Wantrouwig naar vreemden, is dit erg?

Onze witte herder, bijna 9 maandjes, heeft af en toe moeite met vreemden. 
Gister liep ik buiten en kwam een gezinnetje (vader, moeder, ouder kind, klein kindje) tegen die haar nogal leuk vonden en wilde aaien enzo. Vind ik eigenlijk altijd wel goed, dus we lopen erheen. Maar toe we op ongeveer 1 meter afstand waren ging Mikey erg blaffen. (Echt wel wantrouwig/licht angstig, zeker niet heel blij)
Dit doet ze wel vaker en de meeste mensen schrikken hiervan, maar tot mijn verbazing ging de man op zijn hurken zitten en stak heel vriendelijk, laag, zijn armen uit en probeerde haar te lokken. Mikey ging nog harder blaffen en stond tussen mij en het gezin in. Dus ik reageerde vrij snel en eigenlijk zonder echt na te denken en ik ging naast die man zitten en zei dat het goed was. Dit had zowaar een geweldig effect en ze stopte met blaffen, kwam eerst naar mij en toen liet ze zich door die man knuffelen en hij kreeg een aantal likjes terug Toen werd ook de rest van het gezin begroet. Het kleine kindje (6 7?) kreeg nog een paar blafjes, maar het kindje was ook totaal niet onder de indruk en stond met zijn 2 handjes naar voren. Mikey ging er uiteindelijk naar toe en likte ze af en het kindje heeft nog een klein beetje geaaid.
Weer gedag gezegd en lekker doorgelopen.

Nu weet ik wel dat herders niet zulke allemans vriendjes zijn, maar mijn vraag is eigenlijk of ik me druk moet maken om dit geblaf? Moet ik juist meer proberen mensen leuk te maken, of juist maar mensen niet meer zo veel laten proberen te aaien?

Gr. Alexandra

Het gezin was trouwens pools. Dus helaas konden we elkaar op geen enkele manier verstaan en ik kon het ook niet uitleggen. Maar ze waren heel vriendelijk en blijkbaar gek op honden.
Gr. Alexandra

Cody doet dat ook bij de meeste vreemden. Maar daar krijg ik het meestal niet voor elkaar om het te doorbreken. Maar om eerlijk te zijn zijn die vreemden ook niet zo handig met honden zoals deze man was.

Dit zijn meestal mannen die ineens naar hem bukken, en dan als Cody gaat blaffen is het: ooooooo ben je boos???
Dus ja dat helpt niet echt.

Ikzelf vind het echt niet erg. Cody is mijn hond, en hij moet met mij een band hebben. Niet met vreemden. Als mensen vragen of ze hem mogen aaien, dan zeg ik: ja, maar rustig op je knieen gaan zitten en hem naar je toe laten komen. Komt hij niet? Dan wil hij niet geaaid worden en loop ik door.

Komt hij wel? Dan is dat een leuke en goede ervaring en stel ik hem gerust met mijn stem.
Shelties zijn over het algemeen erg eenkennig. Ik weet niet hoe dat met de witte herder is?

Nee, mijn ervaring met vreemde is ook dat ze het meestal niet snappen Dit was ook echt een uitzondering.
En ik vind het eigenlijk ook helemaal niet erg. Maar ik hoop niet dat ik per ongeluk 'bevestig' ofzo dat het allemaal eng is. En dat ik het misschien erger maak.
Als mensen haar gewoon negeren doet ze trouwens niets. En mensen die eerder een stap op zij doen vind ze juist weer leuk. Maar als iemand haar met goede bedoelingen even wil aaien is dit blijkbaar niet altijd gewenst.. 

Dit is mijn eerste witte herder en wat ik gelezen heb kunnen ze wat wantrouwig zijn. Maar dat echte blaffen is voor mij vrij nieuw

Gr. Alexandra

Geloof dat niemand het verder echt zorgwekkend vindt?

(upje)

Gr. Alexandra

Ik denk dat het juist wel goed is dat je hond een beetje wantrouwig is, misschien voelde hij wel wat....ik zou het alleen niet fijn vinden bij kinderen.

Ik vind dat zelf niet zo erg.
Charlie loopt ook niet op iedereen af.
En ja idd mensen schieten soms plots voorover en bruuske bewegingen, dan wil Charlie ook niet geaaid worden hoor.
En sommige mensen willen het maar niet snappen ook als je het al verschillende keren hebt gezegd, tja jammer dan. Ik ga hem zeker niet verplichten tot contact, dan zeg ik, hij is graag op zijn eigen of hij heeft het druk met andere dingen en ik loop door.

