onderdanig of toch maar niet???

Duidelijk haha, hoe kan ik de situatie zo beïnvloeden/manipuleren zodat mezelf niet hoef te laten zien of geen interactie hoef te hebben. Na de schijnbaar onderdanige houding en de hond loopt door gaat ie weer staan met zijn staart bijna in zijn nek. Omdat er toch interactie komt, wat waarschijnlijk niet de bedoeling was, moest ie de spanning even afreageren door flink graafwerk.

Dit is trouwens een plaatje van een echt onderdanige hond: 

Dit is een onderdanige houding. Kop afgewend, oren naar achteren, poten alle vier ingeklapt (de achterpoten hadden nog wat meer gekund, maar het is een plaatje ), op de rug liggend en de staart over de buik zodat de anaalklieren bedekt worden. En dan moet ook nog eens de geurinformatie overeenkomstig zijn (de echte, ware emotie die de hond voelt maakt een bepaalde geur aan, zoals we ook angstzweet kunnen ruiken terwijl iemand zich heel stoer voor wil doen). Want een hond kan ook doen alsof hij onderdanig is en zo een conflict vermijden. 



Dit lijkt een onderdanige hond maar is dat niet. Ja, hij ligt op de rug maar hij probeert de andere hond toch aan te kijken, heeft de poten niet ingeklapt en heeft de staart niet over de buik. Of de oren naar achteren zijn kan ik niet zien (daar zit gras ).

Zodat ie niet gezien hoeft te worden?

Kijk eens naar zijn staart zelfs tijdens het liggen op 0:35 (dan nog op de buik) kan ie bijna z'n oren mee krabben. Sluit alleen een stukje communicatie af bij het tweede hondje door te gaan zitten, om vervolgens dat initiatief over te nemen door op zijn rug te draaien en (weer) volop aanwezig te zijn met zijn geurtjes, een toch vrij open houding. 

Ik vind dit juist een erg communicatief hondje dat de dingen regelt hoe het hemzelf het beste uitkomt, maar onzichtbaar (of de behoefte tot onzichtbaarheid) vind ik in dit filmpje ver te zoeken.

Mooie uitleg Soraya  niets aan toe te voegen behalve dat ik nooit mijn hond zou laten optillen door die man. Je hond communiceerd en hierdoor raakt hij juist zijn gedrag niet kwijt. Wat ik zelf doe, ik ga er wel bij zitten maar aai niet als hij op zijn rug ligt. Sterker nog ik ga evt. weer staan als hij niet op zijn pootjes gaat staan.

Dus de communicatie met zijn staart verteld jou…wat?

Er zijn honden die plassen wanneer het bezoek naar de hond toe loopt(onderdanigheidsplasjes wordt dat ook wel genoemd) wat wil die hond op dat moment zeggen dan? Hij communiceert op dat moment toch ook met de omgeving.

Gino sluit zijn communicatie af bij die andere hond zeg je…waarom dan? Wat wil hij op dat moment duidelijk maken?

Wat ik zie is een Gino die het helemaal niet prettig vind om contact te hebben(in ieder geval niet in zijn eentje) met andere vreemde honden want hij weet niet echt hoe hij daar mee om moet gaan, een stukje onzekerheid. Waarschijnlijk vind zijn baasje het wel goed dat Gino veel met andere honden moet kunnen omgaan, en daardoor krijgt Gino veel ruimte,zie bv. de lange lijn, en misschien ook wel veel los. Gino heeft hierdoor leren omgaan met de situaties waarin hij veel komt(copinggedrag) en is beloond op de momenten dat hij met rust gelaten wordt of door zijn baasje, die veel tegen hem praat, en daardoor misschien wel gedrag beloond wat eigenlijk niet beloond moet worden?
Het communiceren wat Gino met zijn omgeving doet hoeft niet per definitie positief te zijn, hij kan namelijk zeggen ‘tot daar en niet verder’ of ‘hallooo hier ben ik’, beide keren zie je dezelfde lichaamstaal. De gehele ontmoeting geeft Gino veel spanning dat is wel duidelijk door de lichaamstaal en door het graven na de tijd. Dat hij de andere honden probeert te kalmeren zou ik zo niet zeggen want daarvoor zie je teveel tegenstrijdige lichaamstaal, maar wat duidelijk is dat hij wel iets probeert te vertellen aan zijn omgeving, en in mijn ogen wil hij liever niet veel contact of hij probeert eerst de situatie naar zijn hand te zetten zodat hij daar binnen rustig zijn ding kan doen.

