" Wat ik Elah op het filmpje zie doen is hetzelfde wat ik honden in Ecuador zie doen die hun erf bewaken.
Zij zijn ook altijd alert, zelfs als ze rusten.
Er was 1 hond die, zonder dat hij daar op getraind was (wordt daar niet gedaan) de taak op zich had genomen om met het schoonmoedertje van mijn zoon mee te gaan de bergen in om de geiten bij elkaar te houden.
Op het erf staan de geiten aan leibanden en als er een zich loswerkt, gaat die hond dat vrouwtje erbij halen, en de manier waaròp hij dat doet zie ik in de houding van Elah terug in het filmpje.
Kan het niet zijn dat hij ook een soort van "taak" nodig heeft?, dat dit ook gewoon in hem zit?
Dat hij onrustig wordt/blijft omdat die behoefte niet bevredigd wordt?
Ik zie de honden daar ook niet ècht een gevecht aangaan met een andere hond (uitzonderingen zoals loopse teven enz daargelaten), omdat ze van elkaar weten wie welke taak heeft en welk gebied ze te bewaken hebben.
Is het niet zo dat honden met zo'n behoefte in onze samenleving tekort komen omdat wij dat hier zien als "agressief naar honden of mensen", terwijl dat alleen een soort van letterlijke en symbolische grenzen aangeven is, en omdat dit niet kan ze een gestoord (in onze ogen?)gedrag gaan vertonen.
We proberen dat gedrag om te buigen ipv er in mee te gaan.
Wij willen de honden voldoende beweging geven door middel van lange wandelingen, sporten, denkspelletjes, socialiseren, enz, maar misschien wil zo'n hond alleen het erf bewaken en is het niet nodig om hem daarbuiten te slepen. "
Wat een verademing om dit te lezen, want ik heb voortdurend het gevoel dat dit gewoon in Elah zit en dat ik maar van alles zit te proberen om dit heel geforceerd te veranderen...
HEt is wel getriggert door de aanval op Odie, maar zoiets komt ook niet naar boven zou je zeggen als het er al niet een beetje in zit...
Odie is toch ook totaal niet veranderd na die aanval...
En als er iets aan de hand is, iets wat Jentho onrustig maakt zal hij altijd naar mij toekomen om bij mij zijn rust te zoeken en dat doe ik blijkbaar goed genoeg voor hem want hij blijft die steun ook bij me zoeken ...
Het maakt niet uit wat het is, een harde knal, een hond die hem niet aardig benaderd, hij zoekt zijn steun bij mij...
Elah waakt alleen maar, loopt te ijsberen en altijd op te letten, heeft nooit rust, houd alles en iedereen in de gaten...
Ze wil dus blijkbaar niet fietsen, wil niet steeds bezig gehouden worden , want ookal ben ik een uur weggeweest en hebben ze wel lekker gespeeld etc etc, het eerste dat ze doet is naar de tuindeur vliegen om daar weer alles in de gaten te houden, ze is nooit klaar...
Aan de andere kant lees je ook dat een hond dit van nature nooit wil, dat deze taak te zwaar is en dat hij of zij op zijn baas zou moeten kunnen vertrouwen..
Het is natuurlijk ook vreselijk om niet in balans te zijn...
Ik moet je eerlijk zeggen dat ik het niet meer weet...
Het lijkt af en toe alsof het hier een vreselijke stresszooi is...
Ik woon alleen met mijn zoon van bijna 22 jaar, ik LAT al 11 jaar en zie mijn vriend gemiddeld 1x per week. Ik sta bekend als zeer rustig, zo rustig dat mijn dochter er wel's moe van word. Ik doe geen gekke dingen, ben enorm creatief, schilder, teken , maak halsbanden. Er gebeurt hier NIKS raars of stresserends..
Het geluid van een kwast of naaimachine?? hahahhaa..
Er lopen geen schreeuwende gillende kinderen door het huis, er komt niet overmatig veel bezoek...mijn zoon en ik zijn juist hele rustige mensen en evengoed wordt Elah overal gestrest van...
Ik woon in een hele rustige straat met aan de overkant een veldje en een watertje, dus ze ziet soms een bootje voorbijkomen, er staat wel's een reiger aan de overkant , er lopen een paar katjes rond, en er komen mensen voorbij met hun hondjes...
Motoren rijden hier nooit door de straat, geen schreeuwende jeugd die uit is geweest, het is dodelijk saai..rijden zelfs bijna nooit jongeren voorbij op een scooter o.i.d.
Alles is een reden voor Elah om door te draaien...
Een auto, een voorbij lopend stelletje, een buurman die zijn vuilniszak weggooit op zijn slippertjes, mijn buurvrouwtje die langsloopt en altijd even naar binnen zwaait, en andere bekenden met hun hond, er zijn zelfs een aantal katten waar Elah belachelijk tegen tekeer gaat, dan gaat ze bijna door het raam...
Kijk op een gegeven moment heb je het gewoon helemaal gehad met dit gedrag...
Het kan zijn dat het in haar zit en dat het er ook gewoon niet uit te krijgen is. Misschien door haar achtergrond, geen idee..
Maar de beide jongens zijn heerlijk rustig als Elah er even niet is, ze blaffen niet bij het raam, liggen heerlijk te slapen en gedragen zich op straat voorbeeldig, zodra Elah er is gaat het helemaal fout...
IK heb net een bericht naar iemand gestuurd ivm het
boek van Turid Rugaas. HEt fietsen met Elah gaat denk ik niet lukken, ze krijgt er denk ik een trauma bij , dus dat moet ik laten rusten...
Terug naar rustige wandelingen en verder niks lees ik hier al.
Met Elah is er geen sprake van rustig wandelen, zodra ze een hond ziet gaat ze door haar plafond, dus nee, terug naar saaie voorspelbare wandelingen is geen optie, want die zijn er niet...iedere wandeling is er
wel een incident met een andere hond...
En er zijn jammer genoeg ook een aantal mensen hier die de confrontatie leuk vinden, dus zodra ze Elah zien zoeken ze het juist op. Hoef er waarschijnlijk niet bij te vertellen dat dat altijd om mannen gaat...
Ik koop het boek, ga er mee aan de gang, maar ook bij mij zijn er grenzen..