Ik deel de mening van Simone.

Honden bekijken de wereld naturlijk niet hetzelfde als ons, wij mensen weten, door een bepaalde inschatting en ervaringen, dat bepaalde situaties wel goed zijn. Honden weten dat niet, voor hun zijn dit gewoon vreemden. Ook is het zo dat honden heel snel "verkeerde" signalen aan voelen/zien/ruiken, en zullen hier consequent op reageren, of door conflictvermijding of duidelijkere signalen. Ook heb je te maken met een bepaald karakter van het ras, veel rassen moeten eerst de situatie bekijken van afstand voordat ze interactie zoeken, en wij mensen zijn vaak veel te snel.

Nu een ander nadenkertje , ik neem jou bij de hand en er komt een groepje mensen aan die jou zo graag even willen aaien, en ik neem je mee en ze mogen jou allemaal even overal aaien, hoe zou je dat vinden

Misschien is het een beetje de leeftijd??

Ik zou als ik jou was lekker meer van die mensen opzoeken.
Hoe moeilijk dat soms ook is.
Ik nam mijn honden mee naar school,drukke plekken.
Waar er echt veel gebeurd,qua kinderen herrie e.d.
En het helpt echt hoor.
Chico zijn ras zijn juist heel erg wantrouwend t.o. vreemden, maar juist hierdoor is hij heel erg mens/kindvriendelijk geworden.
Ik zou het aanmoedigen als Mikey weer naar andere mensen/kinderen interesse toont. En hij is 9 maandjes toch?? dus eigenlijk nog een grote pup, en vast een beetje aan het puberen.
En dit lekker opbouwen,want als er nu ineens volop mensen op m af komen wordt het misschien ineens erger.
Dus vraag mensen/kinderen uit de buurt die je zelf ziet zitten om je hierbij te helpen...dan komt dat echt wel goed.
Mikey is nog een jonge hond dus dat komt helemaal goed hoor

Het lijkt me juist heerlijk als een hond zo is. 
Wij hebben namelijk een hond die echt precies het tegenovergestelde is, en dus denkt dat de hele wereld haar leuk vindt en haar wil aaien en mee wil spelen.... Met als gevolg dat ze het liefst op iedereen afstormt; iets wat echt niet fijn is, omdat dit resulteert in een hond van 50 kilo die aan de lijn hangt omdat ze zo graag mensen wil begroeten...

Als het dus echt alleen blaffen is wanneer mensen héél dichtbij zijn (minder dan een meter), zou ik het niet echt als probleem zien. Wanneer de afstand groter zou zijn, en je hond dus naar iedereen zou gaan blaffen die hij ziet, dan zou ik het anders vinden. Maar ik zou het gedrag dat je nu beschrijft niet echt heel erg vinden.

Ja het klinkt het ook allemaal erg logisch En ik maak me ook niet heel erg druk. Maar ik heb meer het idee van dat ik haar dan graag wil laten zien dat het allemaal niet zo erg is.
Toen ze nog echt klein was vond ze juist iedereen leuk en nu valt het gewoon op dat ze helemaal niet meer zo is. Het is ook niet dat ze mensen leuk moet vinden, maar ik vind het soms wat sneu als iemand haar graag even gedag wilt zeggen.
Maar ik zal haar zeker niet verplichten om zich te laten aaien, en misschien moet ik er ook nog even aan wennen. (Onze vorige hond was een golden retriever en echt een allemans vriendje die iedereen leuk vond)

Gr. Alexandra

Ja het is gelukkig niet dat ze naar iedereen blaf die buiten loopt En ook als we iemand passeren die nauwelijks aandacht heeft wil ze nog wel eens haar neusje uitsteken om even te kijken. Maar blijkbaar vindt ze bij sommige mensen het 'willen aaien' wat spannend of zo..
Ik hoop dat ik ook idd mensen tegen kom die even de tijd hebben dat ze misschien er zelf naar toe wil. En wie weet is ze wel aan het puberen..? Of ze moet loops worden..? pff, valt helemaal niet mee nog..  
Gr. Alexandra

Alexandra heb je het boekje al van Turid Rugaas, blafgedrag bij honden? Veel witte herders zie ik blaffen bij benadering van mensen. Wat ik hoor is vaak een soort waarshuwingsblaf. Ik merk dat Bora er dan ook niet naar toe wil. Ik zou eens kijken of je de afstand in eerste instantie wat groter kunt maken tussen de mensen. Door de afstand groter te maken help jij haar om vertrouwen te krijgen.

