spelende honden belangrijk?

Spe........euh,
Omgang met evenwichtige soortgenoten lijkt me absoluut niet verkeerd.

Aan de andere kant, hoe erg is het als je bv midden op het platte land woont.
En geen lekkere drukke nieuwbouw wijk of hondenveldje naast de deur hebt.
Voor mijn gevoel zal de hond zich nog veel meer gaan focussen op het baasje.
Ze zullen wel moeten als er nergens hondentaal wordt "gesproken''.

En dat de hond andere honden zelfs "vreemde wezens" gaat vinden.?
Hoe erg is dat voor de hond, en hoe heel erg ontzettend verschrikkelijk vinden wij mensen dat?

ik ga met Joop mee, er is gespeeld met roedelgenoten, dat ben ik dus.... niet met anderen soortgenoten, en toch is mijn hond zeer sociaal met honden, maar geen spelgedrag.

Ik vind dit een menselijke gedachtengang naar de hond toe. Hier is geen enkele hond verplicht om omgang te hebben met soortgenoten....

Soms snuffelen ze een keer maar willen zelf doorlopen met de baas.

Het ligt er ook aan wat je als baas zelf doet met een hond tijdens de wandeling.Is er aandacht naar de baas dan hoeft er geen omgang te zijn naar een andere hond...

Moos, een antwoord op je vraag.....

hier komen heel vaak newfoundlanders, vaak een vijftal honden, en nee Bamse heeft er geen enkele behoeftes aan, ze gaat dan ook haar eigen gangentje, ze ligt tussen de roedel in, geen punt, maar totaal geen speelgedrag.

toch is Bamse een speelse hond, maar niet met honden, wel met mij. er wordt hier dagelijks gespeeld. het is niet zo dat ze geen speelgedrag kent, maar van eigen soortgenoten dat hoeft voor haar niet zo.

ik heb heel lang overwogen om er een pup bij te nemen, hoef voor haar niet, is niet voor haar van belang, dus heb ik het niet gedaan.

Cia, interpreteren jij en Willemijn bv. niet de behoefte van honden, net als ik maar dan met een andere uitkomst? En wie heeft er gelijk, ik zou het niet weten...

Ik zou het ook niet durven, maar zou in een geïsoleerde omgeving wel graag een medemens als gezelschap hebben, het liefst met meerdere contact. 

Ik zou ook niet durven zeggen dat mijn hond geen pup in huis zou willen hebben. Interpreteren dat een hond tevreden is, ja. Maar verstaan of hij een huisgenootje wil, nee. Ben benieuwd wie zo goed honds verstaat 

Ik vind het geweldig zoals het hier gaat. 's ochtends vaak met tot een stuk of 10 honden wandelen en dat speelt, rent, zwemt en dondert over elkaar heen. Hebben de grootste lol en veel moeite om na een paar uurtjes mee naar huis te gaan.

's avonds is er ook een hele grote groep (ik ben er dan niet, beetje een rottijd voor mij) ook van 5 tot 15 soms zelfs meer, honden. En dan zijn ze met zijn allen op een ren/speelveld. Heb er ooit eentje gezien die niet mee wilde spelen en ging liggen aan de rand van het veld.

Of het nodig is?? Het is gewoon erg leuk voor ze. Nooit ruzie of gegrom of wat dan ook.
Dus ook geen gewonden. Blijkbaar hebben deze honden het wel nodig. Ze wachten ook op elkaar. Als er sochtends een keer geen andere hond is gaat Willem eerst overal zoeken.

Herkenbaar Angelique, Moos wacht met smart tot we naar het losloopveld of naar een andere plaats/ bos/ hei/strand toegaan. En, hoe groot de groep is... De groter de beter .... Dat kan ik als mens niet vervangen .

En of het nodig is, dat weet ik ook niet.

Dat vul ik in, wanneer ik andere "diersoorten" zie die alleen leven bij mensen.

Maar zoiets als "wolfkinderen" is toch nooit aan de orde bij een normaal gefokte hond?
Die heeft er al 8 heel belangrijke weken opzitten als pup bij de moederhond en de nestgenootjes.
De basis van het hond zijn en de hondentaal is toch al gelegd dan?

Mijn huidige hond heeft lang in de kennel geleefd met rasgenoten. Hij is zeer sociaalvaardig. Knalt nergens bovenop en is heel kalm en zelfverzekerd.

En toch heeft hij nauwelijks boodschap aan andere honden. Hij vermijdt ze niet maar trekt er ook niet naar toe.

Wij zijn duidelijk het middelpunt van zijn bestaan. En na een fijne wandeling 1op 1 blijft hij prima alleen thuis een poosje.

Enkel de groep rasgenoten waarmee wij met regelmaat mee optrekken interesseert hem echt. Daar is een ontspannen omgang met elkaar en zijn er 2 reuen waar hij heel graag mee optrekt en/of een lekker achtervolgings spel mee doet.

Dus ondanks dat hij als hondenhond is opgegroeid zijn andere hond voor hem niet echt van belang.

Er komen ook andere honden bij ons thuis, kan hij prima mee omgaan maar als ze weggaan vindt hij het ook weer helemaal goed.

Ik ga dus met bassie en joop mee

mijn hond is meer gericht op de mens dan op de hond, daar is toch niets mis mee ?

Het lijkt mij heerlijk om Boomer weer eens te zien spelen met andere honden!
Maar denk niet dat ik het nog ga meemaken.

Boomer is als pup/ puber een keer aangevallen door een grote hond, daar is hij toen erg onzeker door geworden.
Maar ook daarna is hij ook ontzettend vaak afgesnauwd, gebeten, gedomineerd, en vaak zonder enige aanleiding, dat hij nu het liefst zo min mogelijk met andere honden te maken heeft...
Hij accepteert andere honden in zijn omgeving, maar op een losloopveld trekt hij altijd z'n eigen plan en spelen doet hij gewoon niet meer, wat voor poging de andere hond ook doet...

Ik heb echt vanalles geprobeerd, maar zonder resultaat en heb het uiteindelijk maar geaccepteerd.

Je kan meegaan met wie je wil meegaan natuurlijk. En ik zie ook een tevreden hond hier, zo interpreteer ik het tenminste .

Afgelopen zondag nog met een bende galgo's heel leuk! Vond ik dan...

Natuurlijk zijn we als baasje het middelpunt, geen twijfel .

Misschien een beetje overdreven wolfskinderen, maar het gaat om het idee, 8 weken is de basis, maar een marginale basis, toch?

Feit blijft dat ik mijn hond niet kan lezen, een beetje, maar of hij nou liever bij soortgenoten is of niet. Ik zou het niet durven zeggen.

Grappig, in het ene topic wordt je verweten dat je de hond menselijke eigenschappen toedicht, in dit topic net andersom ...

Mijn hond is erg gericht op andere honden (soms ook té). Ik stop veel tijd in zijn sociale omgangsvormen (sociale wandelingen, lessen, workshops). Een Samojeed is nu eenmaal niet heel erg baasgericht en zonder andere honden wordt het leven wel wat saai. Maar... ik wil dan ook dat hij nétjes omgaan met andere honden. Als hij na een sociale wandeling inclusief ravotten weer thuis komt, dan zie ik een door-en-door gelukkige hond.