Negatief imago Dalmatische hond

Eigenlijk is het al begonnen vanaf het moment dat ik vertelde dat we een Dalmatische pup kregen. De negatieve reacties. Heel veel mensen hebben er een mening over en meestal niet positief. De enorme populariteit in de jaren negentig vorige eeuw door de films heeft het imago van de Dalmatische hond geen goed gedaan. Ze zijn zenuwachtig, agressief, niet sociaal, ze luisteren niet etc. etc. Iedereen kan er wel wat over vertellen. Terwijl ik juist het ras heb uitgekozen omdat het zo'n sociale gezinshond is.

Hebben jullie ook dezelfde ervaring.

Overigens zie je ze hier waar ik woon heel erg weinig.

Er zijn altijd wel mensen die wat over je hond te vertellen hebben!

Het ras is toch nooit goed ik heb een amerikaanse bulldog gekozen omdat het super lieve gezinshonden zijn! Met een beetje pit in de donder.. Een ander doet ze af als enge gevaarlijke pitbulls.. tja!!

Ik ken de dalmatische hond als een energieke slimme hond!

Wij hebben er 2 gehad vroeger (Terry, 1987 - 2000 en Max 2000 - 2009).
Hoe vaak we niet hebben gehoord "o, maar die zijn best agressief he".
En waar baseerden ze dat op? Gehoord van 'de zus van mijn buurvrouw haar tante' of dat soort vage dingen

Beide honden waren hartstikke lief, totaal niet agressief (oké, Terry was wel vrij fel op zijn eten).
Max was gewoon een ontzettende goedzak, een sulletje soms.

Ik had er zelf ook heel graag een gewild, maar zo'n jonge pup kon in onze situatie niet.
Ondanks dat blijf ik het een geweldig ras vinden en ooit...
Tot die tijd heb ik een bruine Dalmatiër met bruine vlekken

Geniet maar lekker van jullie knappe Charlie

Wat vervelend dat mensen zo negatief doen...

Inderdaad, door de enorme populariteit na de jaren negentig zijn er inderdaad veel meer Dalmatische honden gefokt, gefokt op een verkeerde manier.
Door die slechte fok zijn er honden gekomen die inderdaad zenuwachtig en agressief zijn.

Maar een goed gefokte Dalmatier is dat echt niet.
Dus als jij je hondje bij een goede fokker gehaald hebt dan hoef je je niks aan te trekken van al die negatieve mensen

Dat is knap vervelend. Maar er zijn genoeg mensen op deze aardbol die nergens de positieve kant van zien.


Kokkie is echt lief, tegen volwassenen, kinderen en honden.
Ze is echt sociaal. Totaal niet dominant.

Ik krijg alleen maar positieve dingen te horen.

En ik blijf het leuk vinden als een kind met een ouder voorbij loopt en roept, kijk mamma / papa een dalmatiër !!

Het enige negatieve dat ik over kokkie kan zeggen is dat ze
erg verhaard...

Haha wat ern onzin weer! Ik vindt t prachtige honden en jammer dat je ze zo weinig ziet. Hier iig..

Geniet van je hondje. Ze is prachtig!

ik heb inderdaad ook regelmatig gehoord dat ze niet echt geschikt zijn voor kinderen, maar degenen die ik op hondentraining tegengekomen ben waren allemaal echt super sociaal en vrolijk.....

ze zijn gewoon erg leuk !!!!!!!

het zijn prachtige honden, helaas zijn de dalmatiers die ik ken ook erg dominant. vind het geen fijne honden, maar dat hoeft niet te zeggen dat alle dalmatiers zo zijn.. ik denk alleen dat er veel dalmatiers niet goed doorgefokt zijn waardoor er in bepaalde lijnen kronkels zitten.

zal inderdaad wel erg gekomen zijn door de populariteit na de 101 dalmatiers

maar zoals ik al zei.. wanneer je bij een goede fokker een hond kiest, zul je er een geweldige hond aan hebben!

Ik ben dol op Dalmatiers!

Vind het leuke honden hoor Dalmaten! Daarbij ook nog eens echt prachtige dieren om te zien.

Snap dat negatieve eigenlijk helemaal niet. Maar dat doe ik bij heel veel rassen niet.

Persoonlijk vind ik het vreselijke honden.

Mijn reu is toen hij 13 weken was en nog geen half jaar aangevallen door 2 Dalmatische honden. Beide aanvallen waren apart van elkaar, ik bedoel niet door 2 honden tegelijk, maar na elkaar.

