Herplaatser problemen

En dat stukje over Denzel..zo herkenbaar.

Toevallig dacht ik hier vanmorgen vroeg aan, hij is echt mijn spiegel. Hij voelt zo goed aan hoe ik me voel.
Vanmorgen dus liep ik te mopperen, omdat ik wat dingen liet vallen in de keuken, hij komt eraan, en moppert mee met me. Vertrouw ik iemand niet, geheid dat meneer diegene er feilloos uitpikt.

Ik heb alle 3 mijn honden hetzelfde opgevoed , alleen Moob is een herplaatser. En alleen hij is de enige die mij spiegelt...Hebben jullie dat ook dan met je herplaatser??

Buddha voelt mij ook feilloos aan. Gister bijv was ik ziek. Meneer heeft de hele dag strak tegen me aan gelegen en me geen seconde uit et oog verloren. Toen m'n vriend thuiskwam ging die pas z'n eigen ding doen want toen kon m'n vriend voor me zorgen. Maar toen m'n vriend hem wou uitlaten wou die niet mee tot ik zei dat het goed was en het was echt plassen en snel weer naar huis. Als ik vrolijk ben is hij dat ook. Als ik zenuwachtig ben voor iets dan loopt hij ook te zenuwen. Meestal merk ik aan hem dat er iets is met mezelf haha. Zo apart en eigenlijk best bijzonder.

Dat spiegelen herken ik ook wel, al is Lola een heel zelfstandige hond. Maar we hoeven hier maar een stem te verheffen of een zucht te laten en ze reageert al.


Ik moet trouwens zeggen dat ik enorm veel geleerd heb van Lola, over hondengedrag en hierop in te spelen op een goede manier. Je kan niet anders dan in haar eigen tempo gaan, al is het maar voor je eigen veiligheid en die van haarzelf.

 Eerlijk gezegd heb ik alle vreemde dingen ook niet echt als probeem ervaren, maar meer als een uitdaging om haar zo te krijgen dat ze zich veilig en goed voelt en plezier in haar leven heeft.

Hier sluit ik me helemaal bij aan gewoon lekker haar eigen tempo want dat werkt het beste. Het is idd een uitdaging om te zien wat bij ons en haar past en daar mee bezig zijn is leuk en zeker om te zien dat dit zijn vruchten afwerpt. Door hp en door daarop verder te zoeken naar info die ik hier als tip voorbij zie komen heb ik al enorm veel geleerd. 5 maanden geleden had ik nog nooit over kalmerende signalen gehoord gt vond ik maar onzin  en kijk me nu eens  dat vind ik er ook leuk aan dat ik zoveel leer van haar en daardoor over mezelf.
Ze voelt ons/ mij ook feilloos aan loopt me de hele dag achterna en ook onze boomer voelt ze feilloos aan. Vorige week onweerde het heel erg en daar is onze boomer ontzettend bang van. Meestal ligt ze in haar stoeltje maar vanwege het onweer ging ze voor de kachel liggen en dan gaat Nair met haar kop op de buik van onze Boomer liggen en dat geeft rust. Daar kan ik dan zo van genieten want wat is het toch een lief beestje.

Mijn vriend wil nog wel eens geïrriteerd zijn als ze weer eens niet mee wil lopen buiten.
Komt ie iets te luid pratend binnen, Mellow gelijk totaal in de stress.

Mijn broertje was laatst even bij ons. Die is lang (2 meter) en praat érg luid.
Ze hield niet op met blaffen. Hij hurkte bij haar, maar ze moest niks van hem weten.
Heb gezegd dat hij haar maar even moest negeren en op de bank gaan zitten.
Uiteindelijk kwam ze heel voorzichtig kijken en bleek zijn pet ook wel heel raar te zijn.
Toen hij die afdeed was ze heel alert naar die pet toe.

Ik vind het ook wel heel mooi om te zien hoe ze zo reageert op stemmingen. Inderdaad een spiegel van mijzelf, wat misschien soms ook een beetje eng is.
Ik denk dat ik ook wel veel over mezelf leer dankzij haar.

