mijn hond is overreden

pb

hey Floortje !
wat vervelend dat het nog niet beter met je gaat !
had zo voor je gehoopt dat het goed met je ging !
meis geniet van je anderen hond !

en een knuffel van mij en Sandy

Hoi Floortje,

Gaat het weer een beetje met je? en heel veel sterkte met dit grote verlies

Rust zacht lieve Luca

Bedankt Esther, voor je lieve woorden. En ja, dit is echt de ergste nachtmerrie van ieder hondenbaasje.

Sigrid en Sandy, bedankt voor de knuffel en de mooie roos met tekst. Dat is natuurlijk waar, ik heb heel veel mooie herinneringen aan Luca, maar ze doen me nu verdriet. Ik had hem zo graag bij me gehad, ik had hem zo graag plezier en een fijn leven gegeven. Hij heeft het wel goed gehad bij ons, maar veel te kort.

Natuurlijk probeer ik te genieten van Coco en af en toe gaat dat ook wel, want ze is ontzettend lief en leuk. Dat is fijn natuurlijk. Ik ben wel heel blij, dat ze al bij ons was, want als ze na het verlies van Luca was gekomen, dan had ik het wel moeilijk gehad met haar komst denk ik. Maar ze was er al en ze geeft ons allemaal heel veel liefde.

Komt er bij jullie een pupje bij? Dan wens ik je daar veel geluk en plezier mee.

Liefs!

Dank je Reinoud, voor je lieve woorden voor onze lieve Luca. Het is erg moeilijk voor mij om zonder hem verder te gaan. Het zal dan ook een lange weg zijn. Natuurlijk ben ik heel blij dat Coco bij ons is, maar dat maakt niks goed hoor. Ieder hond is speciaal en zo verschillend.

Ik zag jouw profiel dat je erg mooi geschreven hebt over jouw hondjes Rasa en Rimmert. Ik kan wel merken dat jij ook zo veel van ze houdt.

Wat fijn dat er en Hovawart pupje bij jullie komt wonen, mooie hond. Kijk er naar uit en ik hoop dat jullie het fijn zullen krijgen samen.

Lieve groeten!

jeetje wat verschrikkelijk!
heel veel sterkte met het verlies van je maatje

veel sterkte met je verlies

heb zelf mijn misholleke afsheid moeten nemen 2jaar geleden

een of andere kerel op een scoot mobiel met 3 wielen heeft op mijn misholleke gereden

maargoed dat er een agend in de buurt was  die heeft hem dus meteen opgepakt voor brutale Moord aanslag


sterkte

Hallo Floortje ,moest vandaag weer veel aan je denken . Dacht t'is al zo lang geleden dat ik nog eens iets hoorde van jou. Hoe gaat het nu met jou? Kan je het allemaal al een beetje meer aan? natuurlijk zul je nog veeel aan hem denken ,en dat doe ik ook met het overlijden van onze mopsje billie. Met het verlof ging ie overal mee ,t'was zo een makkelijk beestje . hij paste zich overal aan en heel snel zelfs. Ik moet nu ook veel aan hem denken en dan komen toch ook weer tranen . want ik mis hem ook nog heel erg. Onze Igor is mijn aanhangerke ,overal waar ik ben is hij ook ,zelfs tot op de wc haha. T'is helemaal een ander karakter ,heel druk ,tegen onze billie ,die was zoooo rustig . Pasop ik zie onze igor graag en zou hem niet kunnen missen.
En toch is daar steeds nog de vergelijking van billie die deed zo en dit en dat . heb jij dat ook met coco dat je wil vergelijken ? Als je er liever niet over wil of kan praten laat het dan maar hoor.
Allesins wil ik je ook nog veel sterkte wensen ,en het beste hé,
grtjs Noella igor en ....billie+

Floor,
Ik lees al even mee...
Wat je dwarszit is ...verlies...in alle facetten
Je hebt met dit verlies van Luca, alle registers opengetrokken, en dan komen alle onverwerkte verliezen mee boven...(kind, zus, Luca)
Waarom ik dit zeg...het is zo herkenbaar.
Een verlies is nooit een losstaand feit wat je even gaat plaatsen; veel emoties hangen eraan vast; en veroorzaken een sneeuwbaleffect, zonder dat je precies weet vanwaar het komt.
 Uiteindelijk onze 'zijnsvraag'.(hoe nietig zijn we?)
Probeer daarom stukje voor stukje dingen die je laten malen, te ontleden, probeer ze te analyseren, ze in hun context te plaatsen.
Hang niet alles aan elkaar op; niet alles heeft dezelfde uitgangsfase.

