" Truida,
Wat een droevig bericht dat je Rocky hebt moeten laten inslapen.
Was Rocky erg ziek; of was er plotseling verslechtering in zijn gezondheid?
Rocky heeft in ieder geval 6 1/2 jaar lang een gouden mandje bij je gehad.
Wat zal je hem missen.
Veel sterkte. "
Loesje en alle anderen die op mijn bericht hebben gereageerd heel hartelijk bedankt voor jullie steun. Heeft me veel goed gedaan.
Gisteren kon ik nog niet reageren, ik was volkomen plat geslagen door wat er gebeurd is en nog kan ik het niet geloven dat Rocky weg is.
Vrijdag was hij nog goed, wat slomer dan anders maar hij was nooit een druk hondje. Zondag begon hij eten te weigeren en zijn lamspeesje wilde hij ook niet meer.
Maandag meteen de DA gebeld. Hij bleek veel pijn in de buikstreek te hebben. Met een prik tegen de pijn en de misselijkheid weer naar huis. Hij knapte daar best wel wat van op.
Maar er waren toch te veel dingetjes die niet klopten voor hem. Dus dinsdagochtend weer gebeld. Ik kon woensdag pas langs komen.
Het ging steeds slecht met hem en ik heb 's avonds de avonddienst nog gebeld. Dochter heeft ons er heen gebracht en wat we toen hoorden was vreselijk schrikken.
Een temp van 35, bloedwaarde 5 i.p.v. 9. Op de echo een donkere massa in de buik en bij de milt/lever iets wat daar beslist niet hoorde met gekartelde randen. Een tumor dus die doorgebroken was.
Rocky, mijn maatje, mijn allerliefste vriendje had een inwendige bloeding en was al stervende.
Ik heb hem in slaap laten brengen en hem een goede reis naar de Regenboogbrug gewenst. Dat was nog alles wat ik voor hem kon doen.
Verdomme het is zo oneerlijk!!! Hij zou begin december pas 11 jaar worden. Ik mis hem zo.