Waar ik over viel was de statement dat Gino "onzichtbaar" probeert te blijven, hoewel zo'n beetje alles van zijn lijfje alles behalve onzichtbaarheid faciliteert. Of dat positief is, deze communicatie...laat ik verder in het midden (ik denk het niet eigenlijk). Maar onzichtbaarheid of de behoefte onzichtbaar te blijven, dat is voor mij bij deze hond niet aan de orde (aan de hand van dit filmpje natuurlijk) Zie ook dat "zit" moment bij het kleine hondje, maar nog geen tel later draait ie zich op de rug, dat is geen "niet aan mij snuffelen" dat is een "snuffel aan mij als ik dat van je vraag" 

Voor de duidelijkheid, ik reageer aan de hand van deze opmerking:


Voor mij is de hond juist heel erg bezig met zich "zichtbaar" te maken, maar op zijn eigen termen. Dat vind ik in principe niet erg, ware het niet dat ik denk dat dit voor Gino best een hoop spanning met zich meebrengt. Als baasje zou dit voor mij een aanleiding zijn meer in eigen hand te gaan nemen. Dus geen lange riem meer,  en het hondse contact zelf wat gaan reguleren.

Ik heb hier ook een hond die op de rug gaat liggen (niet zo snel als Gino en enkel bij het eerste contact) maar blijkbaar niet onderdanig is (als ik kijk naar staart-, poot- en oorstand). Eerder dus overcommunicatie.
Dus mijn vraag hierop, hoe zou jij dat hondse contact dan gaan sturen?

Leerzaam topic trouwens, erg interessant allemaal

Wat jij zegt Kai zo voel ik het ook. Hij is nu doorgeschoten van agressief naar passief en dit mag ook weer begeleidt worden. Hij geeft aan dat hij het niet alleen kan.
Dit omdat hij heel veel kalmeringsignalen en stress signalen laat zien. Meer balans en rust daarin brengen dus zelf er net iets meer mee bemoeien en dan gaat het weer beter.
Zodra een hond zo bij mij gaat liggen ga ik er voor zorgen dat de andere hond mijn hond niet gaat ontmoeten. Of ik ga er tussen in staan of ik roep de hond maar de ontmoeting gebeurd als de beide honden op 4 poten staan.

In het geval van Gino (want ik kan jouw hond niet zien) zou ik in eerste instantie eens een stapje terug doen en misschien even helemaal geen hond op hond contact opzoeken. Mocht dat er toch van komen zou ik zelf gaan bufferen door zelf een directe interactie met de andere hond aan te gaan, en Gino dus wat last van zijn schouders af te halen.

eerlijk gezegd krijg ik een beetje melij met deze hond
hij vindt het eigenlijk heel erg spannend en eng
en probeert van alles om door de situatie heen te komen en bouwt naar mijn mening best veel spanning op, en probeert dat met alle macht te beheersen of af te laten vloeien

eigenlijk vind ik hem niet zo sociaalvaardig, en dat probeert hij te compenseren omdat hij nu eenmaal wel moet nu hij in deze situatie gezet wordt door zijn baas

wat ik zou doen....... dit niet meer doen, en hem alleen rustige interactie laten hebben met honden die hij goed kent of eens een vriendelijk teefje, verder lekker met hem gewandelen, jij en de hond, de hond en jij, dat is toch voor iedere hond het 1e belang. Je weet dat als het moet, de hond zich redden kan, maar verder zou ik zelf veel meer de bepalende persoon worden, de hond zal zich er een stuk veiliger door voelen

dat er tijdens de interactie ook nog iemand aan de hond zit.... poeh........ dat vind ik persoonlijk nog link ook, want er is al zoveel aan de hand in de ogen van de hond.

we bedoelen dus eigenlijk hetzelfde om een heel lang verhaal iets kortr te maken

en hoe zou hij zich in vredesnaam in deze setting "onzichtbaar"kunnen maken"?
wat is een "onzichtbare" hond, en hoe ziet die er volgens jullie dan uit?

zouden honden onderling dat accepteren?
bij zulke ontmoetingen in een park?
of moet de hond het wel anders op lossen?

