" Ah, okay, dan blijft wat mij betreft mijn reactie passend.
Zo'n 20 jaar geleden had ik een oudere dame als buurvrouw met een Yorkje. Zo een met strikjes op de kop.
Ze stond altijd achter het tuinhekje vreselijk te keffen naar voorbijkomende honden.
Ook tijdens het wandelen stoof ze aan haar 30 meter lange flexlijn op alle andere honden af, die op hun beurt niet zo blij reageerde op dit ongemanierde dametje. Maar omdat ze goed aan de riem zaten, gebeurde er nooit iets!
Maar goed, volgens de buuf was haar madametje Mathilda, een ware Engel en haar oepsiepoepsie, hutsiefrutsie, honetjeponetje deed nooit iets fout natuurlijk. Alle andere honden noemden zij ''mormels''
Op een dag stond Madam Mathilda achter het 40 cm hoge tuinhekje voor de ''duizendste keer'' naar Rottweiler Kim, die uitgelaten werd, te tieren en tekeer te gaan!
Geloof me, dit ging al jaren zo en meestal negeerde Kim haar, ze was een zeer lieve, vriendelijke hond. Naar zowel mensen als andere honden. Ze had Mathilda al geregeld in haar gezicht gehad maar ze was altijd rustig gebleven.
Maar nu knapte er iets bij Kim. Ze rukte zich los, haar bazin hield haar niet meer. Kim stoof op Mathilda af, greep haar vast en brak onmiddelijk haar nek. Mathilda was opslag dood.
Kim werd diezelfde dag nog in beslag genomen, ze heeft het einde van de week niet gehaald. Ze moest ingeslapen worden.
Zien jullie de kortzichtigheid en onrechtvaardigheid in dit verhaal?
"
Japie staat altijd anderen uit te schelden. Sjimmie is daar altijd de dupe van, krijgt de meest grove dingen naar z'n hoofd geslingerd. Op een dag is Sjimmie het moe, pakt z'n knuppel en slaat Japie hardstikke dood.
Is dat acceptabel?
En waarom dan wel als het bij honden zo gebeurd?
En nu: Japie zegt iets tegen Sjimmie wat Sjimmie niet leuk vind, Sjimmie pakt z'n knuppel en ramt er op los.
Des te feller het dier, des te hoger het risico, des te sneller het pakken van de knuppel. Op de eerste plaats moet je stabiele honden fokken, dan pas kun je de schuld buiten die honden gaan zoeken. Zo'n hond die Dobby noemt, is geen waardig fokmateriaal (wat niks zegt over of het een lief beest is of niet!)...een jachthond Moet zich kunnen beheersen, of op z'n minst openstaan voor juiste begeleiding in die richting. Zo niet, dan het beestje een zo fijn mogelijk bestaan geven en het genetische materiaal uit laten sterven.
Ook een vechthond, of beschermhond, of waakhond, moet zich kunnen beheersen. Kan hij dat niet (en des te hoger de felheid, des te slechter de zelfbeheersing) dan moet die eigenschap, in deze huidige maatschappij, uit de genenpoel verdwijnen. Niet alleen voor de veiligheid van de maatschappij, maar ook omdat niet goed passen in een samenleving desastreus is voor de hond zelf.
Op het moment dat we stabiele honden gaan fokken en die goed opvangen, heeft van Schilder niemand last. Maar we fokken er maar wat op los op alles wat we leuk vinden en kijken dan raar op als de omgeving zegt "Dit is niet de bedoeling, dit is mogelijk gevaarlijk en accepteren we niet" De nieuwe maatregelen zijn daar een overtrokken voorbeeld van en hoewel ik fel tegen ben begrijp ik wel waar het vandaan komt.