Mila was in het begin echt een angsthaas. Dat is, met heeeel veeeeel begeleiding, goed bijgetrokken. Sls ze nu ergens van schrikt, rent ze een stukje verder, maar gaat altijd kijken wat het nou was waar ze zo van is geschrokken. Dan komt ze erachter dat het maar een kruiwagen was achter een hek, waardoor het een rare vorm had o.i.d.

Al met al is het allemaal reuze meegevallen, juist ook omdat ik van het ergste uitging: niet zindelijk, sloopgedrag, verlatingsangst, extreme angst, trekken aan de riem.
Dit was wat ze me vertelde in het asiel.

Na een wandeling was het trekken aan de riem afgelopen en liep ze rustig met me mee, na een week was ze zindelijk, na 5 weken kon ze alleen thuis blijven (goed opgebouwd natuurlijk met hulp van mijn moeder als ik op school was). Ze heeft nooit iets gesloopt, alleen hetgeen wat wij haar geven om te slopen (dat is dagelijks iets om even lekker uit te leven), en de angst is na een jaar ook een heel eind weggetrokken. Alleen vreemde mensen vindt ze nog spannend.

Nu haar angst minder is, is ze wat waakser in huis, wil ze me beschermen en durft ze verder van me weg tijdens wandelingen. Geen dingen waar ik me ontzettend druk om maak moet ik eerlijk zeggen. Beschermen is ze alweer bijna kwijt, het waakse valt reuze mee omdat ze toch nog bang is voor wat er nou eigenlijk binnen komt als ze de deur hoort en dus toch maar een eindje van de deur af blijft staan, en als ze een eindje van me weg is tijdens een wandeling komt ze vanzelf wel achter me aan. Ze is alleen af en toe oost-indisch doof..
Maar dat neem ik er graag bij!

Al met al is het me ontzettend meegevallen. Droomhondje voor mij!!

Heerlijk die gepassioneerde verhalen van iedereen!Het blijft een bijzondere ervaring en dat schept wel een hele bijzondere band met je dier.
Waldo is een levensstijl geworden..mijn manier van onthaasten zullen we maar zeggen.
Hij doet het super.
Aangezien hij de eerste 8 jaar niks heeft geleerd, behalve vluchten of in elkaar krimpen ,valt er nog een boel te doen
Hij heeft 7 jaar bij spaans gezin gewoond, en 1 jaar in asiel tussen de puppies vanwege zijn timide aard.
Ik denk dat hij als 'kinder hondje' op het erf geleefd heeft.
Jef is sociaal voor 2 ..de ideale hond naar mens en dier...1 brok levenservaring en hij vind alles leuk
Hij moest dus als ex-zwerver heel erg aan vervoer wennen werd wagen ziek.

Alles met mate en rustig aan..steeds een klein stapje verder..het is vertrouwen opbouwen met de hond en daarmee leert de hond door goede ervaringen langzaam hoe jij zich het best kan gedragen en krijgt daarmee meer zelfvertrouwen..en gaat het uit zichzelf goed doen.

Mandy,
Ik zou eerst blokje met hond en bezoek gaan wandelen...kan de hond ook alvast aan de mensen wennen.mensen vragen hem compleet te negeren gedurende het hele bezoek.
Samen naar binnen hond naar zijn plek
..en dan geleidelijk aan uitbouwen naar weer gewoon mensen binnen laten..in het begin de mensen waarop de hond het beste reageert en geleidelijk aan meer. en later ook de interactie tussen bezoek en hond opvoeren.
Waldo vind mensen minder eng na wandeling...beetje eng blijven ze dus wel
het is in het begin even gedoe..maar hopelijk zie je dan snel resultaat.

