" O hier is ook zon mens,vrouw.
Met hoge stem.
Op de fiets of meters ver weg. Roept naar mijn hond en hij reageert erop. Als ik haar zie duik ik weg indien mogelijk.
Jazz reageer op haar hij is ooit geaaid.
Vreselijk. Ook koekjes in mijn jaszak,als ik haar zie begin ik al om aan Jazz aandacht te vragen.
Behoorlijk vervelend vind ik het.
Ze woont hier een straat verder. "
Dit dus. Het gaat nog niet eens om wat ze geeft en of jij daar blij mee bent of dat de hond er wel of niet tegen kan.
HET IS JOUW HOND NIET DE HARE.
Gruwelijk irritant als een vreemde/vage bekende een rol opeist in het leven van jouw hond. Laat haar zelf een hond nemen als ze zo graag de aandacht van een hond wil. De volgende keer loopt zij aan de andere kant van de straat en rukt jouw hond zich los om naar die snoepjes/aaitjes automaat te stormen... onder een auto.
Ik ben ook opgevoed met 'beleefd zijn' en 'kalm blijven uitleggen'. Zit diep in mijn wezen verankerd. Helaas maat je dat alleen maar tot deurmat waar asocialen hun voeten aan af kunnen vegen.
Soms lukt het me nu om wel adequaat en grof te reageren. Een hele opluchting want dat is het enige dat bij zulke figuren tot hun botte koppen doordringt.
Hier zo'n gezin dat letterlijk je hond uit je handen graait en er mee vandoor gaat als je niet uitkijkt. Behalve de mijnen.. Ik ben gelijk de eerste keer zó hard te keer gegaan dat het kwartje is gevallen en ze in een bocht om mijn honden heenlopen. Niks geen vriendelijke, kalme uitleg maar direct Tokkie-taal. Iets in de zin van: "Blijf met je gore @#$ tengels van mijn honden af!!" op een geluidsniveau dat het hele complex kon horen. Niet mijn stijl maar wel effectief want ik ben niet om de haverklap bezig mijn honden terug te krijgen omdat zij er mee aan de haal zijn gegaan of ze zelfs in hun huis hebben gehaald waar ze uiteraard niet bepaald de dingen leren die je als eigenaar wilt hebben.
P.s.; Ik had wel het geluk dat ik voor hen gewaarschuwd was. Anders had ik het nooit zo aangepakt.