In memoriam.
Bentley 03-07-2007-----03-02-2014 Veel te jong van mij weggenomen.

03 Februari 2014, een zwarte dag voor mij. Deze dag moest ik om 16:00 uur bij de huisarts zijn. 1 uurtje ben ik weggeweest en daar vonden we mijn oogappel, mijn pracht meisje, mijn prinsesje zoals ik haar altijd liefkozend noem, dood in het midden van de kamer. Mijn wereld staat helemaal op zijn kop, de grond zakte onder mijn voeten vandaan, kortom een grote schok om mijn engel daar zo te zien liggen. Bentley mijn ALLESIE is niet meer.
Wij hebben samen een lange weg afgelegd, ontelbare wandelingen en 'avonturen' beleefd, nooit kan ik dit meer beleven met jou mijn prinsesje,
nooit meer in die prachtig ogen kijken,
nooit meer over dat olijke bolletje kunnen aaien,
nooit meer het nibbelen aan mijn oor voelen zoals jij dat zo liefkozend kon doen,
nooit meer jou koppie op mijn schouder voelen,
nooit meer alles uit de kast halen om je zinnetje te krijgen, zoals jij alle trucjes en kunstjes die je maar kon bedenken achter elkaar uitvoerde,
nooit meer zien hoe jij bedenkt hoe je iets kan oplossen, nooit meer een heerlijke knuffel want dat kon je als de beste,
nooit meer je warme lijfje tegen mij aan voelen,
nooit meer lachen en soms boos worden om je streken
nooit meer genieten van je heerlijke enthousiasme in alles wat je deed,
nooit meer achter je geliefde balletje aan
nooit meer een begroeting als ik thuiskom, jij was altijd als eerste
nooit meer een kluif in mijn hand duwen, mij aankijkend van 'als jij dit vasthoud maakt het voor mij een stuk makkelijker, of je kon de rest van de merg er niet uit krijgen.
nooit meer jou kunnen fotograferen, mijn mooie model
nooit meer BENTLEY en IK.
Wat doet het pijn mijn engel om jou te moeten missen, zo plotseling weggerukt, zo ondenkbaar en onwerkelijk. Maar o zo waar.
Maar meisje de 'nooit meers' en nog veel meer zijn enorme dierbare herinneringen, die ik mijn leven lang meedraag in mijn hart.
Dat jij alleen hebt moetsen sterven dat raakt mij nog het meest, geen afscheid van je kunnen nemen, je niet in mijn armen kunnen nemen, een hard gelag.
Je bent nu weer thuis, je krijgt een mooi plekje hier in huis.
Meisje het ga je goed, rust zacht. Als ik naar de hemel kijk dan zoek ik je 'de schitterende en helderste ster'.
Dag meisje ik draag je mijn hele leven met mij mee. Dankjewel Bentley ik mocht 6 jaar en 7 maanden voor je zorgen, van je houden en van je genieten.
Ik vindt het te moeilijk om nu te reageren, dus alvast mijn excuses dat ik persoonlijk niet reageer.


Reageren









































