We hebben het over een pup die nog niets kent, weggehaald is uit zijn vertrouwde omgeving met moeder en nestbroers/zussen (waar ie wel in mag bijten), weg bij de fokker, etc. Waarom nou toch tikken, boos doen, straffen of andere onaangename prikkels toedienen aan zo'n pup? Waarom niet werken op basis van positiviteit en met de richting belonen ipv corrigeren, zodat de pup jou kan gaan vertrouwen ipv wantrouwen?
Dat gezegd hebben. De hierboven gegeven links zijn al erg goed en staat een hoop uitleg. Zorg er voor dat je ruilmiddel hebt. Als de pup te hard bijt, bied hem dan een speeltje aan. Als ie daar in gaat bijten, belonen met je stem en spelen. Gaat ie weer over op je arm, laat het speeltje los en loop weg. Niet duwen tegen de pup, niet boos doen, niet tikken, meppen, weet ik veel wat nog meer. Gewoon laten gaan. Komt ie achter je aan om weer in je te gaan bjten, dan is het tijd dat ie gaat slapen. Bijten kan namelijk ook een teken van overprikkeling zijn.
En houd in je achterhoofd, dit kost tijd en heel veel geduld. Je pup kan heel goed een terugval krijgen, want hij moet nog gaan wisselen. Ze hebben er in het nest altijd aandacht mee gekregen bij broertjes en zusjes, dus het is niet gek dat ie het nu ook bij jullie doet.