.....Van onze lieve kleine Kiara. Mijn ergste vermoedens werden werkelijkheid. Onze oudste (9.5) had al een tijdje last van opgezwollen lymfeklieren. Ik was er al helemaal niet gerust op en helaas weet ik "teveel" op dit soort momenten als dierenartsassistente. Aangezien ik toch geen chemo wil(ze is vreselijk eenkennig en geen of weinig contact mogen door de chemo zou voor haar de ergste straf ooit zijn). In overleg met de dierenarts afgesproken toch het nog even aan te kijken en hopen dat het een ontsteking was en het weer weg zou gaan(stiekem hoopte ik het ook, maar er was niets te vinden wat op een ontsteking wees). Daarnaast had ze helemaal geen symptomen en al helemaal niet de typische symptomen van lymfeklierkanker.
Aangezien ik de bui al zag hangen heb ik toen gelijk een afspraak gemaakt om mooie foto's te laten maken Lianne. Een maand verder zou ik nogmaals langskomen voor controle maar helaas waren ze nog even hard en zijn ze aangeprikt. Ik gaf al aan dat mijn gevoel er echt niet goed bij was (haar vader is ook aan kanker overleden)en helaas werden deze bevestigd...ze heeft lymfeklierkanker. Ondanks dat ik het diep van binnen al wist was het een vreselijke klap. 1 week tot 6 maanden mogen we nog van elkaar genieten, waarvan er inmiddels al 1,5 op zitten. In juli wordt ze 10 en ik hoop dat ze dit nog mag halen. Voor nu....blijft het onwerkelijk.
misschien heeft iemand nog tips hoe waar haar de laatste weken/ maanden kunnen ondersteunen, iets homeopatisch ofzo? Vooralsnog is ze niet ziek dus pred wil ik nog niet aan beginnen ivm de bijwerkingen.


Reageren




