De eerste teef, zou de vriendelijkste zijn die van het ras bestond, van een fokker die (zegt) erg op karakter te letten. Mijn reu toen nog pup, maar luisterde al aandig, liep aan de lijn, ook de teef liep aan de lijn tijdens cursus. Vanuit het niets (we stonden stil en de honden stonden nestjes stil) boven op mijn reu.

Nog geen 10 min later, had die zelfde fokker een reu vast (teef werd direct weg gebracht en ingewisseld door de reu) is uit het niets op mijn reu gevolgen.

Half jaar later precies het zelfde weer 2 bovenop mijn reu.

Daarnaast 2 jaar geleden hadden wij een familiedag op het zelfde terrein waar de clubmatch gehouden werd van de Dalmatische honden, ik heb nog nooit zo'n agerssief stel honden bij elkaar gezien. Bijna alle reuen hadden een muilkorf om buiten de ring. Alle teven zaten vreselijk kort aan de riem zodat ze niet bij een ander konden komen.


Nee dank je als ik een dalmaat zie, loop ik wel een blokje om, en om zo'n hond aan te schaffen als gezonshond.... Ik zou het absoluut niet aandurven met mijn dochter en zo'n hond.

Maar goed dit is mijn mening.

Altijd jammer dat een ras zo getekend word door films.. je zal vast een hoop 'Oh kijk, Pongo'-opmerkingen krijgen Net als 'Lassie-hond' voor de Schotse Collie.

Een meisje waar ik vroeger mee in de klas heb gezeten had een Dalmatier, gewoon een hele leuke hond. Nerveus, agressief herken ik dan ook zeker niet. Luisteren was zeker niet zijn sterkste kant maar er werd dan ook niet bijster veel aan opvoeding gedaan.

Uberhaupt zijn vooroordelen erg irritant.
Je moet zeggen dat je een Border Collie wil, nou dan kan je lachen hoor 'Dat is echt een geflipt ras!!'

Ik heb echt een bloedhekel aan die vooroordelen over een ras, maar helaas kun je er in de huidige maatschappij inderdaad niet meer omheen... wij hopen dit of volgend jaar een Rottweilerpup te verwelkomen en ik weet nu al dat ik dan ook heel veel over me heen zal krijgen.

Nu moet ik zeggen dat mijn ervaring met de Dalmatische Hond heel gemengd is... ik heb er een gekend waar je alles mee kon, maar ook een aantal die praktisch onhandelbaar waren. Nu moet ik zeggen dat ik dat laatste toch vooral wijt aan de opvoeding die ze hebben gekregen, ik heb ook het idee dat er niet veel met ze gedaan werd dan een paar keer per dag een blokje om.

Maar niks van aantrekken, van die vooroordelen... het is ook mooi om het tegendeel te kunnen bewijzen.

De enige dalmatiër die ik heb gekent was van een vriendin, super lieve hond... maaja het zal onwetendheid zijn...

Ik heb als kind een dalmatiër gekend, van vrienden van mijn stiefpapa. Die herinner ik me als een heel lieve hond, alleen op het laatst, toen was hij ook al wel heel oud en had last van reuma, werd hij wat knorrig en werd ons gevraagd de hond met rust te laten.
Maar ik heb enkel goede herinneringen aan hem.

De dalmaten die ik ken zijn hardstikke lief en sociaal. 2 zijn wel net luchtalarmen haha,die blaffen het halve park bij elkaar maar uitvallen ofzo doen ze niet.

Ik heb kokkie met haar zus bij 3 kinderen gezien. De honden waren zoooo voorzichtig en
lief voor de kinderen. Het enige dat je op de honden zou letten is dat ze niets aan eten / snoeperij zouden pikken.

Het was meer oppassen dat de kinderen de honden niets zouden doen.

Ik denk dat de opvoeding er ook bij komt kijken. Kokkie is in
die 2 maanden dat ik ze heb veranderd.

Ik weet nog in het begin was ze zoo schichtig buiten, ze schrok overal van.
En net zoals vandaag op dezelfde route en dezelfde bouwplaats heeft ze nergens meer
last van.

En kokkie bedelt niet meer. Zoals ik nu zit te schrijven betrap ik mezelf erop hoe ze verandert is.

Bij ons hebben ze allemaal een ander karakter..denk de meesten wel..

