" Ik ken valerie niet, maar vind het wel interessant jullie te volgen (mocht je hier updates plaatsen ).
Moeilijk hè als je hond het zo lastig heeft.
Mag ik vragen hoe het zich uit? Zijn het echt de schrikreacties, of veranderd het hele gedrag?
En welke gt komt er bij jullie langs?
Ik hoop dat ze jullie goed kan helpen. "
We zijn ten einde raad, weten het niet meer.. Het was op een gegeven moment zó stressvol en verdrietig dat ik de gt gevraagd heb haar te herplaatsen omdat het ons leven ging beheersen
. Natuurlijk meende ik dit niet ( mijn hart breekt bij het idee alleen al)
het begon allemaal met oudjaarsdag 2012 toen een aantal rotjochies meenden haar met vuurwerk te bekogelen. Meteen vertoonde ze heftig vluchtgedrag en thuisgekomen trillen van angst. Dit duurde ongeveer een half uur en toen werd ze weer rustig. Ik ben bij haar gaan zitten zodat ze, als ze daar behoefte aan had bij mij kon komen. En toen werd het 12 uur en veel vuurwerk.... Radio luid en een donker kleed over de bench voor de flitsen maar ze trilde zo erg.
in september 2013 met een bachbloesemmix begonnen. Resultaat: een enkele knal kon ze handelen maar meerdere knallen achter elkaar en ze wil naar huis. Hangt in de riem en is in paniek. Dit laat zich ook zien in het feit dat ze savonds niet meer uitgelaten wil worden. We laten haar dan smiddags wat later uit en doen niet zo moeilijk savonds. Maar het had voor mij al wel gevolgen; spanning voelen, wil ze wel of wil ze niet
om een lang verhaal kort te maken is het nu zo dat ze reageert op heel veel geluiden, soms ook smiddags niet uitgelaten wil worden soms zijn we de straat nog niet uit en als ze wat hoort (knalletj, piepje, een autodeur, een fluitje, hagel wat ergens tegenaan klettert, een uitlaat met raar geluid en noem maar op, dan gaat ze liggen en kijkt ze me angstig aan zo van; breng mij a.u.b weer thuis.. Doorzetten heeft geen zin dan wordt het getrek en dat heeft alleen averechts effect..
inmiddels draait ons leven om haar want we houden constant rekening met haar uit angst de zaken fout aan te pakken. Geloof me; er vloeien veel tranen. We komen er niet meer uit. Vandaar dat de da ons heeft doorgestuurd naar Tinie Dekker, de gt.
als ik het zo opschrijf voelt het allemaal misschien wat overdren maar we zijn sinds het begin nu al met zoveel creatieve ideën bezig geweest zonder resultaten... Je wordt er zo moe van en het is zo zielig voor haar.