In mijn straat woont een jongen met een Stafford van nu 5 maanden ongeveer.. Van de zomer kwam hij ermee aan, toen was de pup amper 6 weken, daarna heb ik 'r niet meer gezien, ze (teefje) scheen ook veel bij een vriendin van de jongen te zijn geweest.. Ik kwam gisteren net thuis vanuit me werk en toen kwam die jongen net toevallig naar buiten met de pup.. Ik schrok me dood.. De pup was broodmager en stond angstig krom met d'r staart tussen d'r beentjes.. Hij ging d'r uitlaten, ik stond nog even met een andere buurman te praten, 2 minuten later kwam de jongen alweer terug, even de straat op en neer geweest.. Dus ik zeg beetje sarcastisch tegen het hondje "lekker naar de dijk geweest boefje? nou als ze je zat zijn kom je maar lekker bij de buurvrouw hoor.." Nou had ik vandaag een briefje in me bus dat als ik echt interesse had in de pup dat ik hem maar even moest bellen...!
Ik wil eigenlijk helemaal geen 2e hond erbij.. Voor mensen die me niet kennen (van HP), ik woonde samen toen ik Chels nam maar die relatie is gestrand, ik werk dus gewoon fulltime, 's avonds en 's weekends gaat Chelsea ter compensatie overal mee naartoe, ze is rustig en aanhankelijk dus ze kan altijd wel mee, als ik een lange werkdag heb of ik ben een dagje weg gaat ze naar me pa of me zusje, die hebben zelf ook honden, maar ik kan moeilijk overal opeens met 2 honden aankomen.. Ik betaal me scheel aan d'r KVV en d'r tuigjes en halsbandjes en mandjes enzo, dierenartskosten omdat ze allergisch was en het 3 dierenartsen duurde voordat ze erachter kwamen waarvoor, en dan nog de diverse behandeling-optie's.. Dat alles even keer 2 met een hondje erbij.. Maar het is allemaal te overbruggen, je hart breekt toch als je zo'n verwaarloosde pup ziet.. Maar ja weer andere kant, Staffords zijn zo vaak slachtoffer van baasjes die ze enkel als statussymbool zien, dat leed is toch niet te stoppen, er zijn op de buurt zoveel honden die ik met die 3x uitlaten per dag nog nooit ben tegen gekomen.. Maar al kan je er eentje (Staff) redden.. Ik heb Chels als pup ook 'gered', die was ook in huis gehaald door mensen die er echt absoluut niks vanaf wisten, d'r pup-injecties niet gehad en werd ook niet uitgelaten, lag op een spons van urine aan een lijntje aan de kachel vast..
Anyway, ik kan de pup ook tijdelijk in huis nemen, zodat ze goeie voeding en goeie beweging krijgt voorlopig en een betere basis krijgt, maar ja als ik 'r dan daarna weer wegdoe, wie weet waar ze dan weer beland, en baasje nr 5 dan alweer voor d'r.. Is ze eindelijk stabiel en gewend, en verandert alles weer.. Ik vind het zo moeilijk.. Wat vinden jullie?





















) denk ik dat die hond met een reden op jou pad is gekomen. Indien je het kunt betalen en de tijd hebt een pup op te voeden zou ik het doen! Ik wordt er altijd zo beroerd van hoeveel staffords (en ook andere rassen) er verkeerd worden opgevoed, dan agressief worden en uiteindelijk belanden in het asiel en daar dus niet meer uitkomen en waarschijnlijk worden afgemaakt. Ik zou geen nee kunnen zeggen. Ik denk dat Chels het ook fijn vind om een speelmaatje te hebben. Goed over na denken meis! Wou dat ik wat dichter bij je woonde om je te helpen met deze beslissing..