Mijn oudste kind was 3 toen we de eerste hond namen. Net voor ik zwanger werd van de jongste, namen we de 2 de.. Tijdens kindertijd geen last van de honden gehad. Ging altijd prima, en nog. Het is ondertussen wel iets drukker in huis...afgelopen jaar de andere 2 los van elkaar in huis gehaald. Ze zijn sterk en enhoussiast. Dat kan men als iets anders bekijken..
Het kan een wisselwerking zijn tussen 2 honden, of het klikt of niet...daar kun je als mens van alles van vinden, of aan doen.

Een muilkorf hoeft niet altijd te betekenen dat ze gevaarlijk zijn. Onze oudste hond draagt hem ook, omdat ie anders extreem gefixeerd is op poep eten... (is iets nerveuser..en aan 1 kant doof)
Bovendien een hond met een muilkorf is een stuk veiliger..niet dat deze zo agressief is hoor!
Van mij zouden meer honden zo'n ding mogen dragen. Ik bedoel, laatst is nog 1 van de onzen gepakt door een andere hond. zodanig dat ie een stuk huid miste! (13 hechtingen!!!)

Ik ben in ieder geval dol op ze!

Ik ben er eergisteren nog eentje tegen gekomen! Zo'n lieverd! Hij liep ontzettend mooi aan de lijn en keek echt naar zijn baasje. Beetje verder in de straat kreeg hij trouwens een koekje, kwispel kwispel!
Het lijken mij wel ontzettend energieke honden en kan mij wel voorstellen als aan die behoefte niet voldaan wordt dat het dan verkeerd kan gaan. Maar zoals bij alle honden van alle rassen = een slechte baas, slechte opvoeding is nefast voor de hond.

Vind het leuke honden en ben altijd blij als ik eentje tegenkom niets aantrekken van de vooroordelen!

Over elk ras zijn vooroordelen en in elk vooroordeel zit ook een kern van waarheid waardoor je toch altijd een beetje goed op moet letten.

Door de films is het ras enorm kapot gefokt en zijn honden die door een goede fokker niet ingezet zuden worden door een andere fokker compleet leeggefokt, om maar flink erop te verdienen, daardoor kun je hele neurotische honden krijgen met gevolg dat iedereen een oordeel velt.

Ik heb dt nooit gehad,gelukkig maar want dat verdiend mijn sgatje niet! Ik lreeg altijd positieve reacties van oooh lief en sgattig en wat is die mooit niet te weinig en niet te veel vlekken precies goed

Ja hé Mayra

Ik hoor ook alleen maar positieve reacties op straat.

Niets van lelijkheid gehoord.

zou me er niets van aantrekken, als jij het ras leuk vind en jij zo,n hond hebt, voed hem goed op, hebben hun het nakijken.

Ik heb dezelfde ervaring, maar de ergste was de dalmatiër die door kennissen aangeschaft was vóór die films populair werden. Die konden die mensen gewoon niet aan. Als ik daar ging eten en als laatste klaar was bleef hij blaffen tot er een bord op de grond gezet werd dat hij mocht aflikken. Deze hond was sowieso erg bazig in huis en niet altijd vriendelijk naar anderen honden.

Aan de overkant woont nu een 13 jarige die op jongere leeftijd ook een terroristje was. En de buurhond van 2 huizen verder mocht mijn vorige hond niet. Zo erg dat ze alletwee 14 waren, problemen hadden met lopen, maar elkaar nog steeds naar de keel wilden vliegen.

MAAR! De nieuwe dalmaat buurhond is echt een leukerd.

Vooroordelen zijn er altijd en zullen altijd blijven bestaan..

Dat wij Nala kregen, kregen we alleen maar leuke reacties. Want ja, een kleine stippel-pup, dat wilde ieder kindje wel. Helaas... nu zijn de reacties gemengd. Hoewel de meeste mensen (vooral kinderen) het nog steeds geweldig vinden om Nala te zien, krijg je ook gemene opmerkingen naar je hoofd geslingerd.

En sinds Nala is gegrepen als pupzijnde door een hond uit de buurt, valt ze uit aan de lijn. Het is een vreselijk probleem, en we zijn er nog steeds niet helemaal van af. Het gaat met pieken en dalen, al merk ik wel een stijgende, positieve lijn in haar gedrag. Maar waar wij echt uitgaan met Nala, iedereen kent Nala en haar Dalmatiër-vriendin Tessa. Ze zijn zo ongeveer de enige Dalmaten die daar komen, en dat is redelijk speciaal. Op het moment dat ze los is, gaat alles hartstikke goed. Het is gewoon dat ze onwijs onzeker is aan de lijn, dit verergert werd door onze aanpak destijds en nog een paar aanvallen van andere honden.