Ik snap perfect dat met het verlies van Luca er ook nog ander verlies de kop op steekt. Daarom moet je goed zin wat bij wat hoort. Het is niet omdat er een verlies is, dat alle verlies hetzelfde is.

Toegegeven, toen ik m'n hond liet inslapen, kwam het verdriet om m'n zus ook helder boven.
Ik denk dat het met verantwoordelijkheidsgevoelens te maken heeft, terwijl je armen toch tekort zijn...

Hou je staande, probeer te slapen, en vooal;laat los maar heb lief...

Ach wat een verschrikkelijk verhaal, krijg er tranen in mijn ogen van!
Afgrijselijk om je maatje zo te moeten verliezen!
Heel veel sterkte gewenst..

Wat een onaangename “ verrassing“, om te lezen dat het gebeurde je leven zo beheerst!
Ik zal de laatste zijn om te zeggen dat je niet (meer)mag rouwen, want ik weet, helaas uit ervaring, dat dit heel lang kan duren, en daar moet je ook wel degelijk de tijd voor nemen, maar zoals je je vastbijt in het ontbreken van die bescherming, en iedereen rouwt en verwerkt zoiets vreselijks op. zijn /haar eigen manier, maar ik krijg bij jou het “onderbuikgevoel“, dat hier veel meer aan de hand is,wat door deze verschrikkelijke ervaring, weer bovenkomt!
Een mens heeft helaas nog wel eens de gave om gebeurtenissen welliswaar op te slaan in. het geheugen, maar er in de dagelkjkse gang handig om heen te surfen, niet aan denken, dan is het ook niet gebeurd, dat gevoel heb ik bij jou ook, maar het geheugen is nu vol, dus moet je kiezen; wissen of onder ogen zien (en weer opslaan??), en dan kom je er misschien een paar keer mee weg,dat weer op te slaan, maar eens is het vol.
Ik ben oprecht bang dat het bij jou al te vaak weer is opgeslagen, en dat je het nu toch echt onder ogen moet zien, maar doe dit niet alleen!!!
Niemand verwacht dat je alles alleen kan, ga eens met je huisarts praten, voordat je computer crasht, hij kan je op z'n minst een luisterend oor en (slaap-) medicatie bieden, en bedenk goed wat je te verliezen hebt; JEZELF!!!
Nogmaals sterkte en veel wijsheid en inzicht gewenst!
Liefs Bee

super veel sterkte met het verlies van je hondje !
vind het super erg voor je !

ik wil je nog steeds heel veel sterkte wensen...

ikzelf loop met mijn honden vaak (en zeker vroeger met mijn border en mijn stafford) met een halstertouw voor paarden... die zijn zo dicht gevlochten dat ze een paard van 600kg kunnen houden... ik hoop dat dat je misschien wat meer zekerheid kan geven...

Wat vreselijk...
Gecondoleerd.
Blijf over je hondje prate hier, en met iedereen die luisteren wil.
Heel erg veel sterkte.

Groetjes Sandra

Ooooneeee wat zielig!!!  Ik leef echt met je mee, ik weet hoe het is om een hond kwijt te raken! Ik hoop dat je veel steun vind hier. En ik ben vast niet de enige die met je meeleeft! 


Heeeeeeeeeeeeeeeeel veel sterke!

Marie , Belle en Mickey wij steunen je!

Josien, nogmaals bedankt voor je medeleven.

Anne Marie, wat verschrikkelijk dat jij dit ook mee hebt moeten maken. Veel sterkte voor jou!

