schuldgevoel : toch een nieuw maatje / maatje erbij??

1. Je moet er beide voor de volle 100% achter staan.

2. Wil jij ook die Landseer? Of een vergelijkende hond als Penny?

3. Ben je er al klaar voor om je leven te wijden aan een nieuwe pup?

Dit zijn denk drie vragen die je je echt serieus moet afvragen... Persoonlijk zou ik niet tegen die rust kunnen en een nieuwe pup in overweging nemen. Plaats innemen van je overleden honden kan de nieuwe nooit, maar zie je het zitten om weer enorm veel energie in een pup te moeten steken? 

De keuze is uiteindelijk voor jullie! Succes!

Ik denk dat ik niet eens 8 maanden zou kunnen wachten

Ik heb het je al eerder verteld, ik denk dat ik dat ook zou doen, je moet er alleen voor waken dat je nieuwe (klinkt raar) hond niet de taak krijgt om jou verdriet te verwerken, maar geen taak, gewoon hond zijn.

maar ik geloof wel dat dat kan.

Ik zeg doen, als je gevoel dat zegt, niks mis mee hoor, je vervangt Penny niet, dat weten we allemaal.

 Ik ook niet

wij hebben nadat Lola overleden was ook vrij besloten een andere hond een plekje te geven. Na drie weken was Jenna er al.

Lola had een jaar langer bij ons kunnen zijn als we eerder besloten hadden toch weer een hond te nehmen, en daar heb ik achteraf wel spijt van. Het gemis en het verdriet van de overleden hond gaat zowiezo niet weg.

Elke hond heeft zijn of haar eigen plekje in je hart, dat blijft altijd. Het is ook geen vervanging voor de overleden hond.

Ieder voelt het op zijn eigen manier, als het goed voelt, doen zou ik zeggen.

Schuldgevoel is nergens voor nodig. Ik weet wel dat je het in het begin daardoor ook wat moeilijker een band hebt kunnen krijgen met Penny. Dus geef jezelf voldoende tijd om het te verwerken. Verder zou ik er gewoon voor gaan, mits jij je er zelf goed bij voelt.

Het voordeel is dat je een nieuwe pup niet morgen in huis hebt dus al langzaam kan wennen aan de gedachte en de pup zelf (puppyknuffelen!)

Ik denk dat ik ook vrij snel zou gaan kijken voor een nieuw maatje.

Als het voor jullie beide goed voelt, doen

en dat kun je alleen zelf bepalen  :) 

Jaimie toch, ben je nou helemaal mal, dat moet je je toch niet af gaan vragen wat wij er van denken ? Krijg je Penny er mee terug als je wacht ? nee toch.

Je bent een goed en bezorgd baasje voor je honden, dan moet je geen enkel schuldgevoel voelen als je weder opnieuw voor een nieuw huisgenootje kiest... niet aarzelen, als jij vind dat het goed is, doen meis.

en weet je Jaimie, vaak wordt er gezegd, ik neem geen nieuwe hond meer, het is ondraaglijk als men weer afscheid moet nemen, maar vergeet nimmer de tijd die je met je vriendjes gehad hebt, die tijd is geweest en kan nimmer meer afgepakt worden, wanneer jij denkt dat je wederom een nieuw huisgenootje erbij wilt nemen, en de kosten laten dat toe, Jaimie, doen.

Ik zeg ...., 'doen'

Niks ter vervanging van wie dan ook..., dat zal niet kunnen en zal ook niet lukken..., maar naar mijn idee ben je daar zelf ook veel te goed van doordrongen.

Feit blijft dat jullie je al verheugd hadden, en al aan het voorbereiden waren op een Landseer..., hoe verdrietig het verlies van Penny (en Luna) ook is, dat staat helemaal los van deze beslissing.

Als jullie klaar zijn voor een pup en de omstandigheden zijn optimaal om de ' kruimel'  op te voeden..., gewoon doen en genieten.

Dit lijkt mij heel lastig, maar ik denk niet dat Penny en Luna het erg zouden vinden. Ze zullen gelukkig zijn als jullie en Hus gelukkig zijn toch. Maar ik kan mij dat schuldgevoel heel goed inbeelden. Doe inderdaad waar je jezelf goed bij voelt, als het meer tijd nodig heeft kun je dat aan je vriend uitleggen. 

Maar je moet het inderdaad niet zien als vervangen, Luna en Penny houden een speciaal plekje in je hart ook als je een nieuwe hond neemt.

ik geef je nog een tip, als Bamse plotseling komt te overlijden, dan ga ik morgen kijken naar een ander huisgenoot, waarom ? Bams is mijn alles, maar het leven maakt het zo eenvoudig met een hond dat ik niet zou wachten , en wanneer de nieuwe hond er zou zijn, moet je weer zorgen, en het gat waar je in bent gevallen, zal wat lichter en ondieper zijn wanneer je weer een huisgenootje erbij hebt, voor jou , je vriend en de huidige hond, ga niet over een dag ijs, maar ga goed zoeken, en als het enigszins kan en de financieen het toelaten, je hebt een wens van een pupras, kijk eens of je daar voor kan gaan.