@roos,Lief dat je meedenkt! Dit heb ik inderdaad al een aantal x gedaan. Dan vin hij het ineens een stuk minder erg en vind ie ze zelfs leuk. Maar t nadeel is de opa en oma van m'n vriend zijn slecht te been en m'n schoonmoeder ook dus daarmee kan ik het niet doen. M'n moeder belt altijd op als ze er is en dan gaan we wandelen. De overige mensen die hier komen kent hij nu wel en vind hij echt helemaal geweldig. 

Maandag kwam een vriendin van mij langs en hij was zo blij haar te zien dat ie zelfs begon te piepen. Dat had ik nog nooit met hem meegemaakt dus stond helemaal versteld haha. 
Ik hoop dat hij het wel snel wat meer gaat accepteren want wil eigenlijk een beginnende maken aan m'n eigen bedrijfje en daardoor komen er wel mensen over de vloer en ik niet de ruimte om hem af te scheiden van de mensen helaas.

Wij hebben dit op het begin ook wel een beetje gehad.. allemaal leuk speelgoed gekocht om "het arme zielige hondje uit het asiel" eens flink in het zonnetje te zetten.. en toen ze er was.. liet ze al het speelgoed helemaal links liggen.. Ze had er geen interesse voor. 
Toen op aanraden van de trainer moesten we zelf heel enthousiast met dat speelgoed gaan spelen.. dus samen met mijn vriend balletje overgooien en voetballen en frisbee gooien en dan overdreven blij doen erbij.. Dus wij maar gedaan (je kan 't je voorstellen..2 volwassen mensen in de tuin helemaal happy een balletje overgooien :P.. leuk zicht voor de buren hahaha)..
Maar ondanks dat het echt achterlijk voelde om te doen..werkte het op een gegeven moment wel.. ze wou op een gegeven moment echt mee doen met wat wij aan het doen waren.. en sindsdien is ze wild van tennisballen en flostouwen en al helemaal op speelgoed met een piepje :P

Owja en ik wou nog even zeggen; Mandy, echt top dat je zo bezig bent met Buddha! Ben stiekem echt wel jaloers op je privetrainingen met Nikki hahaha!! Zoals je weet hebben wij ook de nodige problemen gehad hierzo met Lady, maar ik merk wel..ze is nou bijna 1,5 jaar bij ons..en wat je met hard werken, tijd en inzet kan bereiken is echt enorm Maar dat kan je zelf ook bij Buddha zien denk ik

Dankje marlies! 
Haha ja snap dat je stiekem wel jaloers bent hoor haha. Ik ben ook wel erg verwend met haar als prive trainer  
Hij is aankomende dinsdag alweer 4 maanden bij ons en ik merk echt al duidelijk verschil met de eerste maand. Hij gaat echt super hard vooruit. Zelfs met visite ontvangen gaat het steeds beter. ALs hij nikki ziet word ie helemaal dol enthousiast en gaat piepen en alles erbij. Raar beest haha

Dan opa en oma  bv binnen laten, terwijl je met hem naar buiten loopt ,en achter hun aan weer naar binnen of eerst jij een straatje om..
Klinkt alsof je goed op weg bent bent hoor!..dat kwartje valt echt wel!..je hebt al veel resultaat!

Eerst ik een straatje om lopen en dan naar binnen gaan is geen optie want dan word ie ook grommerig  enzo. Ik kan het wel is proberen hun eerst naar binnen te laten gaan en dan Buddha. Maar oma is bang voor honden en wil hem dus ook niet in de buurt hebben dus bij hun blijft hij zowiezo vast, ze komen hier maar 1 x in t halfjaar dus dat overleeft Buddha wel aan de lijn dat uurtje haha. 

Het kwartje gaat bij hem vanzelf wel vallen, daar heb ik ook de volste vertrouwen in

Ik heb hem al 3 jaar maar omdat hij in de tuin zo fanatiek is dacht ik ga eens naar buiten haha helaas... Maar ik dwing hem niet ik bied het hem gewoon aan.....

