Milow is ziek en niet zo'n klein beetje ook.
Ze loopt al vanaf 6 uur vanochtend te spugen en kan nog geen drup water binnen houden.
Maar het meest enge is nog wel dat ze me gisteravond, toen ik thuis kwam, niet herkende.
Dat was zo raar.
Ze zag me, dook weg, toch weer om t hoekje kijken, nieuwsgierig en heel voorzichtig kwam ze naar me toe.
Ik was ondertussen op de grond gaan zitten ( ik was nog buiten) en heb haar begroet, hallo Milow, kom maar ik ben het en nou ja een hele hoop geblabla om mijn stem maar te laten horen.
Een beetje angstig kwam ze op me af, jeetje zeg, het leek wel of ze geslagen was. Nu is zo sowieso erg verlegen maar dit vond ik zo erg om te zien.
Uiteindelijk had ze door dat ik het was en was ze dolblij.
Ik dacht nog een beetje lacherig van jij spoort niet joh
Maar vanochtend een soort gelijk iets.
Ik kwam vanaf de tuin het terras op, ze ziet me, schrikt, wil weg rennen, blijft toch staan en was duidelijk even in de war.
Ze had wel iets sneller dan gisteravond door dat ik het was.
Ppppffffff ben er naar van, straks naar de dierenarts want ik maak echt zorgen


Reageren


vind ik toch. 






