Vanwegen een psygose was ik opgenomen en was 1,5 jaar niet in staat om voor Sasja te zorgen.
2 maanden geleden was ze weer thuisgekomen in waar ik weer fultime voor haar kon zorgen.
Na een maand bracht ik haar terug naar het pension zodat ze daar 2 dagen kon blijven om te spelen.
Ze heeft daar 1,5 jaar gezeten dus het is ook haar thuis geworden.
Tijdens die logeerweekeinde is ze door haar heupen gegaan omdat ze te wild gespeeld heeft.
Ik heb haar meegenomen naar de DA waar ze een injectie kreeg om de spieren weer op gang te helpen.
Na een paar dagen rust, knapte ze aardig op en konden we goede stukken wandelen.
7 dagen geleden begon ze met haar oren te flapperen.
De eerste 2 nachten duurde het een paar minuten totdat de jeuk voorbij was, maar ik kijkte het even aan omdat die jeukaanval zo kort was.
Na 2 dagen begon ze ook overdag en je kon aan haar zien dat ze overduidelijk niet goed in haar vel zat.
Ik heb diezelfde dag nog een afspraak bij de DA gemaakt.
Eenmaal daar dachten ze dat het een grasaar was die in haar oor zat.
Maar het consult was te kort om het zo eruit te vissen.
Ik kon haar achter laten zodat ze haar even een roesje gaven en zo veilig aan haar oor konden werken.
Eenmaal onder het roesje, bleek het een klont opgedroogde haren te zijn die in haar oor vast zat.
De boel was veilig verwijderd en beide oren waren nagekeken.
Na het roesje was ze goed ziek.
Overgeven, spuitende diaree maar dat konden bijwerkingen van het roesje zijn.
Ook kon ze zelf niet opstaan.
Ook wilde ze niet eten.
Na 2 dagen was het nog niet voorbij en heb ik de DA gebeld en weer konden we die dag gelijk terecht.
Daar heeft ze een spuitje gekregen voor de maag die overstuur is en haar pijn.
Helaas heeft het niet geholpen.
Ze kon nog steeds niet zelf staan waardoor ik haar telkens moest optillen.
Bij het optillen deed ze telkens piepen.
Ze liep zeer stroef en we gingen niet verder dan de tuin.
Gaan liggen deed pijn, ze had de kracht niet in haar poten waardoor ze wel eens door haar benen heen zakte.
Na de laatste afspraak bij de DA, zou ik terug moeten komen als er vrijdag (vandaag dus) geen verbetering zou zijn.
Gisteravond zag ik het niet meer zitten omdat ze zoveel pijn had, dat ik toch de DA buiten kantooruren heb gebeld.
Ik zou haar die avond kunnen brengen en dan zouden ze later die avond beter naar haar kijken hoe ze haar kunnen helpen.
Ikzelf wilde dat niet omdat al dat reizen in de auto niet fijn is voor een oude hond.
Wel heb ik direct een afspraak gemaakt voor vrijdagochtend.
Die avond en nacht heb ik flink lopen te worstelen met de gewetensvraag over wat ik met Sasja ga doen.
Na een paar uur heb ik met pijn in mijn hart besloten om haar in te laten slapen.
Vanmorgen (vrijdagochtend) ben ik dus naar de DA gegaan.
De DA wilde haar aan het infuus brengen om zo te kijken of de etenslust opgewekt kan worden.
Het was niet alleen de etenslust van Sasja die ze miste, maar ook het zelfstandig niet omhoog kunnen komen.
Pijn bij het lopen en pijn bij het liggen.
Vanwegen haar leeftijd heb ik de DA verteld dat ik haar toch liever laat inslapen.
Hij vroeg nog of ik het zeker wist, maar ik hoef alleen maar naar mijn hond te kijken...de pijn in haar ogen...de pijn die ze laat zien via lichaamstaal..het is gewoon teveel.
Het was genoeg geweest.
Haar pijn is lang genoeg geweest.
Met pijn in mijn hart heb ik haar laten gaan.
Het ging sneller dan ik dacht en binnen 5 minuten was het voorbij.
Haar lichaam heb ik achter gelaten bij de DA.
Maar ik laat haar wel cremeren.
Dank je wel lieve Sasja voor al je lieve jaren dat je in levende vorm bij me was.
Reageren
