Hallo allemaal,
Ik ben Brigitte, en ik wil jullie kennis laten maken met mijn prinses!
Dit is Soraya zij is 5 jaar oud, en wij hebben haar nu inmiddels 2 en half jaar in huis. Mijn man Jurgen en ik zijn zeer op haar gesteld.
Naast Soraya hebben wij ook 5 katten thuis, en dat gaat uitermate fantastisch! Nina de kleinste kat loopt altijd onder Soraya door als het etenstijd is en dan knuffelen ze een soort, maar iegelijk zeggen ze tegen Jurgen en mij van kom op met dat voer!
Ik wilde graag 3 jaar gelden een hond. Ik wilde geen pup omdat ik daar te veel voor weg was, maar ik moest ook een hond hebben die goed met katten kan opschieten. Wij hebben op internet erg gezocht naar zo’n hond. Jurgen wilde dat ze onder de 2 jaar zou zijn en veder maakte het ons niet veel uit. Naar veel zoeken hadden wij aan het einde 2 honden over bij toeval 2 dalmatiërs, wij waren niet echt op zoek naar dat ras maar ik heb het altijd een leuk ras gevonden. Ook omdat ik veel ervaring had met dalmatiërs vond ik het wel leuk er een te hebben. Eerst belde ik voor een reu van 11 maanden maar daar werd niet opgenomen, en toen belde ik voor Raya (zo we haar noemen) en daar werd wel opgenomen, ik kon die vrijdag daarop gelijk komen kijken en ik was al verliefd. Maar Raya was al wel 2 jaar en 6 maanden oud toch ouder dan waar we voor gingen. Jurgen en ik zijn gaan kijken en hebben haar gelijk mee genomen wij waren allebei verliefd geworden op Raya!
We hebben nog wel heel veel moeten sleutelen aan haar karakter, ze was wel erg lief voor ons maar zeer zeker niet voor iedereen. De dag daarop ging ik Raya showen bij mijn moeder, waar ze grommend de tram uit kwam. Mijn moeder schrok zich rot en zei wat heb jij nou voor een hond dat beest gromt naar alles. Toen ik thuis kwam en Raya zag Jurgen na nog geen dag bij ons te zijn, vloog Raya hem in de armen andere worden ik ben thuis!
Nu zij we dus ruim 2 jaar verder, en hebben wij veel gedaan aan haar gedrag. Ze is gewoon erg bang en daarom doet ze zo dominant. En mensen accepteren dat minder snel van een teefje dan van een reu.
Raya heeft wel 5 bazen gehad in het half jaar voor dat wij haar kregen dus veel vertrouwen had ze niet meer. Het is ons gelukt het vertrouwen terug te winnen, en we weten wat we niet met haar kunnen doen en wel, het is een mooie maar vooral een lieve hond. Mijn moeder is inmiddels ook gek op haar, en ook haar hondjes vinden haar lief. Ook al bromt ze altijd eerst als ze binnen stapt bij mijn moeder, maar verder gaat het prima.
Ik hoop meer mensen te leren kennen die een dalmatiër hebben, omdat je die niet vaak tegen komt. Maar mensen met andere rassen vind ik ook leuk om mee te praten.
Groetjes Brigitte Koopman.
Hallo allemaal,
Ik wil jullie vertellen dat Soraya er een vriendje bij heeft.
Nou was hij al een vriendje, maar nu woont hij tijdelijk of misschien wel voorgoed bij ons.
Het gaat over ons Brammetje.
Brammetje is het hondje van mijn moeder. Mijn moeder is niet meer instaat Bram goed te kunnen uitlaten, omdat zij een nieuwe heup heeft en aan artrose leid. Allemaal niet leuk.
Bram is 3 maanden geleden bij ons in huis gekomen, en heeft het onwijs naar zijn zin.
Omdat mijn moeder ziek in bed lag voelde Bram zich ook niet goed, en beet veel aan zijn poten en net boven zijn staart. Ik ben toen met hem naar de dierenarts gegaan waar hij medicijnen kreeg tegen de jeuk en zijn huid. Ik mocht hem in die tijd niet plukken maar toen hij wel geplukt mocht worden heb ik dat gedaan en is hij helemaal opgeknapt.
Brammetje is een leuk maar druk mannetje, die veel wil rennen, springen en spelen. Mijn moeder heeft hem via de stichting Mirtos, die halen honden uit Kreta, en daar komt hij dus ook vandaan.
Wij weten ook niet wat voor een ras (kruising) Bram is, zelf denk ik wel dat er Cairnterriër in zit, puur omdat zijn karaker daar het meest op lijkt.
Mijn moeder heeft nog een hondje uit Kreta, maar die is veel rustiger, gelukkig maar want dan had ze nu helemaal niets meer, het is al zo moeilijk voor haar om afstand te nemen.
Bram is nu 3 maanden bij ons, en Soraya vind het gelukkig erg leuk.
Soraya en Bram kende elkaar natuurlijk al een tijdje ook omdat Soraya vaak mee ging naar mijn moeder, en omdat ik Bram al vaak voor een weekend mee naar huis nam. Dat was dan even fijn voor Willem mijn moeders andere hondje, die wel erg op zijn rust gesteld is.
Ik hoop dat Bram bij ons kan blijven, puur omdat hij zo van lopen, rennen,en spelen houd.
Voor nu.
Groetjes Brigitte