Hihi, dat was mij ook al opgevallen .

Het is niet een grote hond alleen dat maakt de situaties niet minder gevaarlijk, misschien de schade alleen. Want in dit soort situaties is de spanning om te snijden, loopt de spanning iets meer op dan kan het wel eens vluchten of aanvallen worden, het is ook maar net hoe ver gaat de andere hond.

Dus in mijn ogen is juiste begeleiding van Gino wel nodig .

Zul je net zien, hebben we niks om over te bakkeleien. 

Ja sorry Goja, misschien even anders lezen, onzichtbaar in de vorm van 'ik wil helemaal niet in deze situatie zijn'? hij is er toch(heeft geen keus) dus moet ie leren om om te gaan met de situatie

O? dang...lastig lol

daarom begrijp dat hele onzichtbare niet
per definitie is dat niet mogelijk

zou hij onzichtbaar willen zijn? das dan eigenlijk de vraag als het goed begrijp

maar hoe weet je dat, wat de hond wil of denkt?
ik vraag me soms oprecht af,  waarom mensen (en dat bedoel ik in het algemeen) denk te weten wat honden denken. Hou me ten goede, ik maak me er ook schuldig aan, maar dan denk ik ook met regelmaat, misschien heb ik het wel totaal fout.........

Elke honden eigenaar geeft een reactie op de hond aan de hand van ‘wat een hond waarschijnlijk denkt’, en inderdaad je kan er flink naast zitten, ervaring en observaties van honden kan je veel verder helpen over wat honden denken, het hoe en waarom .

Er zijn wel eens mensen die niet in een bepaalde situatie willen zijn en zeggen dan “kon ik me maar een tijdje onzichtbaar maken” natuurlijk is dit per definitie niet mogelijk, het geeft wel aan hoe degene zich voelt en wat degene het liefst zou willen.

het gaat dus niet om het onzichtbaar willen zijn, het gaat om de gevoelens die die situatie dus opwekken, het gaat dan dus ook niet om "niet sociaal zijn"  helemaal niet zelfs, maar de situatie zelf maakt de hond onzeker, en hoeverre mag je dat doortrekken naar al het getoonde gedrag??

(ik bedoel dus: de hond is onzeker en zou dus onderdanig gedrag moeten tonen, is dat wel zo)

ik vind dat lastig, ik loop zelf tegen deze vragen aan
en ik merk dat je ontzettend voorzichtig moet zijn om een hond een beoordeling te geven op basis van gedrag in bepaalde situatie's.


@@@@@@
maar goed, excuus TS, we dwalen af.

Ik vind dat jouw hond, het ondanks dat hij het moeilijk vindt, het wel behendig en zo sociaal mogelijk oplost. Het kost hem energie en stress, maar het lukt hem toch.
Ik denk vast en zeker dat als jullie dit soort momenten wat anders benaderen, waar jij als baas de hond wat meer beschermd, een team samen vormt, dat dat direct op de rug gooien misschien wel een heel eind verminderd.

Succes, ook met Margje's bezoek en adviezen !!

"Onzichtbaar"(jee wat één woordje teweeg kan brengen zeg)of onzekerheid heeft niets te maken met 'nietsociaal zijn of willen zijn'. Honden zijn sociaal en willen interactie, alleen kunnen bepaalde situaties er voor zorgen dat de hond niet meer sociaal wil zijn, bv. Slechte ervaringen. Wanneer een hond, met wat voor reden dan ook, niet sociaal kan zijn, of niet goed weet hoe het moet, en toch moet, dan moet ie leren om te dealen met de omstandigheden, en dat kan op verschillende manieren. Gino heeft geleerd, hoe dan ook, om op deze manier de omgeving te beïnvloeden. Is dat sociaal? Ja natuurlijk is dat sociaal. Vind de hond deze situatie prettig? Ja zeg het maar. Is de spanning die hij laat zien positief of negatief?
Reageert Gino op een zelfverzekerde manier, of op een normale manier of op een onzekere manier? Zeg het maar...hoe zou een zelfverzekerde hond reageren op deze situatie?