Wel jammer, maar hij zal er zelf wel niet mee zitten dan denk ik..Wil hij ook nooit meedoen als je met je andere hond(en) speelt? (Want je hebt er denk ik meerdere te zien aan je profielfoto)

Niet buiten wel in de tuin het boeit hem niet hij gaat gewoon liggen of zitten en wacht totdat we klaar zijn. Ik had het nu trouwens met hem alleen geprobeerd maar ook niks.
Hij moet het ook niet van mij. Ach ja als dat het enige is kan ik niet klagen al zou ik toch graag met hem willen rollebollen hahahah. Fietsen doet hij wel graag maar daar houd het ook mee op.

Haha Lola is ook geen speler, behalve samen aan het flostouw trekken , maar daar wordt ze dan weer veel te wild van, ze neemt dat volgens mij heel serieus  dus dat doen we dan maar bijna nooit.

Hier hebben we ook sinds kort een herplaatser. En sorry hier alleen maar lofzang..... we zijn zo blij dat ze bij ons is. Het is zo'n schat, het is zo'n lieverd. Het lijkt net of ze hier al jaren is.  Het leek ook net of ze in het asiel op ons zat te wachten.... De begroeting was ook zo van : "Hè hè zijn jullie daar eindelijk, kom op we gaan naar huis"

Inmiddels is ze hier nu 4 weken. En inderdaad heeft ze ook af en toe wel eens haar grenzen opgezocht, maar als je daar meteen duidelijk (en heel rustig) op reageert, weet ze het gewoon. Wel denk ik dat veel afhangt van het karakter van de hond ....

Maar wat ik altijd doe als we een herplaatser in huis heb, is de eerste 2 à 3 weken niet te veel eisen stellen, niet te veel aan de hond vragen. Gewoon ze even laten meedraaien in het gezin, zonder dat er druk op gelegd wordt. Er zijn soms honden die de eerste 3 weken alleen maar slapen, laat ze dan gewoon, ze hebben het nodig. Onderbreek die slaap dan niet met allerlei oefeningen te doen, of andere dingen te verlangen. Krijgen ze alleen maar stress van.

Ik ga nu weer even verder genieten van mijn herplaatser

Hier ook een herplaatser, Kansou, mechelse scheper. Hij is 1 jaar en nu 2 maand bij ons. Hij heeft ons gelukkig direkt geaccepteerd want verder is het toch wel een beestje met een handleiding. Met onze ander hond gaat het goed (zijn nestbroer die we vanaf het begin bij ons in huis hadden). Hij was niet zindelijk, maar op een weekje was dat over. Zeer agressief naar andere mensen, zowel op straat als in huis. Mijn vriend gaat 2 keer per week op training met hem. Op straat is zijn gedrag enorm verbeterd, thuis gaat het nog altijd moeizaam. Met de mensen die hij kent begint het ook te verbeteren maar als er vreemden over de vloer komen gaat hij in de ren in de tuin. Ik zou hem niet meer kunnen missen, niettegenstaande het een dief eerste klas is, hij gaat er met alles wat los zit vandoor (steelt eten van tafel of van de keukenkasten, steelt mijn handdoeken, kleren, sokken,...) Hij was "opgeleid" als speurhond, dus hij heeft een feilloze neus om vanalles te kunnen stelen. Spijtig heeft zijn vorige baas niet de moeite gedaan om hem ook een aantal basisregels, zoals opvoeding of gehoorzaamheid bij te brengen. Het is ook een hond met peper in zijn achterste, maar hij is wel al veel kalmer geworden op die twee maand. Verder is hij superintelligent, mijn vriend is nu aan het trainen met hem in de hoop van ooit de socialisatietesten te kunnen afleggen, onze trainer heeft er het volste vertrouwen in. Zijn broer is de leider van het roedeltje en gelukkig een super kalme hond, dus die zet hem af en toe ook wel eens op zijn plaats als hij weer eens de beest uithangt! En vooral de moed niet opgeven als hij ons weer eens stapelgek maakt!