Dat klinkt alsof jij er nog niet klaar voor bent. Dan niet doen.

Andere kant belicht: vooraleer de pup er uiteindelijk is, ben je een aantal maanden verder...

Ik had een maand na de dood van mijn eerste hondje Perdie al in huis gehaald en dat heeft mij persoonlijk zo'n goed gedaan! Het heeft me echt geholpen. Je moet doen waar jullie je allebei goed bij voelen 

" Jaimie toch, ben je nou helemaal mal, dat moet je je toch niet af gaan vragen wat wij er van denken ? Krijg je Penny er mee terug als je wacht ? nee toch.
 
Je bent een goed en bezorgd baasje voor je honden, dan moet je geen enkel schuldgevoel voelen als je weder opnieuw voor een nieuw huisgenootje kiest... niet aarzelen, als jij vind dat het goed is, doen meis.
 
en weet je Jaimie, vaak wordt er gezegd, ik neem geen nieuwe hond meer, het is ondraaglijk als men weer afscheid moet nemen, maar vergeet nimmer de tijd die je met je vriendjes gehad hebt, die tijd is geweest en kan nimmer meer afgepakt worden, wanneer jij denkt dat je wederom een nieuw huisgenootje erbij wilt nemen, en de kosten laten dat toe, Jaimie, doen. "

willemijn, baasje van bamse .

 Had het niet beter kunnen verwoorden!

Onze mening doet er echt niet toe! Jij moet doen wat je voelt! En schuld heeft niemand aan wat er gebeurd is met Penny! Dus hoef je je ook zeker niet schuldig te voelen over een nieuwe hond.

Na de intensieve zorgen zal het inderdaad nog veel leger lijken thuis. Je was dag en nacht met d'r bezig! Een pup gaat dit 'tijdsgevoel' waarschijnlijk wel weer opvullen, want pups nemen nou eenmaal veel tijd in beslag. Daar heb je al een voordeel, wat niet zegt dat de nieuwe hond Penny vervangt, hè. Je dacht er sowieso toch al aan toen Penny er nog was?

Ik wens jou een wijze, goede beslissing toe, een mooie, gezonde lieve pup, en Penny, nou, die vergeten we niet hoor, geen sprake van!

De pup kan je ook weer opvrolijken en helpen om het verwerkingsproces door te komen. Tenminste, dat was toen ik nog bij mijn ouders woonde wel mijn ervaring. Je vergeet je overleden hond nooit en je draagt ze altijd in je hart. Maar je hart is groot genoeg voor alle dieren en mensen die, wanneer ook, deel uit gaan maken van jouw gezin.

Heel veel sterkte met jullie verlies.

Ik begrijp dat je vriend deze pup heel erg wilt en dat het eigenlijk ook zo afgesproken was? Maar jij voelt je nog heel onzeker hierover. Ik zou in ieder geval hierover nog eens in gesprek gaan en je onzekerheid ter sprake brengen. Neem de tijd.  Jullie moeten beiden erachter staan. Misschien kan je vriend je onzekerheid weg nemen. :)

Volg je gevoel in deze. Jij alleen kan antwoord geven of je al klaar bent voor een andere pup.

Zelf heb ik  6 weken na de onverwachte dood van mijn Gentle (4 jaar)een andere pup gekocht, ik had er behoefte aan en heb er nooit spijt van gehad.

Bieb trooste me, ik kon weer lachen vooral om haar streken en was er druk mee, terwijl ik mijn lieve Gentle echt niet vergat hoor, maar het verdriet voelde minder scherp.

Ik kan je alleen maar aanraden om je gevoel te volgen, voelt het voor jullie allebei goed dan is het oké en daar kan geen mening van een ander iets aan veranderen. Ik heb na het overlijden van Tico ruim een jaar gewacht maar ook ruim een jaar gesnakt naar een hondje. Toch wilde ik wachten tot ik me geestelijk goed genoeg voelde om een pup alles te bieden wat ik wil bieden. Het wachten duurde lang maar was het absoluut waard want Lupa is alles waar ik op hoopte. 

als afsluiter mijn favoriete motto: volg je hart, want dat klopt. 

Als jullie je huiswerk gedaan hebben naar een landseer.

Dus dat jullie weten wat voor Landseer jullie willen.

Gedrag, uiterlijk. enz..

Dan zie ik echt geen enkele reden om het niet te doen.