" Ik zie het wel als communicatie richting mij maar dan vanuit een verkeerde motivatie. Het gedrag van DJ komt op mij heel erg af als bezitterigheid van de bank. Jij tilt je hondje wel eens op als ik het zo lees en misschien denkt DJ dan dat je hem op wilt pakken en van de bank wilt halen en dat wil hij niet.
"
Nee, dat zie je totaal verkeerd. Ik til hem nooit op, maar soms moet het. Zoal nu dat ik hem om de 2 weken moet wassen omdat hij wat aan zijn huid heeft. Verder til ik hem alleen op als ik hem even moet insmeren of borstelen, verder niet. (dus normaal gesproken til ik hem nooit op!)
DJ is niet bezitterig en claimt de bank totaal niet, ze mogen hier altijd op de bank liggen maar wil ik dat niet, omdat we bijv. niet aan tafel eten maar bij de bank, dan is een handgebaar genoeg en weten ze hun plek. Net zoals in de keuken, een handgebaar van mij en ze zijn weg.
DJ ziet mij wel degelijk als baas, mijn man daar en tegen ziet hij meer als vriend, hahahaha.
Zo ook met mijn bouviers altijd, vroeger. Geen centje pijn daarmee. Een knip met de vingers was altijd genoeg.
Kijk, ik zie het verder zo dat men dingen moet leren alvorens je het kan begrijpen. Dus ook de taal van je hond. Als je die niet leert, dan weet je ook niet wat hij bedoeld.
Je kan mij dan ook niet wijsmaken dat je alles al van te voren weet, wat je hond bedoeld. Het is een leerproces die jaren kan duren. Dus als mijn hond nar mij gromt voor een eerste keer, dan moet ik kunnen bedenken waarom hij dat doet. Ik doe dan iets fout, maar wat? Dat is het leerproces!
En met fouten maken leer je dus je hond kennen en zijn taal kennen. Sophie is heel anders, en dus moet ik haar ook leren kennen qua taal. We hebben DJ nu 3 en een half jaar zo iets en ik ken zijn taal, Sophie hebben we nu 1 jaar en ik ken haar taal nu ook zo goed als. Het proces met Sophie is sneller dan het proces met DJ, maar dat komt omdat zij (ondanks dat ze een bf teefje is geweest met mishandeling en zo, dus een grote rugzak) een toch wat vriendelijker karakter heeft. Beter te doorgronden in ieder geval.
Je zegt, dat als een hond gromt, je al voorbij gegaan bent aan de grens, maar je vergeet dat je die grens dus wel eerst moet leren!! Anders weet je niet wat de grens is!
Bedankt voor je uitleg, maar naar mijn mening vergeet je dus bovenstaande stap in het hele geheel.
En dat is denk ik, om dat je zoals je zelf zegt, de situatie nog niet hebt meegemaakt.
(toch nog even een kleine uitleg: stel jij zit achter mij en ik kan niet praten. Ik kan alleen dingen proberen te vertellen dmv mijn armen. Jij zit achter mij en zit telkens tegen mijn stoel aan te schoppen. Dat doet mijn lichaam zeer maar ik kan het je niet zeggen. Dus zwaai ik met mijn armen. Jij begrijpt mij niet en dus ga je er mee door. Ik word boos en sla met mijn armen richting jou. Jij wordt boos want ik sla jouw. Maar je vergeet dat ik je wat probeer te vertellen. Een paar weken daarna valt misschien het kwartje bij je en bedenk je dat ik je wat probeerde te vertellen.
Zo dus ook met de taal van honden. Een hond kan niet praten en zal het op een andere manier moeten vertellen.)