Thuis heb ik altijd honden gehad. En Franse Buldog, een Jack Russel, een Weimaraner.....en nu ik samen met mijn vriend naar een huis met een grote tuin ben verhuisd was het tijd voor het (in mijn ogen) ultieme ras....een Rhodesian Ridgeback. Ik ben journalist van opleiding dus ik ga niet over 1 nacht ijs. Ik heb in België verschillende fokkers opgezocht en we hebben er 1tje gevonden waaraan we ons hart hadden verloren. Zij hebben ons onze lieve Pyxis bezorgd en daar blijf ik hen eeuwig dankbaar voor.
In het begin waren er wat traantjes want de fokker liet ons zeer eerlijk weten dat Pyxis een bovenbeet had. Ik zag allemaal rampscenario's voor mij van een hond zonder tanden.... Op dat moment hadden we nog niet echt een keuze gemaakt uit het nest....maar na het even te overwegen wisten we zeker, die wordt van ons. We hadden toch niet de intentie om te fokken of te showen dus Pyxis was absoluut welkom bij ons met haar probleempje. Onze lieve pup van 8 weken ging dus al snel maar de dokter om haar onderste canine's weg te laten halen en als het nog niet duidelijk was voordien, was het nu wel zeer duidelijk; WAT EEN HOND. Geen kik heeft ze gegeven. Haar medicijnen gingen vlot binnen en nooit heeft mevrouwtje geklaagd. Eten..geen probleem....spelen..absoluut geen probleem...maar knuffelen dat doet ze nog het liefst van al.
Mijn vriend en ik zijn helemaal zot van haar...en ik denk zij ook van ons als ik dat mooie kwispelende staartje mag geloven