Aan het sociale ligt het dus niet bij Gino, want dat is ie, ik geloof trouwens ook niet dat er a-sociale honden bestaan, want die overleven het niet. Alleen sociaal betekent niet dat je altijd blij bent met de sociale situaties, want ja de wereld is groot en het zou voor elk levend wezen niet goed zijn, dat je zeg maar figuurlijk, in het diepe wordt gegooid, of voor de leeuwen wordt gegooid. Honden of eigenlijk alle dieren hebben maar één doel en dat is vooruit, overleven en dealen met de situaties, opgeven komt eigenlijk niet voor in hun woordenboek.

Dank jullie wel voor jullie reactie,s..!!! Ik heb het op mijn gemak zitten lezen en het komt wel even aan bij me... Het is me duidelijk dat ik Gino niet goed begeleid en daar baal ik enorm van...ik heb zo het beste met hem voor, ik heb altijd gedacht dat het goed is om met zoveel mogelijk honden contact te hebben maar inderdaad zoals jullie schrijven zijn sommige honden te spannend voor hem. Ik ga dan ook zeker de honden waarvan ik weet dat hij ze eng vind ontwijken of als het niet anders kan,de hond blokken voor Gino,zodat ik het voor hem oplos. Baasjes die Gino proberen Gino te helpen en hem proberen te laten staan vertel ik dat ze hem met rust moeten laten. Ik loop sowieso iedere avond met  dames met allebei rustige teefjes dus dat is goed voor hem...

Een filmpje waarbij Gino gaat grommen en zijn tanden laat zien als hij op zijn rug ligt,gaat er niet komen want ik laat hem niet meer in zo,n situatie komen en ik schrok ook wel van wat J&T schreef,omdat de spanning dan zo groot word kan het ook wel eens aanvallen worden en daar zit niemand op te wachten.

Vind het toch allemaal wel vreemd waarom hij zo doet,hij komt al vanaf 8 weken hier in het park,altijd veel contact gehad met allerlei honden,maar nu achteraf ging hij als pup ook wel veel op zijn rug,maar ik dacht dat hoort bij het pup zijn. Rond zijn 1ste levensjaar draaide het een beetje om naar uitvallen aan de lijn en dat heb ik opgelost door boogjes te gaan lopen of over te steken en dat is dus doorgeslagen naar dit gedrag.
Ben blij met jullie reactie,nogmaal even auw voor mij,maar ik kan er zeker wat mee

misschien omdat hij slim is en heel gauw gemerkt heeft dat dat gedrag heel veel positief effect heeft?
onderschat niet het vermogen van een hond om de effecten van zn gedrag te zien en daar gelijk weer wat mee te doen.

enne..... niks geen balen hoor, juist niet, elke dag is weer een nieuwe, een hond kijkt in die zin ook niet om of houdt een stand bij, eerlijk gezegd vind ik dat het allermooiste van honden, ze gaan gewoon weer verder en reageren uiterst eerlijk op wat je ze aanbiedt.

ik denk (en daar ben ik zelf geheel niet in uitgezonderd) dat het soms goed is heel andere dingen te horen, of meningen/ideeen mee te krijgen die je weer eens heel anders naar jezelf en je hond laten kijken, hoef je niet klakkeloos aan te nemen, maar het feit al dat je er mee doet, verrijkt je kennis en inzicht.

Ach, weet je... Ik denk dat we hier allemaal wel dingen verkeerd gedaan hebben in de opvoeding van onze honden. Iedereen moet het leren toch? Ik heb ook dingen verkeerd gedaan bij Dobber waar ik nu nog steeds van baal, dat heeft iedereen wel denk ik (al scheelt het natuurlijk of je nu je 15e of 1e hond hebt ). Enne, juist voor jouw probleem is een forum toch? Voor een frisse kijk op het gedrag. En die heb je nu gekregen dus ik zou zeggen: wees er blij mee en ga ermee aan de slag!

