botkanker onderkaak

De operatie is al heel erg zwaar maar dan moet je wel weten dat het ergens toe dient en niet in een onzekere situatie terecht komt waarin niet duidelijk is hoe het verder gaat met haar.Dus ik vind jullie heel moedig om dan te zeggen we laten haar gaan, denk dat dat dan echt het beste is.Leef met jullie mee.

dank je, ik moet er alleen niet aan denken om moregen zonder Lady van de dierenarts terug te komen...............

Dat begrijp ik heel goed, maar is Lady nu bij jullie thuis?
Misschien hoef je ook niet morgen meteen te besluiten of heeft ze pijn????

nee pijn heeft ze niet, teminste wij merken er niets van, ze eet normaal, drinkt normaal, komt nog aan met speeltjes in haar bek.. Dus wij denken niet echt dat ze pijn heeft..

Heb je mijn PB gelezen???

Hoi Carla,

Heeft je hond de zogenaamde 'weke delen kanker' (ben de latijnse naam even vergeten). Deze kanker soort openbaart zich vaak tussen het 7e en 8e jaar levensjaar bij de hond. Schijnt ook vaak voor te komen bij Labradors. Helaas heeft onze eerste Labrador Noortje deze kanker vorig jaar ook gekregen (ook in haar koppie). Binnen twee maanden na de diagnose hebben wij haar moeten laten inslapen. Wij wilden het Noortje niet aandoen om allerlei operaties en kuren te moeten ondergaan, alleen maar omdat wij nog wat langer van de hond wilden genieten. Wij kozen voor de hond en hebben haar laten gaan. HELAAS en met mega veel pijn in ons hart. Ik wens je sterkte met je beslissing.

ik heb inmiddels ook maar een account aangemaakt, dus het bovenstaande berichtje was van mij.

Ja het was inderdaad weke delen kanker, in het latijns inderdaad ook de naam vergeten.. Wij kunnen vanavond om 5 uur terecht voor een foto van haar longen om te kijken of het mischien nu al is uitgezaaid.. Wij hebben eigenlijk ook al zo goed als de keuze genomen om haar niet te laten opereren en haar, zolang als mogelijk is voor haar en natuurlijk zonder pijn voor haar, nog bij ons te houden..
Omdat de dokter het er gister over had dat het snelgroeiend was en zeer agressief, willen we haar niet een zware operatie laten ondergaan met chemo en dat er erna toch weer op een ander plek wat zit..
Ik hoop natuurlijk nog altijd op het beste, dat er geen uitzaaingen zijn en dat de kans dat het terug komt na de operatie en chemo heel klein is.. Maar ik bereid me natuurlijk voor op het ergste..

Joyce

Ik neem aan dat je mij geen antwoord wil geven, maar ten bate van de hond, wil ik toch reageren.

Waarom laat je een foto maken?, wat meestal met narcose gepaard gaat, als het niets aan je vervolg behnadeling uitmaakt. Immers je hebt besloten om hem niet te opereren en geen chemo te doen.

De foto gaat immers niets aan de behandeling veranderen en kan alleen voor negatieve effecten van narcose zorgen.

heel veel sterkte Joyce voor vanmiddag en de komende tijd.

ik heb het zo druk met alle berichtjes te lezen en te reageren, dus het is niet dat ik niet wil reageren! er is toch gekozen om haar te laten opereren omdat het over een ander soort kanker gaat als botkanker. de kanker die zij heeft is gelocaliseerd in haar kaak en de kans op uitzaaiingen is MINIMAAL!! Hierdoor is er toch voor gekozen om haar te laten opereren.
en wij denken ECHT WEL aan wat voor de hond het beste is!! Wij zijn echt geen dierenbeulen die kiezen wat voor ONS het minst pijnlijke is

Wat een insinuaties, jammer.

Ik nam me de moeite om je een zeer vriendelijke en uitgebreidde PB te sturen,die zeer gerelateerd aan het onderwerp was (meer dan de meeste waar je wel antwoord op gaf), ik vroeg of je die ontvangen had en kreeg nog steeds geen reactie, en nu krijg ik een reactie alsof ik je voor dierenbeul zou uitmaken, of maak jij mij voor dierenbeul uit??

Ik kon alleen maar af gaan op de info die jij gaf, namelijk botkanker aan de kaak in ernstige vorm zonder vooruitzicht.
Ik stuurde een PB om aan te geven dat er zeker nog hoop was en een goed vooruitzicht kon zijn.