Ik heb het idee dat je alles goed aanpakt en met dit zal het je ook lukken. Er is wel een hemelsbreed verschil tussen een herder of een retriever. Ze zit nu ook in de puberteit, wordt misschien gauw loops??

Zolang jij haar goed begeleid, ( zonder straf) zou ik me er geen zorgen om maken.

de witte herder staat er toch een beetje om bekend dat ze wat terughoudend zijn naar vreemde toe.

vind dat de man het heel goed heeft opgelost, zulke mensen zou je meer moeten tegen komen, dan is het wantrouwen van je hond zo voorbij, je hond is nog jong, met deze confrontaties die je hond nu opgelopen heeft, alleen maar super.

voor een volgende keer, ? als je hond niet wilt en degene die wil begroeten niet zo handeld als deze manier, zou ik me niet erg druk maken om de situatie, je hond is jong en zal met een goede benadering er zeker over heen groeien. maar wil je hond niet, niets pusche, komt vanzelf, laat het maar van uit je hond komen.

Vind dat je het goed hebt opgelost.

Ik zou wel aan de slag gaan met het wantrouwen. En dan bedoel ik niet dat je hond iedereen vrolijk moet begroeten. Dat is helemaal niet nodig. Alleen aanblaffen is ook niet nodig. Als hij weet dat jij hem beschermt en dat er niets tegen zijn zin in gebeurt hoeft hij ook niet angstig te zijn. Daar zou ik aan gaan werken.

Waar ik bang voor ben bij aanblaffen en angst, is dat gaat naar uitvallen en snappen. Daarom zou ik er mee oefenen.

Ik ben schijnbaar de enige die dit niet goed vind, ik wil absoluut niet dat mijn honden mensen aanblaffen. Gebrek aan vertrouwen bij vreemde mensen..? Ik moet er niet aan denken dat een kindje op mijn hond afloopt en zij opeens beginnen te brommen of blaffen naar dat kind. 
Ik zie zelf liever een hond die op zijn gemak is bij vreemden. Mijn oudste staat alles toe van iedereen en dat vind ik wel een zo veilig idee. Als een kindje hem wilt aaien en aan zn staart wil zitten oid dan vindt hij dit helemaal niet erg.

Ook gaan mijn beide honden mee in het openbaar vervoer en dus moeten ze vaak in een beperkte ruimte met vreemde mensen die soms tegen ze aan staan. Ook wordt er wel eens een aai gegeven door iemand die dan naast ze staat. Ik heb ook liever dat mensen het vragen, maar soms ontkom je er niet aan en heb ik gelukkig honden die nergens problemen mee hebben. 

Het is natuurlijk niet zo dat iedereen maar steeds aan je hond moet zitten maar ik woon bijvoorbeeld in Amsterdam en het is hier gewoon altijd druk. Dan vind ik het voor mijzelf niet prettig om een hond te hebben die niet op zijn gemak is met vreemde mensen. 

Ik heb trouwens ook een ras wat bekend staat om eenkenningheid en wantrouwen.

Voor mij hoeft dat dus niet. Ik heb ook nog eens een hond waarbij dat gewoon niet kan. Kinderen mogen hem best aaien. Ze mogen hem roepen en als hij komt kunnen ze hem aaien en als hij niet komt, dan niet. Ik vind het prima dat mijn hond zelf bepaald of hij geaaid wil worden. Biko is gewoon niet altijd van gediend. Zeker niet van drukke kinderen. En als ik ze niet in toom hou, dan doet hij dat zelf wel (en dat vind ik dan weer niet zo'n goed idee)
Bij volwassenen is het iets anders vind ik. Als die zomaar ineens een arm naar Biko uitsteken duikt hij meestal weg. Daarna beslist hij of hij gaat snuffelen of dat hij doorloopt.
Hij mag van over het algemeen mensen niet aanblaffen. Er zijn uitzonderingen. Er zit hier in de buurt een cafe en daar komen 's avonds wel eens dronke lui naar buiten. Recht lopen is er dan niet meer bij, gelal erbij. Dat wekt zijn argwaan en dat begrijp is en dat is oke. Dat gebeurt heel zelden. En ik vind het oke omdat het zelden gebeurt. Het is niet een normaal iets en alles buiten het normale is voor mij oke voor te waken.
Hij mag niet blaffen als de bel gaat, als er post komt, enzovoorts. Maar als er iemand op het raam staat te bonken 's nachts, slaat hij wel aan. Of als er gemorrel is (zoals een paar weken terug ieuw!) aan de deur.

Australian Shepherds staan ook bekend om hun terughoudendheid naar vreemden.