Lieve Tamara,
Ik was hier natuurlijk wel van op de hoogte, omdat je inmiddels een hele goede vriendin van me bent geworden, maar het blijft zo verdrietig dat het heeft moeten gebeuren.
Ik denk dat ik wel mag zeggen dat ik Odi goed kende.
Op 9 augustus 2013 hebben Rivka en ik jullie voor het eerst ontmoet. We kunnen wel zeggen dat Rivka en Odi vanaf het begin een klik hebben gehad. Ik was ook gelijk helemaal weg van dat mooie koppie, met die betoverende ogen:



Daarna volgde er nog vele, vele wandelingen.
Je kon Odi en Rivka zo samen in de auto zetten. Korte afstanden, lange afstanden, allemaal geen probleem. Ze gingen gewoon slapen en gebruikte elkaar als kussen. Ze croste we het hele land door.
We zijn zelfs nog met een groep Hp'ers op vakantie geweest naar Dogglywood in Duitsland. Dat was voor Odi best een beetje spannend, maar er waren ook een heleboel leuk momenten. Rivka hielp Odi op moeilijke momenten en Odi leerde Rivka om met hem te spelen.

Hier je eigen filmpje nog een keer:
Daarnaast hebben we een keer de hondenwandel driedaagse en het hondenwandelweekend gelopen. Waar we ook ontzettend van genoten hebben.


We hebben met z'n viertjes een hoop plekken gezien.
Ook heb 2 keer op die geweldige knul van je mogen passen. Zoals je weet heb ik daar echt van genoten. Odi was altijd zo lief naar mij en Rivka. We hebben toen heerlijk met zn 3en op de bank gelegenen gewandeld.




Odi op al die momenten dat ik je heb mogen meemaken heb ik van je genoten. Ik kende je als die hond die 'zwom' als een dolfijn, die hond die zich in allerlei rare bochten wrong om bij zijn vrouwtje te kunnen zijn, die prachtige hond met mascara
en dat gekke clowntje die overal een grapje van kon maken. Ja, je had je moeilijke momenten, maar zeg nou zelf die auto was anders dan normaal en die mevrouw aan de overkant van de straat deed ook wel heel raar. We hebben allemaal zo onze angsten, dat weet ik als geen ander, maar het gaat erom wat diep van binnen zit. Bij jou was dat niets anders dat pure goedheid, een hart van goud en een oude wijze ziel.
Lieve Odi, lieve Tamara, jullie waren een voorbeeld voor mij en zullen dat altijd blijven.
Tamara jij en Odi hebben de keuze samen gemaakt en het was de juiste keuze. Dit was niet iets wat van de een op andere dag besloten is. We hadden het er al veel vaker over gehad en telkens als het weer beter ging kregen we weer hoop. We wisten diep van binnen wel dat Odi nooit een oude leeftijd zou behalen, maar hadden het zo graag gezien.
Lieve Odi, je hebt rust, je bent vrij, maar ik weet zeker dat je nog steeds naast Tamara op de bank ligt, dat je nog steeds naast haar zit in de auto en over haar waakt als ze slaapt.
Odi bedankt voor alles wat je de mensen én dieren om je heen hebt gegeven. Nooit zal je vergeten worden, we dragen je allemaal bij ons in ons hart.