IK ga er zeker mee aan de slag!!

Gino mag blij zijn met een baasje dat zo open staat voor advies en ijverig is om ermee aan de slag te gaan'

Uiteraard ga ik er mee aan de slag...soms zie ik hier wel eens topic waar mensen vragen stellen en als er dan advies gegeven word,gaan die mensen hele discussies aan en houden ze het toch bij zei het zien.
Vandaag al 2x uit het park gegaan omdat er hondjes kwamen waarvan ik weet dat die spanning geven bij Gino...

Zeker kan Gino wat begeleiding gebruiken in de ontmoetingen met andere honden. Maar naar aanleiding van dit filmpje ben ik er niet van overtuigd dat het nou zo enorm veel spanning oplevert als het hondje komt snuffelen. Het levert spanning op, maar dat laat hij ook weer los. Hij laat was stress/kalmeringssignalen zien, maar dat gebeurt niet constant.
Het tonen van deze signalen is heel normaal, het heeft een functie. Stress hoort bij het leven en daarmee omgaan om. Pas als je veel verschillende, of telkens dezelfde achter elkaar ziet, dan is er iets mis.
Dat graven kan uiting zijn van stress, maar dat hoeft niet. Er was al een gat, hij zat er ook behoorlijk in te ruiken, het kan ook gewoon een heel interessant graafplekje zijn geweest!
Pas als je telkens na een ontmoeting merkt dat hij gaat graven, of heel regelmatig merk je dat, dan kun je denken dat dit te maken heeft met een te stressvolle ontmoeting.

Ik ben zeker niet geschrokken van het filmpje. Ik vind zelfs dat Gino het heel goed doet.
Dat stukje waar Gino zit en dat andere hondje staat en jij zegt dat het lijkt alsof hij niet weet wat hij met de situatie aan moet is eigenlijk gewoon een stuk communicatie tussen de honden. Juist met het wegkijken geeft hij heel netjes aan geen interesse te hebben in verder contact, maar wel respect te hebben voor de andere hond. De andere hond accepteert dat ook. Zie je ook snuffelen om aan te geven dat het oke is. Gino probeert ook een beetje contact te zoeken met een uitgestrekt neusje. Als jij zijn naam niet genoemd had denk ik dat de andere hond op een gegeven moment weg was gelopen.
Maar Gino laat geen overdreven signalen zien. Ze leren elkaar kennen en beide honden geven daar de ruimte voor.
Dat is mijn interpretatie van dit filmpje.
Gino is naar mijn mening ook niet echt bang, eerder onwennig, niet helemaal zeker. Hij zoekt naar wegen om het contact aan te gaan, maar niet te rechtstreeks.
Dat is iets waarbij we hem kunnen helpen.

Als laatste noot nog dat dit wel een duidelijk filmpje is, maar het is een momentopname zonder dat ik echt het karakter van de hond kent. Je zou veel meer moeten zien om echt een goede conclusie te kunnen trekken. Zoals met het graven, is het spanning kwijt raken of is het gewoon een fijn gat? Dat weet je pas als je meerdere keren de situatie hebt opgezocht.

@margje,dank je wel voor je reactie,dit geeft me zeker weer vertrouwen dat het beter zal gaan in de toekomst,maar ook dat had ik ook al na de andere adviezen. Die kuil is wel een favoriet plekje van Gino om even te graven,maar hij doet dat niet elke wandeling en na elke ontmoeting met honden. Vandaag waren zijn Mechelse herder en JR vriendinnetjes in het park en heeft hij lekker gerend met de hondjes en zijn bal,geen stress vandaag......
Ben blij dat je over 2 weken komt!!!

Goed zo Carla!

Zie dat iemand een 'oneens' op mijn reactie heeft gegeven.
Zou graag weten waarom, wat diegene anders ziet dan ik.