Hallo
Wij hebben een Beagle van 8 maanden, Diesel. Het is een vriendelijke, speelse en zeer actieve hond.
Als we in de buurt zijn gedraagt hij zich meestal steeds op z’n best, maar van zodra hij alleen is neemt zijn alter ego ‚Master of Disaster’ de bovenhand.
Alles moet er aan geloven, zijn mand om in te slapen, het hondenhok, zijn dekentjes, knuffels en speelgoed. Elke keer opnieuw is er wel iets dat heeft moeten sneuvelen.
Op bijna ieder forum lees je telkens dat het geen zin heeft om een hond te straffen als je hem niet op heterdaad kan betrappen. Dat is nu bij onze Beagle net het probleem, hij doet deze dingen enkel als hij alleen zit hoogstwaarschijnlijk uit verveling. Maar hoe kan je zo een gedrag gaan afleren als je hen niet op heterdaad kan straffen ?
Heeft iemand van jullie dezelfde ervaring en wat kan je er aan doen?
Groeten K.

Reageren



















