Mijn keeshond Kaycee luisterd ontzetten goed! ze blijft altijd in de buurt en ik hoef maar te roepen en ze sprint terug. Nu moest ik vanmorgen naar de fysio en ik dacht ik laat ze nog even rennen op de dijk.
Zie ik in de verte een oudere man uit de de buurt op zijn scootmobiel met zijn hond. Ik roep mijn reu bij me en zet hem vast in de auto. wil ik kaycee roepen , rent ze richting die man en haar oren was ze verloren , want ze luisterde totaal niet meer! ze is dan ook zeker zo,n 400 meter uit mijn richting gerend! ik roepen , en roepen alles uit de kast gehaald, zie ik dat ze op die voetenplaat van die scootmobiel zit!
Na 5 minuten wachten kwam die man aanrijden en kaycee nog steeds op die voetenplaat en kijkend naar mij van lekker puh ik kom niet!
Ik was behoorlijk boos op die man vooral omdat ik haast had, en wat bleek die man zat haar ook nog te voeren!
die man was echter erg blij en zei: zie haar eens mooi zitten ! wat een leuke hond!
Im heb mijn zegje gedaan wel beleefd en vriendelijk en moest om het beeld ook wel lachen, maar eigenlijk was ik behoorlijk neidig, maar ik moest me inhouden vond ik.
Wat zouden jullie doen in zo'n situatie?
Even ter toevoeging , omdat men alleen de openingspost leest: de man riep mijn hond bij naam en bleef hem voeren gedurende het ritje. Daarbij kwam de man al richting mij , dus mijn stelling is dat ik iemand niet ga bedanken voor het roepen en voeren van mijn hond terwijl ik mijn eigen rond roep. Daarbij heeft hij dit al vaker bij mijn vriend gedaan.






















