Suzanne,( in de hoop nog enigszins on topic te blijven), een mening naar mijn gevoel; (ik ben niet zo'n theoretisch onderlegde hondenbezitter; ik handel naar wat ik op mijn bord krijg)(al kan ik m'n hart ophalen aan de uitleg van Kevin, Petra, Dobry, Joop en Frank en vond ik dat Christel er 'pats' bovenop zat)
Dominantie theorie van wolf naar hond is volgens mij echt passé.
Een hond heeft zijn thuis en echt géén roedel waarin hij het moet gaan waarmaken . Hoe micro we die -roedel en dominantietheorie- ook willen herkennen op het grasveld in een spel met andere honden.(of desnoods met meer honden onder één dak)
Voor mij werkt dat niet.
Waarom niet;
Als de hond nog even dominant was als de wolf, dan had de hond nooit zo ver gedomesticeerd kunnen worden. In zijn evolutie heeft de hond deze 'eigenschap' laten varen voor zijn eigen persoonlijke goed.
Willen we nu nog 'dominantie' zien, als projectie van onze menselijke blik op de hond, dan zitten we meer in de zone van een 'gedrag' zoals agressie of angst of wat dan ook, dat de hond laat zien om iets te 'krijgen' (dominant is dan net zo goed een angstige hond die zichzelf 'hulpeloosheid' heeft aangeleerd om te 'scoren'). Dat stukje zou je eventueel met opvoeding kunnen rechtkrijgen, en daarin treed ik Petra helemaal bij.(we moeten niet met angst of met 'bazen' leven)
We moeten niet altijd een hond monddood willen maken in de hoop dan een 'brave hond' te hebben. Is de hond dan nog hond? Mag hij niet communiceren? Moeten we dat laatste stukje 'wil' ook nog uitvlakken?
Wat dat betreft is 'symbiose' meer mijn ding.
Ik ga niet 's morgens met mijn hond de boeken bovenhalen om te zien hoe theoretisch we de dag gaan doorkomen.....leven en samenleven....
edit; spelfout