En ja even doorgeven dat je iets ontvangen hebt is zeer veel schrijfwerk.

Ik ben blij voor de hond dat het begin van het topic achteraf onjuiste info bleek, en hij nu een beter vooruitzicht heeft.

Carla en joyce,

begrijp ik goed dat de longfoto,s geen uitzaaiingen laten zien.
Dat is in ieder geval een goed bericht.Dus ik ga er van uit dat jullie de operatie laten uitvoeren, maar gaat dat wel in Utrecht gebeuren ? neem niet aan dat jullie dat laten doen bij je da.Zijn jullie daar al geweest en hebben jullie te horen gekregen wat de grote is van de verwijdering van de onderkaak,neem dat echt verder mee in jullie beslissing wil me er niet te veel in mengen maar ik weet waar jullie doorheen moeten.

wij wonen in Belgie, dus wij laten de hond ook in Belgie opereren, toch wel bij de da . Onze DA heeft dit soort operaties eerder gedaan. Pas nog bij een katje, dit katje is volgens hem nu weer gelukkig met zijn leventje, eet op zijn maniertje maar rent en speelt nog vrolijk rond..
De longfoto is uiteindelijk niet gedaan,, omdat het om kanker vanuit het tandvlees ging 
(ging gister teveel door me heen toen we de uitslag kregen dus heb het waarschijnlijk niet goed begrepen gister)..
Doordat het dit soort kanker is, kon hij ons met 99% zekerheid zeggen dat de kanker niet terug zou komen na de operatie, omdat deze kanker echt gelocaliseert zit in de onderkaak.. Hierdoor moet wel de de gehele onderkaak weg.. Ofja, geheel niet, maar vorige week had de DA gehoopt dat hij alleen een stuk van de zijkant van de onderkaak zou hoeven weg te nemen, maar hij moet dus wel wat meer wegnemen, en voor de zekerheid neemt hij een marge van 5 centimeter buiten het aangetaste stuk. (DA maakt van te voren nog een foto van de onderkaak om te kijken tot hoe ver hij moet gaan)..
Hij heeft ons ook foto's laten zien van hoe het uit zou komen te zien na de operatie.. Hij zei"het verdient geen schoonheidsprijsje meer, de hond gaat op een gremlin lijken"..
Ik vond dit om eerlijk te zijn heel goed meevallen.
Dinsdag om half 10 kunnen wij haar brengen, het zou een lange operatie worden, met een geneesperiode van 2 a 3 weken, maar erna zou ze dus op haar manier zonder pijn kunnen eten...

Wel nog een discussie gehad met mijn moeder (Carla), in eerste instantie was ik abosluut TEGEN de operatie, omdat ik bang ben/was dat ze blijft lijden tijdens het eten of dat ze stikt in het eten..
Maar hebben het er dus nog over gehad en zijn tot de beslissing gekomen om de operatie dus wel te doen,, maar als wij na die 3 weken merken dat het nog niet gebeterd is of dat ze pijn blijft houden dan laten wij haar toch inslapen. We houden heel veel van haar, vandaar ook juist de operatie, wij willen het een kans geven. Maar we gaan haar niet onnodig laten lijden om haar bij ons te houden..


Groetjes Joyce

Nee ik maak jou niet uit voor dierenbeul, maar ik had het gevoel dat jij ons voor dierenbeul uitmaakte.. En dat zijn wij dus echt niet, we hebben het allerbeste voor met Lady,..
En dat ik op jou niet reageerde.. Genoeg aan mijn hoofd met Lady, jou bericht kwam nogal, hoe moet ik het zeggen?! bot/boos over, 
was mischien verkeerd gedacht van mij..
Als je in het vorige bericht van mij aan Helene leest kun je zien wat onze beslissing is geworden

Wil je veel sterkte wensen Joyce.
Moeilijke tijd...hoop op hoop

Carla, als je wil kun je het pb ook hier publiceren, het enige wat ik deelde met jou was de persoonlijke ervaring welke wij hadden (die in precies overeen kwam met wat jij suggereerde dat jouw hond had!), om jou een hart onder de riem te steken, hoe jij dit als bot en boos kunt opvatten is mij echt compleet een raadsel????