Lieve Noella, wat fijn om weer wat van je te horen. Het is inderdaad al erg lang geleden dat we elkaar gemaild hebben. Wat jij beschrijft is wel herkenbaar. Ik vergelijk Coco ook met Luca. Coco heeft zo haar eigen charmes, maar het is fijn om karaktertrekken van Luca in haar terug te zien. Ze lijken wel op elkaar, natuurlijk het uiterlijk, maar ook wel het karakter. Ze zijn dan ook van hetzelfde ras. Het is mooi om te zien hoe ze dingen van Luca geleerd heeft. En Noella ik kan steeds meer van haar genieten. Als mensen me met haar complimenteren, omdat ze zo mooi en lief is, ben ik echt trots. Dat is fijn hé. Ze is een geweldig lieve hond en ze geeft me veel steun. Het verdriet om Luca is groot, maar uiteindelijk pak ik steeds meer het leven weer op en denk ik terug aan de mooie jaren dat hij bij me was. Ik praat heel veel over Luca, vooral met mijn dochter. Hij blijft tenslotte lid van ons gezin. Dus Noella, het gaat steeds beter met me, maar het verdriet blijft, net zoals bij jou natuurlijk. En dan zijn er de betere en de slechtere dagen. Tot gauw weer Noella en bedankt voor je lieve woorden.

Nou Saskia, daar heb ik werkelijk niks aan toe te voegen. Ik merk aan alles dat je het perfect begrijpt. Slapen gaat meestal al wat beter en ja, ik blijf staande hoor. Ik ben het helemaal met je eens en heel mooi geschreven "laat los, maar heb lief". Dank je voor al die mooie woorden en het begrip dat ik van je heb mogen krijgen.

Sharon, heel erg bedankt voor je lieve woorden.

Jana, bedankt voor je medeleven.

Miora, bedankt voor je tip. Het gaat inderdaad om het stukje zekerheid wat ik nu nodig heb.

Sandra, dank je. Hoewel het verdriet telkens in een andere fase komt is het echt niet over na 3 maanden. Daarom is het erg fijn om hier op het forum mensen te ontmoeten die dat perfect begrijpen.

Marie, wat een lieve woorden ze geven echt veel steun en kracht en ik wil je er enorm voor bedanken.

Lieve en dankbare groetjes voor iedereen die mij hier op het forum zoveel steun geeft.

Hey lieve floortje wat ben ik blij met je toch wel positievere reactie. echt hé het doet me ook goed dat te horen want ik zat al heel erg met je in omdat ik hier niets meer hoorde van jou. was ook zo dom om niet eens naar je eigen forum te gaan kijken of je nog actief was hier op HP. ja dus,echt dom van me. Ben ook niet alle dagen hier aanwezig ,alzeker niet als het mooi weer is . dan ben ik steeds in de tuin te vinden met niemand minder dan Igor  haha ,ja het is een heel aanhankelijk reuke.;
Lieve floortje ,we proberen ons best te doen om van elke dag het posilieve ook op ons te laten neerkomen ;en zo jij ook hé . en hebben we al eens een dipje ,denken zoals jij zegt aan het poditieve van onze lieverds die er nu niet meer zijn . maar wel in ons hart nietwaar.
Nog héél véél liefs en een knuffel voor coco ,en voor luca een groet van mij aan haar begraafplaats dicht bij je.
Tot snel weder horen en geniet van de zomer (als de zon al eens schijnt) en schijnt ze buiten niet ,laat dan het zonnetje in je hart.
Grtjs noella en Igor,dikke natte sappige likjes

Floor,

Ik hoop dat je er wat aan hebt...dat het gemaal in je hoofd een beetje mag wegebben...
Die rust heb je hard nodig.
Stukje bij beetje komt dat wel; je zult met jezelf in het reine komen.

liefs,

Heel veel sterkte..!!

