoeft te reageren.
Dit ga je in verschillende omstandigheden en situaties oefenen. Je kunt alles variëren, maar houd er rekening mee dat je één omstandigheid per keer veranderd. Dus bijvoorbeeld "het rustige straatje achter het huis, ik doe een stap verder weg." "het drukke park met allemaal honden, hij hoeft alleen maar te zitten." in de ene situatie verschilt jouw handeling en in de andere situatie de omgeving. Bij de eerste situatie hebben we het over een prikkelarme omgeving en in de tweede situatie over een prikkelrijke omgeving.
Wat betreft het commando "wacht", dat betekent bij mijn hond dat ze op dat moment stil moet gaan staan waar zij is. Dat doe ik bijvoorbeeld met het los lopen als we een weg naderen. Zij gaat dan stil staan en ik lijn haar aan, zodat we veilig over kunnen steken. Ik doe dit ook wanneer ik een hond zie die aangelijnd is of die ik niet ken. Het geeft mij de mogelijkheid om naar haar toe te komen en haar aan te lijnen.
Ik heb dat aangeleerd door tijdens het wandelen stil te gaan staan en "wacht" te zeggen. Ze liep dan door, maar kwam aan het einde van de lijn en ging stil staan. Dat beloond. Uiteindelijk als ik wacht zei ging ze stil staan en dat heb ik uitbundig beloond. Wat je daarna gaat doen is oefenen met een lange lijn er aan, los, in andere omstandigheden, enz. Houd hierbij ook rekening dat je maar één omstandigheid veranderd.
Zo zie je maar dat er vele wegen naar Rome leiden. :-)