Ik zit met een probleem. Anders gezegd, Cody heeft een probleem en dat maakt het automatisch ook het mijne. We zijn op nog vakantie, 6 weken Oekraiens dorp zonder internet of elke andere manier om zorgeloos informatie op te vragen. Vrijdag avond was Cody plotseling een beetje sloom, hij leek wat uit zijn humeur. Aangezien hij die dag en de dagen ervoor nog normaal Cody-gedrag vertoonde (actief, blij, vrolijk) leek dit me absoluut niet ernstig.
Niets was minder waar. Zaterdag was hij de hele dag sloom, at niet en had geen zin om te drinken. Geen idee waarom, maar hij zat steeds te hikken. De hele dag lang ben ik hem met een spuit achterna gezeten om om de zoveel tijd water zijn keel in te spuiten. Naarmate de uren voorbij vlogen werd hij steeds slomer en wilde hij op een gegeven moment niet meer opstaan, enkel na grote aanmoediging. De beslissing was gelijk genomen. Morgen. Dierenarts.
Zondag zijn we naar een dierenarts gegaan die een eigen apotheek bezat (geen kliniek) uit een dorp niet zo ver weg. Net hiervoor moest Cody even plassen en ik schrok me een ongeluk, wat eruit kwam was hartstikke rood. Na de situatie uitgelegd te hebben gekregen wist die vent gelijk al waar we mee te maken hadden: piroplasmose/babesiose. Aldus, tekenkoorts. We waren niet de eersten die hiermee bij hem kwamen en menig hond is er al aan gestorven. De teken die hiervoor verantwoordelijk waren schenen veel voor te komen in de regio.
5 inentingen en weinig uitleg later keerden we terug in ons dorpshuisje. Die dierenarts zei niet veel, maar sprak alsof het de normaalste zaak van de wereld was en Cody gewoon beter zou worden. Vandaag voelde Cody zich aanzienlijk beter. Eten weigerde hij, maar zo nu en dan een slokje drinken gingen we terug naar deze dierenarts, waar Cody deze prikken weer kreeg en hij ons de medicijnen gaf die we morgen zelf moesten inspuiten.
Momenteel zit ik in het stedelijke deel van Kiev, op aanraden van een kennis zijn we naar een kliniek hier gegaan. Deze dierenarts was heel negatief over wat de situatie betrof. Volgens hem was Cody al een lange tijd doodziek, na een aantal seconden lang de stetoscoop gebruikt te hebben constateerde hij al dat het hart, lever en nieren zwaar aangetast waren en Cody's leven lang geschaad zullen blijven. Persoonlijk vond ik het vrij raar hoe snel hij hierop kwam, zeker aangezien de andere DA zei dat alles in orde zou komen. De medicijnen die we van de eerste DA kregen moesten we volgens de tweede wegdoen, in plaats daarvan spoot hij zelf iets in Cody's ader en schreef hij wat medicijnen en kruiden voor.
Ik heb geen idee wie ik moet geloven, en het feit dat mijn hond allerlei spul ingespoten krijgt zonder verdere uitleg vind ik niet bepaald prettig. De tweede DA was overigens alles behalve vriendelijk, zijn toon was enkel dwingend en wellicht ietwat agressief te noemen. Geldklopperij misschien? Ik realiseer me trouwens wel dat 'de waarheid' en 'wat ik wil dat de waarheid is' verschillende dingen kunnen zijn.
Maar goed, heeft iemand hier ervaring met piroplasmose? Wat hebben jullie ertegen gedaan? Zal Cody nu altijd last hebben van zijn lever en nieren? Verder heeft hij opeens iets raars, hij laat frequent kuchgeluiden horen. Alsof hij zijn keel aan het schrapen is, soms alsof hij moet kotsen maar er niks uitkomt. Volgens die DA zou dat bij de tekenkoorts horen, op internet zie ik het echter nergens als symptoom.
Overmorgen vliegen we weer naar Nederland. Als ze op het vliegveld om een nieuwe dierenartsverklaring vragen, dan.. Tja. Voor het vliegen is alles netjes geregeld, dus in principe zouden er geen problemen moeten zijn. Aan de andere kant, vliegen met een zieke hond.. Jeetje, arm beest.


Reageren