Weet je floortje .. als ze ziek worden ben je erop voorbereid dat je wegen misschien scheiden.. maar bij een ongeval waarbij ze worden doodgereden kan je gewoon geen afscheid nemen..
Mijn eerste hondje na mijn huwelijk was een bastaard teckeltje die ik had sedert haar geboorte (was een pup van mijn grootmoedershondje)..overal waar ik was ging ze mee.. ging ik in bad stond haar mandje ernaast.. ging ik slapen duwde ze bijna mijn man uit bed..
Toen ze 11 jaar oud was sloeg het noodlot tegen... we hadden die dag met een vissersboot meegevaren en ik had vis in de auto zitten... dus wou ik deze even uithalen. Mijn hondje bleef zoals altijd netjes aan de deur op de stoep wachten.. ik hoorde een auto komen en riep .. Tani Blijf !!! wat ze begrepen had weet ik niet ineens liep ze de rijweg op en kwam onder de wielen terecht van de auto... ze bloedd uit haar bek . ik heb haar opgenomen en direkt bij de DA gereden bleek rug en nek gebroken te zijn dus heb ze dan ook nog moeten laten inslapen... Na haar dood was mijn verdriet te intens en had ik een schuldgevoel.. had ik maar niet gerôepen mss was het niet gebeurd .. paar dagen later toch maar een sheltiepup aangeschaft het verzachtte het leed maar vergeten doe ik haar niet...zij was dus mijn eerste hondje .. mijn huidig hondje is nu mijn 4 de.

@Miranda....Word er stil van...
Begin van het jaar brak Tommie los, vraag me niet hoe...en werd aangereden omdat hij aan de andere kant van de weg een soortgenootje zag...
De bestuurster hoorde ons gillen en minderde vaart waardoor de verwonding gelukkig mee viel.
Tommie had een wondje op zijn pootje en een dik bekkie, die kwam tegen de voorwiel aan...
Na de hele dag bij de d.a mocht ik hem weer halen.
De rest van de week was hij nog wat ziekjes, maar gelukkig is hij er nog!
25 Juli jongstlede overleed mijn vriendinnetje Nina*
Vanaf 8 weekjes bij me, en echt me maatje...
Zo ongelooflijk...

en alleen honden mensen begrijpen elkaar.... :(

jeetje......

verschikkelijk om mee te maken heel erg veel sterkte he' grtjs

Noella, wat een mooie woorden. Dank je voor al het liefs, de knuffel voor Coco en de groet voor onze lieve Luca en natuurlijk de lieve likjes van Igor.

Ik hoop dat jullie samen kunnen genieten in de tuin als het mooi weer is. Gelukkig doet het zonnetje ons allemaal wel goed hé? We moeten er maar kracht uitputten, hoewel het soms nog langs me heen gaat.

Ik ben ook minder vaak aanwezig hoor. Ik heb nu altijd wel iemand om me heen, dat is fijn. Coco mag al wat langere afstanden lopen en dat geeft me wel ontspanning. Natuurlijk is het ook pijnlijk dat ik dit niet meer met Luca kan doen. We hebben samen zo ontzettend vaak lange wandelingen gemaakt. We kwamen samen echt overal. Maar het is fijn om Coco te zien genieten van de wandelingen. Ook is ze erg speels en kunnen we fijn samen spelen.

Noela ik vind het heel lief van je dat je nog vaak aan me gedacht hebt (ik ook aan jou/jullie hoor!) en ik hoop dat we elkaar nog vaak zullen ontmoeten op HP.

Lieve groeten voor jou en je man en jullie lieve Igor

Dank je Saskia, ik denk ook wel dat de rust weer wel zal komen. Maar inderdaad, stukje bij beetje. Bij iedereen zal dit proces anders verlopen en je kunt er ook geen tijdsduur aanplakken, want het is iets wat je niet zelf bepaalt. Het overkomt je en je probeert je staande te houden. De eerste periode (of die nou lang of kort is) ben je totaal kapot. Het zal zijn tijd nodig hebben om uiteindelijk weer van mooie momenten in het leven te kunnen genieten. En het verdriet gaat nooit meer helemaal weg, je draagt het je hele leven met je mee, maar op een manier dat het mogelijk is om het te dragen.

Dank je Samantha.

Oooh Miranda, wat erg voor je en zo herkenbaar. Wat erg ook voor Tani. Een nieuwe hond geeft afleiding en plezier, dat is zo, maar het verdriet is zo groot dat gaat echt nooit meer weg. Schuldgevoelens zijn ook zo enorm slopend. Het heeft tijd nodig, heel veel tijd. Dat je geen afscheid hebt kunnen nemen maakt het nog zwaarder. Het is niet te bevatten, het gaat zo snel. Bij onze lieve Luca was het enkele seconden..... Bedankt voor je reactie Miranda en veel sterkte ook nog voor jou.

Sandra, dat denk ik ook, alleen hondenmensen begrijpen elkaar......

Patrick, bedankt.