Dus eigenlijk snap ik wel dat sommige mensen echt niks met het ras hebben. Het zou ook ons ras niet moeten wezen, Nala is té nerveus voor ons hectische gezin. We proberen veel met vaste patronen te werken, en dat werkt wel. Maar in de weekenden komt mijn ontzettend drukke zus thuis en loopt het vaak net even anders door omstandigheden. Dan is Nala ontzettend nerveus...

In een gezin met kleine kinderen zullen deze honden prima kunnen, maar de socialisatie moet goed zijn geweest. Nala's socialisatie was door omstandigheden en onwetendheid bar slecht, en je ziet het resultaat: ze is nerveus en sommige dingen kan ze gewoon niet 'handelen'. Dat uit zich in verschillende dingen, soms positief maar ook negatief.

Maar zo heb ik weer een aantal negatieve ervaringen met andere rassen. Na een paar keer valse en agressieve Bull Terriërs te hebben meegemaakt, waarvan er één op Nala af is gegaan was ik ook eerlijk gezegd een beetje huiverig voor ze. Maar na een paar goede ervaringen (waarvan veel uit het asiel, waar hele lieve Bull Terriërs zaten) vind ik het een leuk ras en weet ik gewoon dat het aan het baasje ligt.

Dus door veel nare ervaringen en allemaal horen-zeggenverhalen, worden bepaalde rassen in een verkeerd daglicht gezet, ook de Dalmatiër, maar ook heel veel andere rassen.

Da's waar. Ik heb dus negatieve ervaringen met 3 Dalmaten (en dan tel ik diegene die mijn vriendin als kind in de jaren 80 in haar gezicht gebeten heeft nog niet eens mee), en goede ervaringen met 1. Echter heb ik veel negatieve ervaringen met labradors, maar ook veel goede. Dalmaten zijn niet zo veel voorkomend dat je bepaalde ervaringen goed kunt compenseren.

Gek dat een dalmatier zo'n imago heeft!
Hier in ieder geval niet!
Ik weet nog toen ik klein was ging ik met mn vader naar een winkel waar ook altijd een dalmatier was.. Ik vond het juist een leuke hond!

Ik heb ook een tijdje op een hondenschool gezeten waar ook een dalmatier was.
Ook daar vond ik het een leuke hond.
Hij speelde altijd met Cooper. Allebei lekker wild

In onze woonplaats zijn we niet de enigen met dit soort. (Wel het grote aandeel )
Ik weet dat die andere honden aandachtspuntjes hebben. Maar dat hebben die van ons ook wel enigzins. De 1 meer als de ander. Als je daar als baasje rekening mee houd en daar zo goed mogelijk mee omgaat, kun je het 'probleem' minimaliseren.

Onze oudste hond van 11 is het meest nerveus. Dus de kinderen hield ik altijd extra in de gaten.
Onze 1 na jongste van 1 1/2 is doof en heeft een uitzonderlijk eigenzinnig/ doordrammerig karakter. De andere 2 zijn gelukkig behoorlijk stabiel. Wij hebben 4 honden, maar dat zou niet mijn eerste keus zijn. Want het geeft natuurlijk meer drukte en vraagt meer enrgie. Maar het is zo gelopen. En vind het knuffelen en hun aandacht, liefde, persoonlijkheid
Het is dat we niet een bosperceel hebben..anders nam ik er meer!

Ik heb ook veel nega verhalen gehoord over de dalmatier

dit is echter niet waar!
jesse is een schatje hij is totaal niet dominant
hij gaat plat zodra er een andere hond aankomt en wil met elke hond spelen en vind alles en iedereen leuk!

wel wat opvalt als je andere hond je tegen moet komt met baasje dan zie je al dat de hond terug geroepen word als deze los loopt of de riem word strak getrokken zodat de hond naast de baas loopt!

maar zodra ze dus zien dan jesse wilt spelen en helemaal happy is als er een andere hond is dan is er niks aan het handje maar vele gaan er al bij voorbaat van uit dat hij gemeen is en dat is wel jammer