@Chris jammer dat je meedeleven verkeerd is gevallen. Met jou ervaring kan je naar mijn mening een goed advies geven.Ga er van uit dat Carla het heel moeilijk heeft en emotioneel misschien wat onhandig reageert,dat is jammer.


Ik wens haar veel sterkte.

goed nieuws (nou ja, goed) voor Lady. Het is een zeer snel groeiend gezwel, de latijns naam weet ik niet, maar het is plaatselijk. Na de operatie van dinsdag is ook alles weg en komt niet meer terug. Omdat het nog in een vroeg stadium is, zijn er ook geen uitzaaiingen. Wel moet de halve onderkaak worden weggenomen en aan de rechterzijde nog iets meer. We hebben besloten om haar toch te laten opereren, omdat de prognose goed is. Het zal een zware tijd worden voor Lady en ons, maar ik heb 3 weken vakantie. Deze week zou ik nog moeten werken, maar neem nog extra dagen op, zodat ik na haar operatie al thuis ben. Wij gaan naar de camping en nemen haar mee. Als wij terug zijn van vakantie, is Joyce nog 2 weken thuis. We hebben dus 5,5 weken om haar te helpen weer te leren eten. Ik ben in ieder geval al een stuk opgelucht dat er een kans voor haar is. In hoeverre andere mensen dit egoistisch vinden, daar trek ik mij niet veel van aan. Wij vinden dat ze nog een kans verdient en ik kan het haar zusje Spoeky het niet aandoen om haar zus te laten inslapen. Mochten er echt problemen voordoen met eten en drinken , dus als dit niet mocht gaan lukken, dan kunnen we alsnog de keuze maken om haar te laten inslapen. Maar we hebben haar in ieder geval een kans gegeven, toch.......

Ben blij voor jullie dat de prognose redelijk goed is, de revalidatie zal zwaar zijn, maar je hebt groot gelijk dat je haar (ook voor d'r zus) nog niet hoeft af te geven!

Onderkaakresectie kat.Waarschijnlijk kan je hond al sneller uit de voeten met het missende stuk onderkaak. Op de link een kat die er slechter aan toe was, een groter stuk moet missen en een filmpje van een paar dagen na de operatie.

Hey Wendy,

dank je wel voor dit geweldig bericht. ik ben blij dat ik haar nog niet af te geven, maar twijfel toch soms wel of ik niet egoistisch ben om haar te laten opereren. Maar de prognoses zijn zo goed, dan we er toch voor gaan. en als ik dit zie hoe snel het inderdaad kan gaan met leren eten, ben ik er toch een heel stuk geruster op. ik heb gelukkig direct 3,5 weken vakantie na haar operatie en Joyce daarna nog 2 weken, dus we hebben alle tijd om voor haar te zorgen om te leren eten en drinken.

Hoi Chris,

ik heb je PB eindelijk kunnen lezen (ben soms een beetje blont). de eerste reactie die je hebt gekregen was van mijn dochter. ze was heel erg overstuur en kan soms heel erg verkeerd reageren. Nogmaals mijn excuses hiervoor. Ik las ook dat jouw hond nog drie jaar een goed leven heeft gehad na constatering. Ik ben hartstikke blij voor jou. de beslissing moet ook heel zwaar geweest zijn. in ons geval is er een levensverwachting van 5 a 6 weken voordat ze zo'n pijn gaat krijgen dat het niet meer draaglijk zou zijn. we zijn er gelukkig heel vroeg bij, geen uitzaaiingen en na weghalen 1% kans op terugkeer. de chemo doen we daarom niet, maar de operatie wel. ik hoor veel positieve reacties wat de honden en katten toch nog kunnen na zo'n operatie. we hopen daar ook op en we hebben 5,5 weken vakantie (ik 3,5 week en Joyce 2 weken) om haar te helpen. de dierenarts zei dat ze nooit meer kon aporteren, maar daar was ze toch al te slim voor. als ik een balletje gooide liep ze er heel soms wel heen en keek dan om op zo'n manier of ze wilde zeggen: jij hebt het gegooid, kom het ook maar halen. wat ze wel doet, is met een knuffel naar je toekomen als je binnenkomt. ik hoop dat haar dat uiteindelijk toch weer zal lukken. Yvonne's Simba is het ook weer gelukt, dus wie weet....

Ik las ergens dat je je zorgen zou maken als de andere hond alleen achter zou blijven.Ik hoop dat je haar nog lang mag behouden.

