Er zijn honden die het echt wel aanvoelen als er iets mis is.
Jaren terug hadden wij een klein hondje, Dusty. Een nichtje van 3 jaar, waarvan wij nog maar kort
wisten dat ze Diabetes had. Nu was op een gegeven moment haar broertje ziek en moest in het ziekenhuis
blijven. Moeder bleef daar slapen. Nichtje moest hier logeren. Ze zei buikpijn te hebben en huilde om haar
moeder. Wij dachten dat het aandacht vragen was omdat de aandacht nu naar haar broertje ging en niet naar
haar. Dusty heeft de hele nacht bij haar op bed gelegen, terwijl ze eigenlijk een hekel aan kinderen had.
Mijn man zei "volgens mij is nichtje zieker dan wij denken, honden voelen dat aan".
En hij had gelijk. 3 dagen later opperde de arts dat ze wel eens coeliakie zou kunnen hebben. En dat
was ook zo. Dusty heeft dat dus goed aangevoeld en beschermde haar, ondanks haar aversie tegen kleine
kinderen. Wij vonden het heel bijzonder