Vergiftiging door Cacao-afval bevattende meststoffen bij honden
tip: Je kunt de text aanpassen of een foto toevoegen
Vergiftiging door Cacao-afval bevattende meststoffen bij honden
Vergiftiging door Cacao-afval bevattende meststoffen bij honden
InleidingMeestal gebruikt men als meststof een NPK-meststof (stikstof, fosfaten en kalium). Daarnaast bestaan er een aantal andere minder gebruikte meststoffen, waarin o.a. dierlijke afvalstoffen, meel van oliekoeken en cacaodoppen zijn verwerkt.
Deze cacaodoppen bevatten een grote hoeveelheid theobromine. Dit is dezelfde stof, die in chocolade verantwoordelijk is voor de vaak ernstige vergiftigingen bij honden.
Deze meststof wordt soms in grote hoeveelheden gebruikt als grondverbeteraar. Honden eten hier graag van en zo krijgen wij jaarlijks melding van enkele gevallen van vergiftigingen. De symptomen kunnen zeer ernstig zijn, afhankelijk van de ingenomen hoeveelheid.
ToxiciteitTheobromine behoort tot de groep van de methylxantines. Hiertoe behoren ook cafeïne en theofylline. Deze plantaardige alkaloïden geven een stimulatie van het centraal zenuwstelsel en de hartspier. Daarnaast geven ze een relaxatie van de gladde spieren (vooral de bronchiale) en een verhoogde diuresis.
Theobromine wordt teruggevonden in cacaobonen. Dit zijn de zaden van Theobroma cacao. De chocolade die hieruit gemaakt wordt, bevat al naar gelang de soort, veel of weinig theobromine. Onderstaande tabel geeft de concentratie van theobromine in enkele producten:
Product | Theobromine per gram |
Witte chocolade | 0.009 mg |
Oplos chocolade | 0.5 mg |
Melk chocolade | 1.5 - 2.2 mg |
Pure chocolade | 4.5 – 16 mg |
Cacao poeder | 5.3 – 26 mg |
Cacao bonen | 11 – 43 mg |
Meststof met cacao | 14 – 30 mg |
Een dosis van 100 – 250 mg theobromine/kg lichaamsgewicht is een potentiële letale dosis. Voor een hond van 10 kg is dat dus ongeveer 30 gram meststof!
Theobromine wordt bij honden traag geresorbeerd. Een plasmapiek ziet men na ongeveer 10 uur. Het half-leven bedraagt ongeveer 17.5 uur.
KliniekNa 2 – 4 uur:
Onrustig
Braken
Urineverlies
Diarree
Tachycardie
Hyperthermie
Polypneu
Enkele uren daarna:
Hartritmestoornissen
Spierstijfheid
Hyperreflexie
Ataxie
Convulsies
Coma
De dood kan optreden 18 tot 24 uur na het optreden van de ritmestoornissen.
TherapieEr is geen antidoot. De therapie is dus symptomatisch. Indien de inname recent is (< 2 uur) en er geen symptomen zijn, is braken aangewezen. Bv. door apomorphine sc 0.05 – 0.01 mg/kg.
Daarna is herhaald aktieve kool aangewezen: 0.5 g/kg po of via een maagsonde iedere 3 uur gedurende 72 uur.
Bij convulsies: diazepam 0.5 – 2 mg/kg IV
Frekwente premature ventriculaire contracties: Lidocaïne startdosis : 1–2 mg/kg IV. Daarna : infuus 40–60 µg/kg/minuut
Persisterende tachyaritmie: metoprolol 0.1 mg/kg 3 mpd (PS: beter geen propanolol, dit vertraagt de uitscheiding van theobromine)
Bradycardie: atropine 0.004 – 0.008 mg/kg im of sc.
Liefst geen corticoïden of erytromycine, dit vertraagt de uitscheiding van theobromine.
Meer weten over 'Vergiftiging door Cacao-afval bevattende meststoffen bij honden' ?
Stel je vraag in het honden forum