Mocht het ooit fout gaan met een van de 2 laat een hond nooit achter bij de dierenarst. De hond die thuis is gaat zoeken waar is mijn vriendje.
Vergeet niet dat de gezonde hond precies weet dat er iets aan de hand is. Betrek de hond bij het hele gebeuren.Laat de hond ook aan een eventuele dode hond ruiken en snuffelen ,ze begrijpen het. Mijn hond heeft het toen geaccepteerd en heeft niet hoeven te zoeken.Ze begrijpen meer dan wij denken.


Ik hoop natuurlijk op het beste en wens je ongelofelijk veel sterkte toe.

de laatste dag met Lady met haar hele bekkie . we hebben haar lekker veel te eten gegeven, zodat ze er voorlopig goed tegen kan. zij ligt nu lekker naast me op de bank en ben haar lekker aan het knuffelen. we hebben ook nog even met een knufje gespeeld. Spoeky ligt op mijn voeten en is ook niet lekker. We waren net bij de DA met Spoeky maar het was er zoooo druk, dat we haar morgen maar meeneem als ik Lady breng. Spoeky is misschien zo omdat ze merkt dat er iets aan de hand is, maar dat hoor ik morgen wel. Lady moet een nachtje overblijven, dus is Spoeky voor het eerst in haar leven zonder haar maatje. Ik maak morgen nog de laatste foto van haar met heel bekkie inclusief tumor. Ik maak me grote zorgen over de operatie, maar ook hoe het naderhand moet gaan. Vragen zoals: krijg ik haar wel aan het eten en drinken, hoe merk ik of ze honger en dorst heeft, hoe krijg ik de medicijn binnen met haar pijnlijke mond, doe ik er goed aan om haar te opereren enz enz. Lady en Spoeky gaan vanavond met Joyce mee naar boven en mogen dan op haar bed slapen. Morgen heb ik de eer om met Lady naar de DA te gaan. Het zal wel tranen met tuiten worden om haar achter te laten. Ik zal maar alle vragen in de telefoon zetten die ik nog wil stellen want dat zal ik morgen wel allemaal vergeten

Ik wens je heel veel succes voor morgen, het is de juiste beslissing(vind ik)dat je alles doet wat mogelijk is voor Lady. Eten en drinken zijn zorgen voor na de operatie en dat komt wel goed.De Dierenarts zal je nadien wel op de hoogte houden hoe je dingen moet doen. Snap heel goed dat het moeilijk gaat zijn morgen als je je lieve schat achter moet laten en Spoeky haar maatje moet missen. Ik ken dat gevoel. Dus morgen duimen we voor een succesvolle operatie voor Lady!!

Hey hallo allemaal,

ik ben op het werk en kom even niet ingelogd, maar moet het goede nieuws kwijt. Ik heb net gebeld naar de DA en ze waren net bezig met de laatste hechtingen. Dus dat gedeelte is in ieder geval goed gegaan.

Ik was al bang dat er nog meer aan de hand was, waardoor ze zoveel kaak moesten wegnemen dat ze niet meer kon eten. Er zou gebeld worden als dit zo was.
Twee keer ging de telefoon, maar het was gelukkig telkens iemand anders.

We mogen ons schatje vanavond tussen 6 en 7 ophalen. Spoeky wil niet eten en drinken en zit nu zielig bij Joyce op de bank. Die zal ook hartstikke blij zijn als haar zus weer thuis is.

De rotsblok van 50 kilo die op mijn maag lag is al gekrompen tot 20 kilo. Nu maar afwachten hoe het verder afloopt.

Ik zal vanavond of morgen wat foto's van haar maken hoe mijn hondje er nu uitziet.

Carla en Joyce,

Dus de operatie is al achter de rug,gelukkig maar.Heb hier zelf de hele ochtend met pijn in mijn maag rond gelopen alsof ik alles weer herbeleef met mijn eigen hond.Maar ik lees tussen de regels door ook al goed nieuws .Ze mag vanavond al naar huis?????dat is natuurlijk helemaal geweldig en misschien is het wel reuze meegevallen.Hoop het voor lady, maar ook voor jullie.De eerste en ergste stap is achter de rug ,nu weer stapje voor stapje vooruit.Heel veel sterkte.

we hopen dat alles naar wens mag verlopen carla en wensen jullie veel kracht en sterkte + heel veel voorspoed met je hond.