Even advies vragen..
Net trekt er een flinke onweersbui over, en jawel: onze Amélie verliest onmiddelijk al haar stoere praatjes en zit compleet verstijfd doodsbang stijf tegen de muur geplakt. Zo dus:

Echt erg zielig om te zien...ze trilt en alle spieren staan strak gespannen.
Ik twijfel elke keer weer: nabijheid bieden of negeren? Van de ene kant ben ik bang dat ik haar angst bevestig door bij haar te zitten, van de andere kant wil ik haar er niet alleen mee laten worstelen.
Ik heb er nu voor gekozen wèl bij haar te gaan zitten, hand op haar lijf en ondertussen net doen of ik aan het lezen ben. Als ze ineen krimpt bij een donderklap negeer ik dat, behalve dat ik haar zachtjes aai. Praten doe ik niet...
Hoe doen jullie dat?


Reageren

















