Zaterdagochtend werd ik opeens aangesproken door de overbuurman toen ik om half acht mijn hondjes uitliet. Joep plaste in de struiken en Lizzy plaste naast de struiken op de stoep (wat ik al heel wat vind, want zindelijkheid is bij haar wel een dingetje).
Of ik mijn honden niet op de uitlaatstrook, drie straten verderop, wilde laten plassen. Want zijn kinderen wilden nog wel eens op de stoep (openbare weg!) stoepkrijten en dat vond hij smerig. Dus ik zeg, dit is openbaar terrein en ze mogen gewoon hier plassen. Maar nee, het moest en zou ergens anders. Want zijn kinderen spelen op die stoep. Heel soms. Dus ik leg rustig uit dat Lizzy het niet haalt tot aan die uitlaatstrook en dat die eigenlijk voor hondenpoep zijn. En dat ik echt niet de enige ben die daar loopt met de hond. Maar nee, ik was er tenminste weer één. Lizzy mag daar niet meer plassen, zegt ie. Ik loop daar gewoon door, maar echt prettig voel ik me niet meer. Op de openbare stoep, tegenover mijn eigen huis.
Ik heb verder nooit gezien dat er iemand door hem werd aangesproken op plassende honden. Ik voel me nu ontzettend in de gaten gehouden.
Wat zou jij hebben gezegd of gedaan?


Reageren


Maar jij staat gewoon in je recht hoor, je kunt moeilijk je hond een luier omdoen of naar de uitlaatstrook tillen.

)











en het regent al dagen dus alle plasjes zijn ook snel weggespoelt..
Moest Momo dan overheen springen om haar behoefte netjes een stukje van het pad af te doen. Het was na een halfjaartje over. Geen idee waarom.
